Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht

Alibi

Alibi

Elke dag om ongeveer vier uur verscheen hij met zijn hondje in het café.
Op zichzelf niets bijzonders.
Het hondje was een vuilnisbakdribbelaar van 30 centimeter hoog.
De jaren tekenden zich af aan het grijze snuitje, alsof het met de neus in de poedersuiker had gezeten.
Zijn baasje, er net zo verstoft uitziend als het beestje, heette Theo en hij maakte altijd een ietwat geslagen indruk.
Dikwijls lag er eenzaamheid in de blik van zijn ogen.
Als er ergens in het café iemand al eens zijn stem verhief, dan keek hij schichtig om zich heen en kromp een ietsje in elkaar.
Of hij ging zo staan, dan de schreeuwer hem niet kon zien
Echt zo'n man van 'ik-ben-d'r-niet', wat hij ook niet aflatend riep, telkens als de telefoon ging.
Zijn houding straalde een paranoïde angst uit, waardoor zijn ogen voortdurend zijn omgeving afzochten, verdacht op mogelijke belagers.
Het zwarte mormeltje bungelde aan een smal leren riempje en als er iemand langs liep deed het snel wat dribbeltjes opzij, waarbij de bolle zwarte oogjes net zo schrikkerig keken als van zijn baas.
Maar o wee, als je de miezert probeerde te aaien, dan gromde hij enkele rotte tandjes bloot en kefte kucherig, waarna hij zich verschool achter de met verf besmeurde broek van Theo, want die was huisschilder van beroep.
Zo ging het elke dag.
Niemand, die nog op ze lette.
Iedere middag dronk Theo zijn twee neuten en de hond keek naar zijn schoenen.
En iedere middag verdween hij weer net zo schielijk als hij gekomen was.
Tot op die fatale woensdag.
Alles leek normaal te gaan.
De hartenjagers aan de tafel bij de deur, de biljarters op het kapotte laken en Bob achter de bar.
Theo kwam en dronk, terwijl zijn troetel aan het lijntje stond te wachten tot de twee neuten naar binnen waren.
Precies op het moment, dat Theo zijn tweede borrel aan de lippen zette, ging de deur open en daar stond zij, Truus, de vrouw van Theo, de dragonder van de buurt alom gevreesd door haar boze blik en scherpe tong.
Een zuinig brilletje op een geknepen gezicht.
In een oogopslag overzag ze de kroeg en zag haar man Theo met het glas aan de mond.
Theo was middenin zijn handeling verstard blijven staan, als een standbeeld aan de bar.
Met holle ogen staarde hij verbijsterd naar de deur, waar Truus de mondhoeken langzaam maar zeker naar beneden trok.
Het was alsof iedereen de spanning voelde, want alle gesprekken verstomden bij het zien van de twee aankomende duellanten en iedereen nam het in zijn hart op voor Theo.
Het hondje was de enige die begon te kwispelen.
"Zo," begon Truus luidkeels te toeteren," zo, dus hier zit je. Effe Doppie uitlaten, hè. Smerige leugenaar!!Zuiplap, dat je d'r bent!! D'r uit zeg ik je, D'r uit!!"
Theo stond nog steeds even onbeweeglijk met het glas voor de mond.
Het liefst had hij met Doppie van plaats geruild, maar hij was nu eenmaal een mens en niets menselijks was hem vreemd.
Toen kwam hij in actie.
Snel wilde hij het glas achterover slaan, maar Truus was hem voor, zoals altijd.
"Zet neer dat glas!" blèrde ze en de arme Theo wist niets anders te doen dan langzaam zijn glas op de bar neer te zetten.
"Afrekenen en mee," commandeerde ze,” smerige leugenaar dat je d'r bent om Doppie als alibi te gebruiken voor je zuiperij. Schiet op d'r uit!"
De rechterhand van Theo tastte naar de kontzak.
"Laat maar Theo, van het huis," zei Bob de barman. en kneep even beide ogen dicht in de richting van Theo.
"Klerewijf," fluisterde Theo, zodat alleen Bob het hoorde.
Ome Piet, hij was minstens vijfenzeventig en elke dag vrolijk en luidruchtig aangeschoten, probeerde met humor de zaak nog te redden voor Theo, want een borreltje laten staan leek hem één van de ergste dingen die je kon doen.
"Dat noem ik nou drankmisbruik, een borreltje weggooien," riep hij.
"Bemoei jij je d'r effe niet mee, ouwe, want anders...,"
sneerde Truus.
"Ja ja," zei ome Piet," ja ja, anders stuur je Doppie op me af. Als ik net zoveel tanden in m'n bek had als dat beest, dan kon ik niet anders dan drinken."
Theo was gevaarlijk dicht bij zijn vrouw gekomen, die nog steeds in de deuropening stond.
"Wil je een borrel, moppie?" vroeg de verzekeringsman vanaf zijn vaste plaats aan de hartenjaagtafel, vlakbij de WC.
Hij was een eenzaam mens, die vroeger ooit eens polissen had verkocht, maar vergeten was zichzelf voldoende te waarborgen.
Truus schoot enkele stappen naar voren om te kijken wie haar 'moppie' had durven noemen.
Theo zag zijn kans schoon en schoot met grote snelheid langs haar heen, Doppie op haar rug voortslepend, omdat die het plotselinge tempo niet met de korte kromme pootjes kon verwerken en zo, rochelend door het knellende halsbandje, op haar rug over de vloerbedekking achter Theo aansliertte..
"Voordat ik met jou een borrel drink, druiloor," beet Truus de man toe," staat Amsterdam niet meer op z'n palen."
"Hou je haaks, Theo," riep de waaghals nog.
Truus voelde dat ze terrein begon te verliezen en vond het verstandig om te vertrekken en zich verder af te reageren op Theo en wellicht ook Doppie.
"Doe hem geen pijn, Moppie," riep de assuradeur haar nog na, "voordat je de polis heb nagekeken."
De deur gaf een rinkelende slag, toen hij hardhandig in het slot werd gesmeten.
Nog geen tien tellen later werd de deur weer geopend en wie verscheen als grote overwinnaar na een zwaar gevecht in de opening?
Theo met zijn page Doppie.
"Mag ik U even voorstellen," taterde hij, wijzend op z'n hondje," Vanaf vandaag heet dit beessie geen Doppie meer maar.....Alibi!!. Mijn redder in de nood, mijn makker in de goot." En vanaf die dag noemde iedereen hem Alibi, maar dat maakte niet uit, want hij luisterde toch niet.
Net als zijn baasje.

Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

iakon

Geplaatst op

23-01-2016

Over dit verhaal

een boeketje burgers

Geef uw waardering

Er is 2 keer gestemd.

Social Media

Tags

Alledaags Zoalsjijenik

Reacties op ‘Alibi’

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Laatste nieuwsberichten

  • 13-05 - Ik wilde op vakantie: ideeën om te besp...

    Ik wilde op vakantie: ideeën om te besparen Ik ben al twee jaar student en weet inmiddels dat ik goed op mijn uitgaven moet letten. Niet alles kan in financieel opzicht. So...

  • 06-05 - Reis naar Zuid-Amerika; geweldig ervarin...

    Ik zag mezelf daar al zitten: op het witte strand van een bountyeiland, de zandkorrels kietelig tussen mijn tenen schurend terwijl ik kleine maar frequente nipjes van een Nicaragua...

Bekijk oudere nieuwsberichten »