Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht

Natuurlijke drift van de muze

Amsterdam 22 april 2018

Het was de woensdag van 18 april 2018. De boodschappen kwamen twintig minuten te laat, maar de bezorger was vriendelijk. Om 13.00 uur stond de afspraak met de nieuwe casemanager van het centrum voor geestelijke gezondheidszorg Mentrum uit Amsterdam Oost. Ook zij was gecharmeerd door mijn authentieke Amsterdamse woonetage en mijn eenvoudige jongensachtige voorkomen.

Het eerste wat aan bod kwam was een eventuele nieuwe inschrijving bij de Regenboog voor het verkrijgen van een nieuw maatje. Ik vertelde over mijn ervaring met het vorige maatje en zij had er begrip voor. Ze kon beter luisteren dan de vorige casemanagers en ik kon vrij goed uit mijn woorden komen omdat ik in een vertrouwde omgeving was. Ik wist niet goed of ik wel trek in weer een nieuwe vrijwilliger had, er bestond een wachtlijst voor maanden, en ik vond het niet prettig dat ik dan weer allerlei verwachtingen had die vermoedelijk toch niet zouden uitkomen. Maar zij vertelde dat je zulke dingen moest blijven proberen totdat je iemand trof waarmee je wel een klik had.

Het tweede wat aan bod kwam was de op handen staande dubbele verhuizing en het organiseren van de voorbereidingen daarop. Ik vertelde haar dat ze voor het gedeelte met de woonstichting het beste met mijn goede, aan de ziekte van Lyme lijdende, vriend Berend erbij kon overleggen, want die had meer overzicht over het hoe en wat in dat soort zaken dan ik. Ik vertelde haar dat ik al flink bezig was geweest met spullen uitzoeken, maar dat het nog veel werk was en ik er niet iedere dag de motivatie voor kon vinden.

De datingsites kwamen ook ter sprake. Ik vertelde dat ik het moeilijk vond om mensen te vertrouwen. Ik vertelde haar niet dat ik het eigenlijk alleen maar spannend vond met mannen onder de vijfentwintig jaar. Ze vertelde dat vertrouwen iets was wat je bij elkaar moest proberen te vinden.

Mijn zus was terug uit Cuba. Ze had me een mailbericht gestuurd. Ze had nog tweehonderd boeken uit de erfenis van mijn moeder. Ze kon ze niet weggooien en de kringloopwinkel en De Slegte wilden ze ook niet hebben. Ze had er al een paar via Marktplaats verkocht, maar de rest lag op haar keukentafel. Ze had twee tot drie uur per dag gedanst op Cuba, om haar emoties te reguleren en even alles los te laten. Ik besloot nu ook maar eerst een tijdje te wachten met terugschrijven.

Ik was nog steeds in ontspannen verwachtingen over de ontwikkelingen op de datingsite. Het was natuurlijk omdat ze stijf stonden van de hormonen, die het bloed geheimzinnig door hun jonge mannenlijven joeg. En het had niets met de voorspelling van wijlen Emma Petronella te maken. Maar het was weer of ik haar stem in mijn hart hoorde toen ik de liefde gewillig bedreef omwille van de heilzame voorjaarszon die met zomerse barmhartigheid over het oude Amsterdam scheen.

De ene stond al in de ochtend voor de deur om zijn Turkse jongemannen zaad te plengen, niet lang voordat hij weer aan het werk moest. Hij had steeds maar weer opnieuw chatberichtjes gestuurd om me volledig in te palmen en ik kon geen weerstand bieden want hij woonde in de buurt.
Het was weer vrij snel achter de rug, om in de woorden van Ella Fiona te spreken “een vluggertje” maar hij was puur grappig en oprecht en hij kon wonderbaarlijk lief lachen met zijn jonge Turkse ogen. Hij was biseksueel, maar het deed bij hem pijn en daarom mocht hij het met mij doen, de lieve aanhankelijke Bjarne die ik al die eenzame jaren was geweest.

Ik kon toen niet weten dat slechts enkele uren later mijn jonge heteroseksuele droomprins uit mijn droomschaduw-verhaal in de kleren van een verhuizer voor me zou staan met zijn ondeugende verlangende ogen en stoere maniertjes.
Het was veel uitbundiger dan eerder die ochtend, omdat het voorspel van het verlangen langer had geduurd en het uitkomen van de erotische droom intenser was dan de droom had kunnen vermoeden.
Ik moest mijn best doen om het niet aan Ella Fiona te gaan vertellen die later die zonnige vrijdag van twintig april 2018 gebraden kippenpootjes kwam eten. Ze zou me ongetwijfeld voor slet uitmaken en daarin had ze waarschijnlijk ook gelijk. Maar voor mij was het een heel bijzondere dag geweest.
Het was er heel beschaafd en kameraadschappelijk aan toe gegaan. En ik vond het heel bijzonder en ontroerend om het plezier in de ogen van mijn heteroseksuele droomprins te mogen zien, terwijl hij deed wat het voorjaar van hem als jonge heteroman verlangde.
De natuurlijke drift van de muze had een ongekende mystieke wending gekregen die nog lange tijd zou nasidderen in de intieme dromen van de nacht.

De volgende dag was ik al aardig terug in aardse sferen. Er volgden geen ontroerende chatberichten. Laat in de avond liet ik mijn heteroseksuele droomprins weten dat het fijn was geweest en veel mooier dan in mijn droom.
En ik bedankte hem nuchter want ik voelde die vreemde geruststellende aantrekkingskracht die mij van een man in een minnaar had veranderd. Ik had hem bemind, hij wilde begeerd worden. Niet alle erotische handelingen vonden plaats in een liefdesrelatie, maar hij had me zo weten te betoveren dat de werkelijkheid mooier dan mijn droom was geweest. En dat was normaal gesproken dikwijls anders.

Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Bjarne

Geplaatst op

17-05-2018

Geef uw waardering

Er is 1 keer gestemd.

Social Media

Tags

Erotiek Liefde Natuur Seks

Reacties op ‘Natuurlijke drift van de muze’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit verhaal, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Laatste nieuwsberichten

  • 17-10 - 1001KorteVerhalen.nl online!

    In navolging van 1001Gedichten.nl hebben we een nieuwe website opgezet speciaal voor Korte Verhalen. Meld je aan en plaats nu je verhalen.

Bekijk oudere nieuwsberichten »