Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

U bent hier:

Welkom op 1001KorteVerhalen.nl

Hier op 1001KorteVerhalen.nl kunt u gemakkelijk de leukste korte verhalen vinden. Er staan op dit moment 1.627 verhalen op de site. We hebben ze voor u verdeeld over diverse categorieën, zoals bijvoorbeeld kinderverhalen, romantische verhalen of waargebeurde verhalen.

Ook kunt u uw zelf geschreven verhalen insturen, zodat anderen deze kunnen lezen en hierop hun reacties kunnen geven. Bij elk verhaal heeft u de mogelijkheid om dit direct uit te printen of uw waardering te geven.

We wensen u veel plezier op 1001 Korte Verhalen.nl!

Verhaal van de dag

  • 08/08/2018Kerstverhaalánno 2014

    Stel dat het kerstverhaal zich in deze tijd zou afspelen, dan zou het waarschijnlijk er zo uit zien.

    kla48
  • 09/08/2018waarom IK??? (3)

    Waar ben ik? Het eerste wat Elena vroeg toen ze weer bij kwam. Meteen daarna zakte ze weer weg. Het deed zeer. Er zat iemand naast haar. Er lag een hand in haar nek en iets aaide haar door haar haar. Ze opende haar ogen weer. Alles zoemde het leek wel of er een zwerm muggen rond haar hoofd zweefden. Ze probeerde overeind te komen maar zakte weer terug. Haast automatisch begon ze te huilen. Ze voelde dat ze ergens tegen aan werd gedrukt en toen ze opkeek lag ze in Richards armen. Betraande ogen keken haar aan. Alles drong als een schok tot haar door. Hij was gekomen en had haar zo gevonden. Ze sloot haar ogen. Ze was zo moe van alle spanning en verdriet. Richard stond op en legde haar op haar bed. Vertederd keek hij naar haar zoals zij daar lag. Zo zorgeloos en lief, maar donkere plekken onder haar ogen vertelden een ander verhaal.

    heije
  • 11/08/2018Het meisje Almeya, hoofdstuk 2

    Hoofdstuk 2 'Ontmoeting met Iris'

    Nurias
  • 12/08/2018De magische steen

    Het begon allemaal zoveel jaren geleden. Er was eens een gezinnetje van 4 personen. Moeder, vader, dochter en zoon. Ze hadden het goed. Tot dat dit gebeurde. Het veranderde alles. Hun leven, hun band, hun liefde voor elkaar. Het was een verschrikkelijke tijd.
    'Wave! Kom eens hier!'

    ClairedelaLune
  • 13/08/2018Een slimme aap

    Iedereen heeft wel eens een aap gezien, in een dierentuin of op een plaatje. Vaak zal je dan gedacht hebben: gossie, het lijken wel kleine mensjes. Alle mensen zullen dat denken. Er zijn veel soorten apen en de kleintjes zou je zo mee naar huis hebben willen nemen, als een broertje of een zusje om mee te spelen. Jammer, maar dát kan natuurlijk niet. Want, al lijken ze op mensen met hun leuke koppies, met armen en handen, benen met voeten, het zijn natuurlijk geen mensenkinderen. Er is ook een soort dat mensapen genoemd wordt, maar die zijn zo groot, die neem je liever niet mee naar huis.
    Apen hebben geen namen. Jij heet misschien wel Roy, of Peter, of Marianne, maar omdat apen niet kunnen praten hoeven ze ook geen naam te krijgen van hun moeder. Wanneer jouw moeder "Roy" roept, dan weet je dat je moet komen. Een moederaap geeft een schreeuw en haar kind weet dat zijn moeder hem roept. Zo gaat dat in de natuur. Geen enkele vis of olifant, of welk dier dan ook, heeft een naam.

    Irene O.
  • 14/08/2018black eyed kids

    Verdomme 7 uur en nu pas thuis. Daisy opent haar koelkast en trekt een fles cola en een fles whisky tevoorschijn. Ze loopt naar de wasbak en trekt een glas van het aanrecht, vluchtig gooit ze wat afwas aan de kant en spoelt het glas even om. De laatste paar dagen heeft ze echt nergens tijd voor gehad, de afwas staat al 3 dagen, ze heeft van de hele week was liggen en ze moet nodig boodschappen doen. Helaas is de griep periode weer aangebroken en is zij de enige die niet plat op bed is geëindigd. Als ze neerploft op de bank zet ze haar laptop aan om de website van haar favoriete pizza tent een bestelling te plaatsen. Nadat de bestelling geplaats is klapt ze haar laptop dicht en gooit ze haar glas half vol meet whisky en vult deze aan met cola, dat heeft ze wel verdient vandaag. Ze aan om te kijken of er nog nieuws. Het nieuws is helaas net afgelopen maar politie op de hielen start. Ze zet haar glas aan haar mond en slikt gulzig een half glas achter over. Als ze het glas weer aan haar lippen zet gaat de deurbel, de pizza koerier is erg snel vandaag. Ze staat op en knipt het licht in de gang aan als ze zich naar de voordeur snelt. Terwijl ze de deur opent grabbelt ze in haar jaszak naar haar portemonnee, een momentje zegt ze tegen de deuropening gericht op de pizza koerier. Als ze haar gezicht naar de deur draait staat daar niet zoals verwacht een pizza koerier. Ze moet een stukje omlaag kijken om tot haar verbazing 2 kleine kinderen te zien. In de deuropening staan 2 kleine kinderen, een jongentje van een jaar of 5 en een meisje van hoogstens 10. Beide kinderen kijken omlaag alsof ze zich schamen. Stamelend vraagt Daisy of ze de kinderen kan helpen. Beide kinderen blijven omlaag kijken en het meisje vraagt op een fluisterende toon; Sorry mevrouw, mijn broertje en ik zijn onderweg naar onze oma maar hij moet nodig plassen. Een vreemd, angstig gevoel kruipt bij Daisy door haar nek omhoog, wie laat kinderen van deze leeftijd nou rond dit tijdstip in het donker nog naar hun oma lopen? Snel schrik Daisy weer wakker uit haar bezorgde gedachten, tuurlijk, zegt ze tegen de kinderen, kom snel binnen. Beide kinderen stappen binnen, nog steeds naar de grond kijkend. Waar moeten jullie naar toe, vraagt Daisy terwijl de kinderen de gang in lopen. Naar onze oma, antwoord de jongen op monotone toon zonder weg te kijken van de vloer. Waar woont jullie oma, vraagt Daisy door. Verderop is het enige antwoord wat ze van het meisje krijgt. Beide kinderen lopen beide stug door de gang richting de keuken, alsof zij de weg in het huis al kennen. De wc is de 2de deur in de keuken, tegenover de koelkast, roept ze het jongetje na als hij de keuken in verdwijnt. Het meisje is ondertussen de woonkamer al in gelopen zonder een woord te zeggen of haar blik van de grond af te wenden. Gaat het wel goed met jullie, vraagt Daisy terwijl ze haar pas versnelt om het meisje de woonkamer in te volgen. Verschillende gedachtes schieten door haar hoofd, wie zijn deze kinderen, hoe weten zij hun weg zo goed in haar huis, waarom kijken ze niet op en antwoorden ze zo kort af? Als ze haar woonkamer in stapt kijkt ze rond, waar is het meisje gebleven?! Ze knippert met haar ogen, maar het meisje is niet in de woonkamer. Ze loopt naar de tuindeur toe, misschien is het meisje de tuin in gegaan? Beide knippen zitten nog op slot, het meisje kan niet naar buiten zijn gegaan, ze is lang niet groot genoeg om de bovenste knip te komen om de deur te kunnen openen. Een paniek gevoel neemt bezit van haar, waar is het meisje opeens heen. Met een snelle pas loopt ze door de gang naar haar keuken, de jongen, die is naar de WC, er zijn daar verder geen ramen of deuren dus hij moet nog in de keuken of op de wc zijn! Als ze de keuken binnen loopt stapt ze direct op de wc deur af, deze is niet op slot. Ze klopt op de deur, ben je daar, roept ze. Er komt geen reactie, nogmaals klopt ze op de deur, als je nu niet antwoord open ik de deur! Maar nog steeds geen reactie. Ze pakt de hendel van de deur en zwaait de deur open. Ook het jongetje is weg. Ze loopt terug haar gang in en roept. Hallo, kinderen, waar zijn jullie! Haar hart slaat een slag over als de deurbel gaat, ze staat als een kat aan de grond genageld. Als de deurbel nogmaals gaat draait ze zich om en snelt naar de voordeur, is het iemand voor de kinderen? Met een ruk opent de ze de deur, het is de pizza koerier die haar vriendelijk begroet. Met haar mond open staart ze de jonge man aan die voor haar deur staat. Een pizza geitenkaas, vraagt de jongen haar verbaasd. Ja, die is voor mij, stamelt Daisy. Ze draait zich om om haar portemonnee weer van het kastje te pakken om de koerier te betalen. Terwijl ze het geld uit haar portemonnee vist vraagt ze de pizza koerier of hij toevallig 2 jonge kinderen in de straat heeft zien lopen. De pizza koerier lacht vriendelijk naar haar en antwoord beleefd dat hij geen kinderen is tegen gekomen op deze koude winter avond. Ze bedankt de pizza koerier terwijl ze hem het geld geeft. Houd het wisselgeld maar voegt zij er aan toe. De koerier bedankt haar en wenst haar een fijne avond. Als ze de deur sluit blijft ze er bevroren tegen aan staan. Die kinderen, heeft zij het zich verbeeld? Is het de whisky cola die verkeerd gevallen is? Op haar tenen sluipt ze door de gang met de pizza doos in haar handen als f ze er ieder moment iemand mee kan slaan. De keuken ziet er verlaten uit zoals altijd, ook checkt ze de deur naar de slaapkamer die nog steeds dicht zit. Als ze de deur opent is ook de slaapkamer een lege puinhoop, zoals de afgelopen weken gewoon is. Terug aangekomen in de keuken is ook deze leeg. Nog steeds stijf van de schrik kruipt ze op de bank, angstig om zich heen kijkend. Politie op de hielen speelt zich af op haar tv verder is er geen beweging om haar heen te zien. Haar honger is ondertussen weg en een gevoel van hoofdpijn neemt bezit over haar hersenen. Ze pakt de afstandsbediening van de tafel en houd hem als een wapen tegen zich aangedrukt. Als ze weer een beetje normaal durft te ademen pat ze haar telefoon en belt haar vader. Zonder over te gaan hangt de telefoon zichzelf op, ze kijkt naar wat er mis is met de telefoon. Ze heeft geen enkel streepje bereik, wel werkt de WIFI. Ze besluit haar vader een bericht te sturen om te vragen of hij langs kan komen. De vinkjes naast haar bericht springen al snel op blauw en ze ziet daar haar vaderhaar terug bericht, gelukkig reageert hij altijd erg snel. Nadat haar telefoon een ping geeft verschijnt het bericht van haar vader in beeld. Sorry, ik kan nu niet komen, ik ben met oom Nick in Amsterdam. Verdomme fluistert ze in zichzelf. Na nog een Ping verschijnt weer een berichtje. Ik probeer je te bellen maar je neemt niet op, ben je oké? Ze zucht en typt terug, ik ben oké, veel plezier daar en doe oom Nick de groetjes. Vluchtig met nog steeds een angst gevoel kijkt ze om zich heen, haar huis ziet er nog steeds zo uit als altijd, geen kinderen of iets te bekennen. Het zal vast door de whisky komen houd ze zichzelf voor. Ze staat op, nog steeds met de afstandsbediening in haar hand geklemd. Ze grist haar glas van tafel en loopt naar de keuken om het restje whisky cola weg te spoelen. Ze zet het lege glas op het aanrecht en loopt door de gang terug naar de woonkamer waar ze het slot op de deur controleert, de tv uitzet en het licht volledig op dimmen draait. Ze loopt door de gang naar haar slaapkamer, grist een pyjama van de berg met schone was en stapt de badkamer binnen. Ze draait de douche aan en begint zich uit te kleden. Onder de douche geniet ze van het warme water. Als ze haar haren inzeept begint het douchewater af te koelen, snel draait ze de kraan op heter maar het water blijft afkoelen. Met een snel tempo is het water ijskoud en springt Daisy verschrikt onder de douche vandaan. Ze draait de kraan volledig op zijn heets maar het water wordt niet meer warm. Daar staat ze dan, haar vol met zeep zonder warm water, ze slaat een handdoek om haar heen en loopt via de slaapkamer terug naar de keuken, boven de kraan kijkt ze of de vlam van de boiler nog brand. De vlam schijnt inderdaad uit te zijn, vreemd, dit gebeurd niet vaak. Ze pakt een doosje lucifers en steekt de vlam op nieuw aan. Snel loopt ze terug naar de douche om het zeep uit haar haren te spoelen. De douche heeft even nodig om warm te orden maar daarna is het weer genieten van het water. Als ze haar tanden heeft gepoetst draait ze de kraan dicht, droogt zich af en kleed zich aan. Snel duikt ze het bed in en valt in een diepe slaap.

    horrorchick
  • 15/08/2018Het huis met de rozen.

    Duister was het pad naar het huis dat wij samen liepen, op weg om toch een schuilplaats voor de nacht te vinden. Nergens op de weg was iets te herkennen. Geen Motel, Hotel, of zelfs maar een Camping. Gewoon overal waar je keek zag je bossen, alleen maar bossen.

    Leny Kruis
  • 16/08/2018Brief posten

    Na zijn dekwacht aan boord van zijn schip was hij alleen de wal opgegaan, even een brief posten. Diep weggedoken in z’n kraag had hij bij een stoplicht staan wachten om over te steken.
    Toen hij toevallig in de auto keek die naast hem langs het trottoir stond had hij haar zien zitten, op de achterbank. Twee prachtige donkere ogen keken hem onderzoekend aan. Af en toe keek ze even opzij, maar meteen werden die grote ogen weer op hem gericht.

    Gevene
  • 17/08/2018Over-leven

    ‘God’

    Verteller
  • 18/08/2018DOKTER NIEUWENHUIS (1)

    DOKTER NIEUWENHUIS

    Hans Erkamp

Verhalen per maand

  •  
  •  
  •  
  •  

Laatste nieuwsberichten

  • 17-10 - 1001KorteVerhalen.nl online!

    In navolging van 1001Gedichten.nl hebben we een nieuwe website opgezet speciaal voor Korte Verhalen. Meld je aan en plaats nu je verhalen.

Bekijk oudere nieuwsberichten »