Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht

De Klas van Daniël (H 6 Evert gaat op zoek naar een andere school)

Hoofdstuk 6: Evert gaat op zoek naar een andere school




'Esther, ik ben naar de naburige school geweest om te kijken of er een mogelijkheid is, om Daniël daar naar school te kunnen laten gaan. Ik moet eerlijk zeggen, het was een erg vriendelijke man, die onderwijzer. Helaas is er op die school een leerlingenstop, en er is geen enkele mogelijkheid om Daniël daar te krijgen. Er is nog een andere basisschool, zo'n acht kilometer hier vandaan. Ik zal deze week daar eens gaan praten.'

De volgende dag op school is Daniël samen met Marjolein de afwas aan het doen.
'Marjolein, wat vervelend dat je gisteren zo droevig was.'
Marjolein zegt niets terug en werkt zwijgend door.

Na school, buiten op het schoolplein, staat Ramon in een hoek en steekt een sigaret op.
Daniël stapt op hem af.
'Ramon, rook jij?'
'Rot op jij!'
'Ik wou alleen maar zeggen dat ik jou eventueel wou helpen met rek...'
'Heb jij mij niet gehoord? Ga weg!'

Evert heeft een afspraak op Basisschool de Regenboog.
'Dag meneer De Vries, wat kan ik voor u doen?' vraagt de directeur.
'Goedendag, ik kom voor mijn zoon Daniël en ik hoop dat u kan helpen.
Mijn zoon zit sinds een tijdje op een nieuwe school, omdat wij verhuisd zijn naar deze omgeving.
Daniël is een erg goede en vrolijke jongen, maar sinds hij op die nieuwe school zit, zie ik mijn zoon veranderen in een sombere en zelfs depressief persoon.
'Wat is daar de oorzaak van?'
Evert neemt de tijd om alles te vertellen wat er met Daniël op school gebeurt.

'Ja, het pesten op school, dat is inderdaad een zeer groot probleem. Kinderen die hier het slachtoffer van zijn, hebben heel wat voor hun kiezen,' antwoordt de directeur bezorgd.
'Inderdaad, en daarom is het mijn vraag of er misschien een mogelijkheid is, om Daniël hier naar school te kunnen laten gaan?'
'Ik zal u een eerlijk antwoord geven. Normaal gesproken is dat niet mogelijk. Onze klassen zijn redelijk groot en we zijn gebonden aan regelgeving. We mogen niet zomaar leerlingen aannemen buiten onze regio. Er is misschien een uitzondering te maken, maar dan moet u eerst contact opnemen met het samenwerkingsverband van de basisscholen. Alleen met hun bevoegdheid kan een leerling overgeplaatst worden naar onze school.'
'Heel hartelijk dank, ik zal daar zo spoedig mogelijk contact mee opnemen.'

De meester deelt de uitslag mee van de rekentoets.
'De toets is niet goed gemaakt, dus volgende week hebben jullie nog een toets rekenen. Hanneke een vier, Lucie een zes, Hendrik een vier, Judith ook een vier, Wouter een zes, Marjolein een vijf, Bram ook een vijf, Ramon een drie...'
'Weer een drie!' zegt Ramon teleurgesteld.
De meester vervolgt: 'Daniël een negen ...'
'Nee, hè! Hij heeft weer een goed cijfer,' zegt Bram.
'Bram, als ik jou of iemand met rekenen kan helpen, dan wil ik dat graag doen.'
'Daniël, doe nou even niet zo idioot, alsof jij iemand kan helpen om een beter cijfer te krijgen,' zegt Ramon.
'Daniël, jij bent echt een vervelend kereltje! Wist je dat? Jij hebt een goed cijfer, en je vindt het erg leuk dat wij dat niet hebben,' zegt Bram.
'Dat is niet waar! Het maakt mij helemaal niks uit wie er een goed cijfer heeft of niet,' zegt Daniël verontwaardigd.

Daniël verlaat als laatste de school en loopt naar huis. Verderop ziet hij Ramon staan. Daniël loopt naar hem toe.
'Ramon, je bent er nog. Ik bedoelde het serieus trouwens: als je wilt dat ik jou help met de rekensommen, dan doe ik dat graag.'
'Daniël, ik begrijp niks van die rekensommen en jij kan daar niks aan veranderen.'
'Maar heb jij het weleens geprobeerd?' vraagt Daniël vastbesloten.
'Hoezo?'
'Het is niet zo moeilijk als jij denkt.'
'O nee? Hoeveel is dan 45 x 31 is ?'
Ramon probeert met deze vraag Daniël af te schepen. Deze som kan hij niet uit zijn hoofd, en hij denkt dat die ook te moeilijk is voor Daniël.
'Die som kan jij best,' antwoordt Daniël en kijkt hem met vertrouwen aan.
'Daniël, ik geef jou nog één kans, en daarna taai ik 'm.'
'Vaak is het zo dat het moeilijk lijkt. Begin gewoon met: hoeveel is
3 x 45 is ? Dus eerst 3 x 5 is ?'
'15,' antwoordt Ramon.
'En 3 x 40 is ?'
'120,' antwoordt Ramon een beetje afwezig. Daniël probeert Ramons aandacht te trekken en gaat weer verder.
'Dus 15 + 120 is ?'
'135,' antwoordt Ramon ongeïnteresseerd.
'Goed, maar het is geen 3 maar 30, dus 135 x 10 is ?'
'1350,' antwoordt Ramon nog steeds afwezig.
'En 1 x 45 is ?'
'Dat is moeilijk, 45,' zegt Ramon.
'En hoeveel is nou 1350 + 45 is ?'
'Dat is 1395.'
'Je hebt het goed,' antwoordt Daniël enthousiast.
Ramon zwijgt.

Evert is nog steeds bezig met het zoeken van een andere school voor Daniël.
'Evert, heb je nog contact gehad met die andere school, waar je het laatst over had?' vraagt Esther geïnteresseerd.
'Ik had een goede indruk van die school, maar er is waarschijnlijk niet zo'n grote kans dat Daniël daar naar toe kan gaan. Er is een instantie die daar over beslist. Dus daar moet ik zo snel mogelijk contact mee gaan opnemen. Ik heb al verschillende keren gebeld, maar ik krijg ze niet te pakken.'

De volgende ochtend vraagt de meester of iemand weet waar Ramon is.
'Hij is ziek meester. Hij voelde zich gisteren al niet zo goed,' antwoordt Bram.
'De taaltoets was niet goed gemaakt door jullie, dus we gaan eerst verder met de taaloefeningen. Volgende week zullen jullie dan een nieuwe toets hebben.'
'Meester, ik vind taal helemaal niet leuk,' antwoordt Judith.

Ramon is thuis en hij ligt ziek op de bank, zijn moeder komt naar hem toe.
'Ramon, er is hier iemand voor jou van school.' Daniël komt binnen.
'Daniël! Wat doe jij hier?' vraagt Ramon verbaasd.
'Hier, ik heb een fruitmand voor je en wat snoep.'
'Daniël, ik heb een hekel aan jou en ik laat me niet omkopen door een fruitmand met snoep!' zegt Ramon vastbesloten.
Daniël zwijgt. Dan komt de moeder van Ramon aangelopen met de mededeling dat ze even boodschappen gaat doen.
'Ik ben over anderhalf uur wel weer terug.'
'Ramon, kan ik ondertussen eerst de afwas doen?' vraagt Daniël wat impulsief.
'Voor mijn part.'

Als alles is afgewassen, pakt Daniël iets uit zijn jaszak.
'Misschien dat je er nu niet zo'n zin in hebt, maar ik heb ook een pakje sigaretten voor je meegenomen. Wil je dat nu al hebben?'
'Jawel, want ik begin me al wat beter te voelen.'
'Heb jij geen speelgoed of een computer?'
'Nee, mijn moeder heeft niet zo veel geld, en ik ook niet.'
'En je vader?'
'Pff... mijn vader, die zie ik nooit; mijn ouders zijn gescheiden.'
'Wat erg voor je dat je je vader nooit ziet.'
Ramon zwijgt.
Daniël kijkt op de klok en hij ziet dat het tijd is om te gaan.
'Ik moet gaan, het is tijd om te eten.'
Ramon zwijgt.
'Tot ziens.'
Ramon blijft zwijgen.


Esther vraagt aan Daniël hoe het met hem is.
'Vandaag ben ik bij Ramon geweest, hij was ziek. Mam, hij vertelde mij dat hij zijn vader nooit ziet. Dat moet niet makkelijk voor hem zijn. Misschien dat hij daarom vaak zo hard is voor anderen.'
'O ja?'
'Hij doet vaak vervelend tegen mij, maar als ik voor iedereen goed wil zijn, dan moet ik dat ook voor hem zijn,' antwoordt Daniël wat in zichzelf, terwijl hij omhoog kijkt.

Evert is terug van zijn werk en hij schenkt een kopje koffie voor zichzelf in.
'Esther, het is mij gelukt een afspraak te maken met het samenwerkingsverband. Het kon niet eerder dan dinsdag over twee weken. Ik denk dat het goed is als we er samen heen gaan.'
'Prima. Ik heb trouwens de indruk dat het nu wat beter gaat met Daniël op school.'

Het is maandagochtend, op school zijn alle kinderen weer aanwezig.
'Fijn, Ramon, dat je weer beter bent.' Dan vraagt de meester aan hem of er iemand uit de klas hem is komen bezoeken.
'Er is een persoon langsgekomen,' antwoordt Ramon wat ongeïnteresseerd.
'En wie is dat dan geweest?' vraagt de meester belangstellend.
'Daniël,' mompelt Ramon.
'Daniël???' vraagt Bram perplex.
'Ramon is een vriend van Daniël?' vraagt Bas zich hardop af.
'Ik kan mij echt niet voorstellen dat Ramon een vriend van Daniël is!' zegt Judith verbaasd.
'Gebruik je verstand eens! Hoe kan je nou bevriend zijn met zo iemand als Daniël?' vraagt Bas.
'Weet dit goed, vanaf nu kan je tijdens de pauzes alleen met Daniël zijn, want Daniël heeft geen andere vrienden!' zegt Bram.

Op het einde van de schooldag staan Bas, Bram en Ramon bij elkaar. Daniël komt voorbijgelopen en Ramon roept hem: 'Daniël.'
Hij loopt naar het groepje toe.
'Daniël, als je de volgende keer weer bij mij thuis komt, dan sla ik je mijn huis uit.' zegt Ramon met een dreigende stem.
'Daniël, wat sta jij daar nou te staan,' zegt Bram vol afgrijzen. 'Begrijp je dan nog steeds niet dat je gewoon een zielig iemand bent?'
'Eerder gewoon een vervelend kereltje,' zegt Bas.
Bram richt zich tot Ramon en zegt hem, dat hij blij is dat ze nu weer gewoon “vrienden” kunnen zijn.

Onderweg naar huis praat Daniël wat in zichzelf, er is iets gebroken in hem.
'Ik wil nooit meer naar school!'
Hij gaat naar binnen en pakt wat te drinken.
'Daniël, ben je daar? vraagt Esther.
'Mam, ik ga naar het bos.'
Esther roept Daniël na, maar hij is al weg.
Het gaat niet goed met Daniël, denkt ze.






Wordt vervolgd...

Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Robin

Geplaatst op

25-12-2017

Over dit verhaal

H 6 Evert gaat op zoek naar een andere school

Geef uw waardering

Er is 0 keer gestemd.

Social Media

Tags

Pesten School Spanning Vriendschap

Reacties op ‘De Klas van Daniël (H 6 Evert gaat op zoek naar een andere school)’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit verhaal, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

Ik ga akkoord met de voorwaarden (opent in nieuw venster)

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Laatste nieuwsberichten

  • 17-10 - 1001KorteVerhalen.nl online!

    In navolging van 1001Gedichten.nl hebben we een nieuwe website opgezet speciaal voor Korte Verhalen. Meld je aan en plaats nu je verhalen.

Bekijk oudere nieuwsberichten »