Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht

onverwacht part 2

Elke morgen loop ik vijf kilometer naar school. Wat ik niet erg vind hoor, ik moet er alleen wat vroeger voor mijn bed uit. Blair maakt me altijd op tijd wakker zodat ik niet te laat op school kom. Ze is als een soort moeder voor me. Nadat mijn eigen moeder me liet stikken, adopteerde ze mij. Omdat ze niet wilde dat ik naar een pleeggezin zou gaan. Ze is echt een schat maar ze is niet zo oud als de gemiddelde moeder. Ze is 79 jaar oud, ze kan niet meer alles zelf doen. Haar man Erik, is tien jaar geleden overleden aan kanker. Sindsdien heeft ze een werkster en ik doe ook veel voor haar. Dat vind ik niet erg hoor, ik doe het graag. En ze heeft vroeger genoeg geld verdiend om mij te kunnen onderhouden. Terwijl ik naar de musjes in de boom kijk en dagdroom over Olivier, zie ik niet dat er om de hoek van de weg een auto met volle snelheid op me af komt rijden.
Ik hoor een bekende stem roepen ‘Pas op, Sarah!’
Snel stap ik over de rand van de stoep, tenminste dat is de bedoeling want ik struikel en val languit op de stoep.
Ik schrik als ik merk dat er iemand naar me staat te kijken en kijk op. Het is Olivier die mijn hand vast pakt, me geschrokken in mijn ogen kijkt en vraagt of alles oké is.
‘Ja hoor, niks aan de hand’ zeg ik met een geforceerd lachje.
‘Je viel anders behoorlijk hard.’ zegt Olivier.
‘Valt wel mee, hoor.’ zeg ik terwijl hij nog steeds mijn hand vast hout en ik besluit hem nooit meer los te laten. Hij helpt me overeind. ‘Kijk maar ik kan nog gewoon lopen, kijk maar!’ Ik maak een soort vreugde dansje. Olivier lacht en doet vrolijk mee. ‘Dus je hoeft niet naar de dokter ofzo?’ ‘Nee hoor, alles is oké!’
‘Ben je soms bang voor de dokter?’ vraagt hij lachend.
‘Zoiets’ lieg ik, om van zijn vragen af te zijn.
‘Spring dan maar achter op mijn fiets anders komen we te laat op school.’
Hij laat mijn hand los en gaat op zijn fiets zitten. Snel ga ik achterop zitten. Ik kijk naar zijn rug terwijl we naar school fietste. Hij heeft een rood shirt aan, waar met grote zwarte letters op staat: Do You Like Me To? . Het is me nog niet eerder opgevallen. Ik merk dat ik begin te blozen. Gelukkig kan hij me niet zien. Zou hij dat expres hebben gedaan?

Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

merel14

Geplaatst op

28-11-2012

Geef uw waardering

Er is 3 keer gestemd.

Social Media

Tags

Liefde Vraak

Reacties op ‘onverwacht part 2’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit verhaal, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Laatste nieuwsberichten

  • 17-10 - 1001KorteVerhalen.nl online!

    In navolging van 1001Gedichten.nl hebben we een nieuwe website opgezet speciaal voor Korte Verhalen. Meld je aan en plaats nu je verhalen.

Bekijk oudere nieuwsberichten »