Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

U bent hier:

Welkom op 1001KorteVerhalen.nl

Hier op 1001KorteVerhalen.nl kunt u gemakkelijk de leukste korte verhalen vinden. Er staan op dit moment 1.632 verhalen op de site. We hebben ze voor u verdeeld over diverse categorieën, zoals bijvoorbeeld kinderverhalen, romantische verhalen of waargebeurde verhalen.

Ook kunt u uw zelf geschreven verhalen insturen, zodat anderen deze kunnen lezen en hierop hun reacties kunnen geven. Bij elk verhaal heeft u de mogelijkheid om dit direct uit te printen of uw waardering te geven.

We wensen u veel plezier op 1001 Korte Verhalen.nl!

Verhaal van de dag

  • 17/03/2019De uitnodiging voor hem

    De uitnodiging voor hem.
    Vrijdag

    yanique
  • 18/03/2019Echte vrienden?

    Dit verhaal gaat over Robert,
    Robert is niet echt populair, heeft geen mooie kleren en heeft maar 2 vrienden: Natasja en Mike. Zij zijn er altijd voor hem geweest. Maar alles veranderde toen Levi op school kwam. Levi was populair, had veel vrienden en de meeste meiden vonden hem leuk. Robert had hem altijd al gehaat. Levi pestte hem vaak en flirtte met Natasja...

    bertcoenen
  • 19/03/2019Eerste kus

    4/03/2016

    Anoniempje
  • 20/03/2019Ouder worden

    Over ouder worden en je plaats in het leven.

    Verteller
  • 21/03/2019het regent

    Het regent. Het regent hard. Maar dat kan Lieke weinig schelen. In een waas loopt ze door de winkelstraat terwijl de regen van haar afdruipt. Ze loopt tussen de mensen door maar ziet ze nauwelijks. Het lijkt alsof haar hoofd vol met watten zit, en alle geluiden om haar heen gedempt word. Ergens voelt ze een opgeluchtheid dat ze weekend had, en dat ze de volgende 2 dagen niet naar school hoefde. Ze verschoof de rugzak op haar rug. In haar zak voelde ze wat trillen. Automatische pakte ze haar telefoon uit haar zak en bracht hem naar haar oor. “Waar ben je, je had allang thuis moeten zijn!” Brieste haar moeder boos. “Kom onmiddellijk naar huis toe. Ik heb nog een appeltje met jou te schillen.” Lieke mompelde wat en hing op. Even deed ze haar ogen dicht. Dat was wel het laatste waar ze zin in had, om naar haar moeders preken te moeten luisteren. Toch draaide ze zich om en liep naar de bushalte aan het eind van de straat. Lieke plofte neer op de eerste beste stoel die vrij was, en keek door de beslagen raam naar buiten. De stad gleed voorbij. Ze stapte uit bij de halte voor haar deur. De straat waar ze woonde leek nog lelijker en somberder dan het normaal al was. Met lood in haar schoenen stak ze de sleutel in het slot, en drukte de deur open. Ze bleef even stil staan om te luisteren of ze haar moeder hoorde. “Doe die deur dicht, je laat alle warmte naar buiten.” Riep haar moeder vanuit de keuken. Lieke gooide haar tas neer, trok haar schoenen uit, en hing haar jas op. Op haar sokken liep ze naar de keuken toe. Haar moeder zat op de stoel aan de eettafel een tijdschrift te lezen, tot ze doorhad dat Lieke was binnengelopen. “Ik kreeg telefoon van je school. Je hebt weer gespijbeld.” Lieke keek haar aan en hoorde de woorden door haar hoofd zweefen. “Jij ondankbaar kind.” Haar moeder sloeg met haar vuist op de tafel. Lieke schrok. “Ik doe mijn best om alles zo best mogelijk te maken voor ons en wat doe jij? Liegen bedriegen en spijbelen. Ik geef je alles wat je maar wilt, en wat krijg ik ervoor terug? Bah, ik walg van je. Waarom kun jij je niet als elk ander kind gedragen en gewoon je best doen op school en een baantje zoeken. In plaats daarvan lig je alleen maar in bed.” Lieke slikte haar tranen in, als ze nu zou gaan huilen zou haar moeder helemaal boos worden. “Je bent net zo waardeloos als je vader. “ Lieke draaide zich om en rende de trap op. Achter zich hoorde ze haar moeder nog roepen. “Ik ben blij als jij ook het huis uit bent. Lieke gooide de deur achter zich dicht. De tas die ze had mee gegrepen toen ze de trap op rende smeet ze met een harde klap in de hoek van haar slaapkamer. Ze ging languit op haar bed liggen. Ze had een hekel aan haar leven. Ze haatte haar moeder die haar constant liep te vervloeken, ze haatte haar school waar ze elke dag werd getreiterd, ze haatte haar vader die haar in de steek had gelaten, en ze haatte het huis waar ze in woonde. Nergens had ze rust. Ze wou rust. Rust in haar hoofd. Ze had er al vaker over na gedacht. Lieke stond op en keek naar haar tas, ze wou haar tas meenemen, maar ze bedacht zich dat ze die niet nodig zou hebben. Voorzichtig opende ze de deur om te horen of haar moeder nog in de keuken was. Het was doodstil in huis. Ze sloop de trap af naar de gang. Ze keek om de hoek maar zag niks. Lieke plukte haar jas van de hanger en trok de deur snel achter zich dicht. De regen was opgehouden. Stap voor stap liep ze naar het station aan de eind van de straat. In haar hoofd voelde ze zich iets lichter worden. Dit was het. Nog even en ze zou verlost zijn van de duisternis, van alle rottigheid. Ongemerkt was ze al op het station aangekomen. Lieke liep op het bord af en keek wanneer de eerst trein kwam. Het lichte gevoel in haar hoofd verdween langzaam en maakte plaats voor spanning. Ze probeerde er niet aan te denken. De eerste trein kwam over 5 minuten op perron 1. Lieke liep daar naar toe. Het was er redelijk leeg, op een paar mensen na die ongeïnteresseerd voor zich uit staarde. Ze deed een stap naar voren terwijl ze naar beneden keek. Ze hoefde maar 2 stappen te doen. Lieke keek opzij, ze zag de trein al aan komen. Ze deed nog een stap. Ze sloot haar ogen. Nog even. Ze opende haar ogen weer en keek weer in de richting vanwaar de trein aankwam. Die kwam dichterbij. Opeens voelde ze een ruk aan haar arm waardoor ze naar achter werd getrokken. Ze draaide zich verdwaasd om en keek recht in het gezicht van een man. “Wil je dood zijn? Je staat zo dicht bij de rand dat de trein je zo dadelijk meesleurt.” Lieke keek nog steeds verdwaasd de man aan. Waar bemoeide hij zich mee. Met piepende remmen kwam de trein achter haar tot stilstand. De deuren sprongen open en de mensen stroomden om hun heen. Lieke trok haar arm los. Ze liep weg met de stroom mee, er niet van bewust dat de man haar eerst verbaasd en daarna bezorgd na keek. Toen zag hij in wat zij had willen doen. Hij begon achter haar aan te rennen. “Wacht even.” Riep hij. Met moeite haalde hij haar in. “Ik kan je helpen.” Het meisje keek hem aan. “Ik ben een maatschappelijk werker.” Het meisje keek hem nog steeds verdwaasd aan. “Je probeert niet zomaar zelfmoord te plegen. Kom dan gaan we naar een cafe, en dan gaan we erover praten.” Het gezicht van het meisje begon een beetje te ontdooien. Nog steeds geen woord zeggend knikte ze. “Kom, dan gaan we een warm kop thee halen.”

    ellen26
  • 22/03/2019vriendschap

    Vriendschap
    Lang lang geleden leefde er ergens op de wereld 5 vriendinnen

    emma groot
  • 23/03/2019De drogist

    Als ik dit afrekenen gaat ze het vast weer vragen...ik weet het zeker! Ze vraagt het namelijk áltijd, al twee jaar lang!! Ik begrijp het niet, wat heeft het voor zin om steeds weer die ene vraag te stellen? Ik geef toch standaard hetzelfde antwoord. Ze moet het vragen dat weet ik wel, maar het slaat echt nergens op.

    bubbles and blogs
  • 24/03/2019Het park

    Als er een ongewoon lange, ongeschoren, glimmende, en een onaangenaam penetrante bloemetjesgeur verspreidende landloper die al zeker een maand geen bad van dichtbij gezien heeft, met een blik bier van een niet nader te noemen huismerk in zijn binnenzak, zou liggen slapen op zijn meest geliefde, twee weken geleden nog gelakte bankje; onder de misschien wel honderd jaar oude eik waar ik als kind met een schroefje mijn naam in kerfde, zouden er op dit moment twee oude vrouwtjes met vriendelijk doch gerimpeld gelaat, die niet voorzien zijn van twee handige blauwe rollators met zo’n handig rekje voorop waar die oudjes hun handtassen in kunnen plaatsen zodat ze zich met beide handen vast kunnen klampen aan de vertrouwde stevigheid van het zelfs met handremmen voorziene karretje, uitgeput op de grond liggen.

    Boermetkiespijn
  • 25/03/2019Doodse stilte

    De stilte van de nacht komt over haar heen. Daar staat ze, half twee ’s nachts tegen het muurtje van de buren. Opeens kreeg ze de rare ingeving om naar buiten te gaan, ze was onrustig. Muisstil opent ze de voordeur zodat ze niemand wakker maakt en loopt de nacht in.
    De wind ruist langs haar heen en lijken wel stemmen te vormen. Hoorde ze dat nu echt? Het is vast haar verbeelding.

    Maaart
  • 26/03/2019Vlinders

    Mijn moeder had drie jaar geleden heel veel bloemen gekocht, ze had de mooie bloemen overal gezet. Het zag er mooi uit en het ruikt naar honing en nectar, we vond het geweldig ruiken en het zag er zo mooi uit, de bloemen waren ook goedkoop en mijn moeder kocht er heel veel. Het waren er erg veel bloemen, maar ze zitten niet in de weg. We hebben zo veel bloemen thuis dat mijn moeder zelfs een bordje met 'Wij hebben erg veel bloemen thuis, pas op als je Hooikoorts hebt' op de voordeur heeft geplakt.

    Minmin

Verhalen per maand

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Laatste nieuwsberichten

  • 17-10 - 1001KorteVerhalen.nl online!

    In navolging van 1001Gedichten.nl hebben we een nieuwe website opgezet speciaal voor Korte Verhalen. Meld je aan en plaats nu je verhalen.

Bekijk oudere nieuwsberichten »