Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht

De zoektocht - 1

Het oorverdovende geluid van de deurbel onderbreekt Bart uit zijn diepe slaap. Langzaam dringt het tot hem door dat er iemand voor de deur staat. Door het felle ochtendlicht, knijpt hij zijn ogen dicht. Dan gaat de deurbel weer. Hij springt uit bed en loopt sjokkend de trap af. Wanneer hij met zijn pyjamabroek en zijn pantoffels voor de deur staat, komt hij tot de ontdekking dat er politie voor zijn deur staat. Plotseling lijkt het alsof Bart ontwaakt uit een roes, snel verbergt hij de flessen Whisky in het keukenkastje en spuit hij een deo-bus door de stinkende woonkamer. Zo is de wietgeur wel weg, denkt hij. Snel trekt Bart zijn badjas aan en hij loopt langzaam naar de deur. Zijn hart klopt in zijn keel, hij heeft nog nooit politie voor zijn deur zien staan. Het lijkt alsof een spin over zijn rug rent, met een rilling doet hij de deur open.
Voor de deur staat een brede maar vriendelijke politieman. Naast hem staat een kleine en mollige mevrouw die een blaffende herdershond probeert te kalmeren. ‘Goedemiddag kerel’, de politieman steekt zijn hand uit en ook de politievrouw stelt zich voor. ‘Mijn naam is Marloes en naast mij staat Stefan’, Bart is verbouwereerd van de twee agenten die zomaar in de vroege ochtend zijn huis bezoeken. ‘O hallo, mijn naam is Bart’ stamelt hij. Plotseling begint de herdershond weer te blaffen. Bart voelt zich er ongemakkelijk bij. ‘Rustig maar Spike’ kalmeert de agente nogmaals.
De politieman vraagt op een vriendelijke en rustige manier of hij binnen mag komen. ‘Natuurlijk mag dat’ zegt Bart alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Nadat de twee politieagenten de huiskamer binnen komen, begint de hond wéér te blaffen.
De politieagente laat de hond dit keer zijn gang gaan. Ze kijkt moeilijk naar Bart waarbij duidelijk zichtbaar is dat ze zich iets afvraagt. ‘Ga even zitten’ begint de vrouw.
Bart volgt braaf haar aanwijzingen op net als de brede politieagent, ook de politievrouw gaat er bij zitten. ‘Is één van jouw ouders thuis’ vraagt de politieagenten ineens. Het lijkt alsof Bart even moet nadenken, ‘mijn moeder ligt nog te slapen’. De politieman weet al genoeg. ‘Is het goed als we later terug komen? Wij willen even met je moeder praten, je kunt zo niet langer leven.’ Ze weten het dus, denkt Bart. De agenten groeten Bart en met een zachte dof valt de voordeur achter hem in het slot.
Natuurlijk weet Bart dat het zo niet langer kan. Zijn moeder denkt meer aan drugs dan aan hem. Hij weet niet eens wanneer zijn moeder hem aandacht gaf of voor hem kookte. Maar Bart is het gewend.
‘Waarom is er geen cola in de koelkast?’ Bart schrikt plotseling, hij had niet gezien dat zijn moeder wakker is geworden en naar de halflege koelkast staart. Ze ziet er onfris uit, ze heeft een slordige staart en haar badjas is zwart van de vuilheid. ‘Zolang er geen boodschappen worden gedaan hebben we geen cola’ zegt hij. ‘Dan ontbijt ik wel met een Whisky’. Eigenlijk vindt Bart het geen goed idee, maar als hij zijn moeder tegenspreekt, komt hij te laat op school.
Snel trekt Bart zijn jas aan en hij rent richting het metrostation. De auto’s scheuren door de straten en in de verte hoort hij het geluid van een sirene die met hoge spoed voor de stad raast. Net wanneer hij de brede trap richting het metrostation wil bewandelen, hoort hij zijn naam. ‘Hé Bart!’ Het is Thijs.
Thijs is een echte sportman, maar ook een gezellige vriend waarmee je kunt lachen. Na school zie je hem altijd op het voetbalveld voor zijn huis en in de pauze op school voetbalt hij altijd mee met de andere kinderen. Bart groet vriendelijk terug. Thijs en Bart waren vroeger vooral goede vrienden van elkaar, ze zaten samen op de basisschool maar nu ze naar de middelbare school zijn gegaan, spreken ze elkaar steeds minder. ‘Kom vanmiddag voetballen met mij en Quinten’ stelt Thijs voor. Bart aarzelt, vaak is de combinatie van Thijs & Quinten meer ruzie dan voetbal. ‘Ik kijk nog even, ik moet vanmiddag nog wat huiswerk maken’, één van de smoesjes die iedereen wel kent.
‘Is goed, ik bel je wel vanmiddag’ zegt Thijs terug. Ze groeten elkaar en Thijs jogt naar de bushalte om de hoek.

Shit, denkt Bart. Wanneer hij het perron op loopt, rijdt een overvolle metro weg. Het verbaast hem nog dat al die mensen er nog in passen. Normaal is het niet zo erg, maar vandaag rijdt de metro eens in het kwartier. Hopelijk kom ik niet te laat, denkt hij.
Wanneer de volgende metro het perron op rijdt, vraagt hij zich nog steeds af of hij er wel in past. Snel wringt hij zich tussen de menigte richting de metro die op punt staat de deuren te sluiten en aan te rijden op de volgende halte. Als een bliksemschicht schiet hij het station over richting de lange metro. ‘Hé knul, kijk is even uit.’ Een wat oudere man met een wandelstok wil net als Bart de metro in, maar op dit moment heeft Bart geen tijd voor slome ouderen. Opgelucht haalt hij adem wanneer hij tussen de mensen wordt geplet voor de uitgang van het overvolle rijtuig. Met volle vaart rijd de metro onder de drukke stad van Rotterdam door. Wanneer Bart is aangekomen op het juiste station, wringt hij zich nog één keer door de menigte om vervolgens via de roltrap naar boven te gaan.
Eindelijk, denkt Bart.
Bart zijn school is een aantal metrostations verwijderd van zijn huis. Wanneer hij naar school gaat is het vaak overvol in de metro. Veel mensen gebruiken de metro om naar werk, school of het centrum te gaan.
Vlug ritst hij zijn vest dicht om als een bliksemschicht richting het oude schoolgebouw te gaan. Net wanneer hij wil oversteken springt het stoplicht op rood. Hij moet nu oversteken, anders komt hij zonder twijfel te laat in de les. Maar wanneer hij wil oversteken wil een grote groene vrachtwagen de bocht om, er werd geschreeuwd, getoeterd en er schoot een witte waas voor zijn ogen.

Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Ivo Machielse

Geplaatst op

26-10-2014

Over dit verhaal

[

Geef uw waardering

Er is 3 keer gestemd.

Social Media

Tags

Realistisch Spannend

Reacties op ‘ De zoektocht - 1’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit verhaal, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Laatste nieuwsberichten

  • 24-04 - Die keer dat mijn klimvakantie met de au...

    Nu klim ik al enige tijd, maar aangezien ik in een land woon waarin de Utrechtse heuvelrug zo ongeveer de meest indrukwekkende ‘berg’ is die we hebben, heb ik weinig meer van g...

  • 17-10 - 1001KorteVerhalen.nl online!

    In navolging van 1001Gedichten.nl hebben we een nieuwe website opgezet speciaal voor Korte Verhalen. Meld je aan en plaats nu je verhalen.

Bekijk oudere nieuwsberichten »