Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht

Emma 1 – Kamer te huur

Emma 1 – Kamer te huur

Het vroege voorjaar liet een merkwaardig helder licht over de provinciehoofdstad Utrecht schijnen. Het middeleeuwse karakter van de stad kreeg een nieuwe dimensie. En wie de moeite nam zijn neus in de lucht te steken kon zich verheerlijken aan de geur van welriekende voorjaarsbloesems. Er hing een verlangen in de lente.
Ik stak mijn lenige middelvinger in de draaischijf van het telefoontoestel om de cijfers van het telefoonnummer uit de advertentie die ik in de krant had gevonden te draaien. De telefoon maakte verbinding. Er werd opgenomen en er klonk een stem. “Hallo, je spreekt met Emma Petronella”. Ik hoorde een verleidelijke vrouwelijke stem die vriendelijk tot mij sprak. “ Hallo u spreekt met Bjarne Gosse, ik bel op voor de advertentie in de krant voor een kamer die u te huur heeft, ik ben op zoek naar een kamer in de stad.” antwoordde ik voorzichtig.

Ik had een rugzakje vol geluiden in mijn achterhoofd. Stemmen van vroeger, stemmen uit het verleden, de lijdende woorden van mijn moeder, mijn vader die schreeuwde uit onmacht. Er viel even een stilte in mijn gedachten. Ik logeerde tijdelijk bij een vriend waar ik op de bank kon slapen. Mijn goede Berend. Ik had dringend een eigen dak boven mijn hoofd nodig.
Ik moest me vermannen om te luisteren, de bijzondere en aangename stem klonk weer aan de andere kant van de krakende telefoonlijn.

“Hallo Bjarne, mag ik vragen hoe oud je bent, je klinkt nog zo jong.” Haar stem klonk warm en liefdevol. “Ik ben negentien jaar en ik zit op een school voor middelbaar beroepsonderwijs, de Middelbare tuinbouwschool”, antwoordde ik. “Voor hoe lang wil je een kamer huren Bjarne?” “Voor ongeveer twee jaar, dan ben ik hopelijk klaar met school en ga ik weer terug naar mijn geboortestad Amsterdam om daar te wonen.” “Weet je wat Bjarne, kom gewoon eens langs om de kamer te bekijken dan kunnen we meteen verder kennismaken. Ik denk dat ik je wel kan helpen.”
Ze gaf me het adres in de Utrechtse buurt waar ik naar toe moest gaan en we spraken af voor de volgende dag om vier uur in de middag.

Ik had een rugzakje vol met visuele beelden onder mijn hersenpan. Huizen die ik bewoond had. Kamers waarin ik had geslapen. Bedden, met of zonder beddengoed. Nachtkastjes, tandenborstels.
Ik verheugde me op de ontmoeting met Emma Petronella wiens stem zo aangenaam door de telefoon had geklonken.

De volgende dag ging ik op een geleende donkergroene fiets op weg naar het opgegeven adres. De buurt in Utrecht waar ik het huis kon vinden kende ik al een beetje omdat ik er eerder doorheen was gefietst.

Om vier uur in de middag stond ik voor het huis waar ik misschien een kamer ging huren. Het huis zag er mooi uit, een herenhuis in Utrecht, goed onderhouden, met een nette voortuin en met een prachtige robuuste voordeur. Ik was verrast, maar de grootste verrassing kwam toen de deur werd opgedaan. Voor me stond een beeldschone vrouw met prachtige reebruine ogen en blonde haren die tot over haar schouders hingen. Ik had in mijn jonge leven al heel wat mooie vrouwen gezien, maar Emma Petronella spande wat mij betreft te kroon. Ik was volkomen overbluft. Ze was de mooiste vrouw van alle vrouwen, ik werd er onzeker en verlegen van. Ik moest echt zoeken naar de juiste woorden. Ik aarzelde. Moest ik iets zeggen? Of kon ik beter zwijgen?
Het was opnieuw mooi voorjaarsweer. De zon liet een prachtig licht schijnen over de beeldschone vrouw die voor me stond.
Al spoedig bleek dat mijn verlegenheid jegens deze dame nergens voor nodig was. Ze liep met me door het prachtige huis, de trap op. Ze liet me een mooie redelijk grote kamer zien, met ruimte voor een bed, een tafel en een kast. De kamer had drie grote ramen en een klein balkon met veel licht en zon. Ik liet meteen merken dat ik wel interesse had voor deze mooie kamer.

Emma Petronella was enthousiast omdat ik belangstelling had. Ze vroeg me met haar warme stem of ik een kop thee wilde om het een en ander verder te bespreken. Ik zei niet veel, haar schoonheid leidde me van mijn eigen woorden af. Ze had een prachtige jurk aan, donkerrood van een duur uitziende stof, iets heel anders dan de soepjurken die mijn moeder doorgaans droeg. Haar figuur tekende mooi af in die jurk, ze had volle voorname borsten, niet te groot, maar zeker niet te klein. Mooie welgevormde benen en een aangenaam intelligent gezicht met heldere reebruine ogen. Ik vond haar gezelschap heel prettig en tijdens het thee drinken bleek dat dit wederzijds was. De thee smaakte voortreffelijk en Emma Petronella was een gezellige gastvrouw.
Ze kon makkelijk praten en soms leek het alsof we elkaar al langer kenden.

Emma Petronella had een prachtige woonkamer met een enorme boekenkast van notenhout. Als ik even was uitgekeken op de oogverblindende schoonheid van Emma Petronella keek ik naar de enorme hoeveelheid boeken in de boekenkast. Ze merkte het op en zei vriendelijk dat als ik boeken wilde lezen ik ze uit de kast mocht pakken. Ik verheugde me al op een nieuw boek om te lezen.

Ik tekende een huurcontract. Ik hoefde geen sleutelgeld te betalen en ik kon over een week mijn spullen komen brengen en de dag daarna de mooie kamer betrekken voor tenminste twee jaar. Emma Petronella, haar naam en haar schoonheid bleven in mijn hoofd spelen. Mijn uitzicht op de toekomst had plotseling een gunstige wending gekregen. Wat een fantastische vrouw, en wat een leuke kamer om in te gaan wonen.
Ik had een rugzakje vol met herinneringen. Nare herinneringen, mooie herinneringen, onverwerkte herinneringen. Ik hield me op de been, maar het was alsof ik werd nagejaagd. Ik wist niet door wat of door wie, het liet me soms wankelen, maar ik bleef doorgaan. Ik wilde weten waarom ik hier op aarde was en wat mij te doen stond tijdens mijn verblijf op deze wereld.

Tijdens het fietsen naar het huis van Berend dacht ik na over mijn jeugd. Mijn moeder had een vreemde mystieke achtergrond en verloor zichzelf soms in mysterieuze rituelen, mijn vader was een nuchtere handarbeider die zichzelf niet goed kon uiten. Hij hield al zijn emoties voor zichzelf, totdat het hem teveel werd en hij een woede aanval kreeg, waar mijn moeder wanhopig op reageerde.

Ik reed op de geleende fiets weer terug naar de woning van de vriend, Berend, waar ik tijdelijk logeerde en vertelde hem het hele verhaal. Hij geloofde me niet en vroeg of ik sleutelgeld had betaald.
“Nee, ik hoefde geen sleutelgeld te betalen”, zei ik en ik begon op te scheppen over de schoonheid van mijn toekomstige hospita.
“Heb je gevraagd of je de keuken mag gebruiken?” vroeg mijn vriend.
“Ja, ik mag de keuken gebruiken en de badkamer en de wc, het zit allemaal bij de huur inbegrepen!”
“Heb je de keuken gezien?” “Nee, ik heb de keuken niet gezien, maar het is een mooi huis, dus dat zal wel goed zitten”, antwoordde ik, terwijl ik besefte dat het dom was geweest om niet ook even een kijkje in de keuken te nemen.

Die avond kon ik maar moeilijk in slaap vallen op de bank in de woonkamer van Berend. Die enorme boekenkast, de schoonheid van Emma Petronella, de onzekerheid over de keuken, alles bleef in mijn hoofd spoken. Toen ik eindelijk in slaap viel belandde ik al snel in een magnifieke droomwereld.
Ik stond in een gele zwembroek op het balkon van mijn nieuwe kamer met een prachtig uitzicht over de stad. Onder me in de voortuin stond Emma Petronella in haar beeldschone rode jurk met gespreide armen mij toe te zingen.
Het was warm en broeierig op de bank waar ik op sliep. Ik verlangde naar een bed. Een eigen bed om in te slapen. Mijn droom nam mij verder mee in een wereld van fantasie. Ik sprong van het balkon, ik zweefde uren over alle plekken waar ik had gewoond en belandde toen in mijn gele zwembroek in de armen van Emma Petronella die een aria zong die mij deed denken aan de hoogzang van een hoogbegaafde kanarie.

Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Bjarne

Geplaatst op

26-01-2019

Geef uw waardering

Er is 1 keer gestemd.

Social Media

Tags

Emma Hospita Liefde

Reacties op ‘Emma 1 – Kamer te huur’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit verhaal, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Laatste nieuwsberichten

  • 24-04 - Die keer dat mijn klimvakantie met de au...

    Nu klim ik al enige tijd, maar aangezien ik in een land woon waarin de Utrechtse heuvelrug zo ongeveer de meest indrukwekkende ‘berg’ is die we hebben, heb ik weinig meer van g...

  • 17-10 - 1001KorteVerhalen.nl online!

    In navolging van 1001Gedichten.nl hebben we een nieuwe website opgezet speciaal voor Korte Verhalen. Meld je aan en plaats nu je verhalen.

Bekijk oudere nieuwsberichten »