Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

U bent hier:

Welkom op 1001KorteVerhalen.nl

Hier op 1001KorteVerhalen.nl kunt u gemakkelijk de leukste korte verhalen vinden. Er staan op dit moment 1.279 verhalen op de site. We hebben ze voor u verdeeld over diverse categorieën, zoals bijvoorbeeld kinderverhalen, romantische verhalen of waargebeurde verhalen.

Ook kunt u uw zelf geschreven verhalen insturen, zodat anderen deze kunnen lezen en hierop hun reacties kunnen geven. Bij elk verhaal heeft u de mogelijkheid om dit direct uit te printen of uw waardering te geven.

We wensen u veel plezier op 1001 Korte Verhalen.nl!

Verhaal van de dag

  • 16/11/2013De Engerling

    Nu ik een oude man ben en mijn einde voel naderen moet ik het verhaal opschrijven dat mij mijn hele leven is bijgebleven en waarover ik tot op de dag van vandaag met niemand an-ders heb gesproken dan mijn lieve vader en moeder – mogen ze rusten in vrede.
    Ook nu zal ik er niet over spreken. Ik schrijf het met mijn laatste krachten op in een schrift en leg het in de kast waar men het zal vinden als ik overleden ben. De nieuwsgierigheid van mensen kennende weet ik zeker dat het gevonden zal worden en wat men ermee zal doen maakt me niets meer uit omdat ik dan ben overgegaan naar die onbekende wereld waar wij als mensen niets van weten en waarvan ook nooit iemand is teruggekomen. Men zal het verhaal als waarheid kunnen lezen of men zal denken dat het leugens zijn, het maakt me niets uit. Ik weet dat het waar is en dat is wat telt.

    Swarovski
  • 17/11/2013Bloedspannend, zo'n eerste date

    Hij is gespannen. Zou de bioscoop wel een geslaagde plaats zijn voor een eerste date? Z’n beste vriend had het hem aanbevolen. “En bij een romantische scène doe je nonchalant alsof je je uitrekt en sla je je arm om haar heen”, had hij gezegd. Zijn date staat voor de bioscoop op hem te wachten. Hij loopt op haar af. Zijn hart gaat tekeer als een bezetene – gedachten flitsen door zijn hersenpan. ‘Geef ik haar een hand of een kus?’ Hij komt steeds dichterbij, struikelt over een losse stoeptegel en komt tamelijk stuntelend op haar af gelopen. Geërgerd en nu nog meer gespannen dan voorheen drukt hij zijn kaken op elkaar. ‘Kluns die je bent!’, zegt hij in gedachten tegen zichzelf. Geforceerd lachend geeft hij haar zijn hand en samen lopen ze zwijgend het grote bioscoopgebouw in.
    De spanning is om te snijden. Hij koopt twee kaartjes en in de donkere zaal gaan ze op zoek naar een plaatsje. Precies in het midden nemen ze plaats, en de bioscoopvertoning gaat van start. De film is retespannend, en dan vooral die romantische scène. Alles verloopt volgens plan, en als een ware casanova legt hij zijn linkerarm zo fijngevoelig mogelijk om zijn date heen. Het lijkt haar te behagen. Hij kijkt haar aan, en onder het genot van de zwoele filmmuziek probeert hij haar te zoenen. Ze schrikt – en daar schrikt hij dan weer van. In gedachten spreekt hij zichzelf moed in. ‘Geen nood, ze moet vást wennen aan het idee.’ Heel voorzichtig nadert zijn gezicht dat van zijn date voor een tweede poging… Wauw. Zijn eerste zoen. Het gaat hem goed af en hij voelt zich alsof hij ieder moment op kan stijgen. Dan kriebelt er licht iets op zijn bovenlip. Langs zijn mondhoek kruipt het omlaag. De zoen krijgt opeens een soort roestige smaak, en met zijn hand voelt hij aan zijn gezicht en opent zijn ogen. Geschrokken deinst hij terug – hij voelt nattigheid. Hij kijkt zijn verbaasde date aan en schrikt: dit kan toch niet waar zijn? Hij kan wel door de grond zakken. Haar hele gezicht zit onder het bloed. Zíjn bloed! Haar vingers glijden langs haar gezicht en vervolgens werpt ze een blik op haar natte hand. Ondanks het gebrek aan licht in de grote zaal merkt ze vrijwel direct wat er gaande is. Ze gilt het uit als een speenvarken en rent de bioscoopzaal uit. Lichtelijk teleurgesteld over het verloop van zijn eerste rendez-vous kijkt hij de film af…

    Boermetkiespijn
  • 18/11/2013Een ware nachtmerrie

    In de afgelopen zomer hebben mijn familie en ik 40 dagen op het adembenemende stad Kabul doorgebracht. We begonnen onze langdurige reis van maar liefst 36 uur op 30 juni. Toen we net aankwamen in Kabul had ik meteen een cultuurschok. De mensen daar waren allemaal op ons geld uit en vonden onnozele werkjes uit mensen hun geld af te trogellen. Ik geef een voorbeeld: we waren net op de luchthaven aangekomen was er een politieagent die ons de weg wees naar de uitgang en op de einde van die gang moesten we advieskosten betalen aan een andere politieagent, hoe ridicuul is dat niet! Een hotel in Afghanistan bestaat niet en dus bleven we bij familie logeren.
    Op vrijdag 19 jullie hadden mijn ouders een tripje georganiseerd naar het nabij gelegen dorpje Pagman. We zaten in een auto van 9 personen met 20 personen en ik kan je verzekeren dat dat geen pretje is. Op een bepaald moment viel ik in slaap en bij het ontwaken was er niemand meer in de auto. Ik nam een fles water friste me op en stapte af. Nu denk ik: "had ik dat maar beter niet gedaan!" Ik ging mijn ouders zoeken op een plaats waar ik nog nooit geweest was. Ik was aan het stappen toen ik opeens geweerschoten hoorde en geroep van mensen die in nood verkeerde . Ik werd bang , kreeg zweethanden, mijn adrenaline steeg en wist niet meer wat of hoe.Even Dacht ik: "is dit het?" Ga ik hier mijn laatste adem uitblazen? Opeens werd het zwart voor mijn ogen letterlijk en figuurlijk want er was mij een een doek over het hoofd gedaan. Ik kreeg zo veel vragen door mijn hoofd. Ben ik ontvoerd, kom ik hier levend uit of ben ik gered? Ik wiste het niet zo goed, wat ik wel weet is dat ik voor ze mij een doek over het hoofd hadden gedaan in een flits het plakkaat gelezen had waarop stond 'war territory'.Ze brachten mij naar een koel, koud en luguber kamertje en ik hoorde Russische stemmen en juist voor ze mij het doek afnamen werd ik door de slechte muziek op de autoradio wakker.Het was allemaal een droom! Ik was verlost van mijn lijdensweg . Een hele nachtmerrie was de autoreis op zich en dan moet je noch eens in je slaap een nog akeligere nachtmerrie dromen. Hoe gelukkig en blij ik was in Kabul was ik wel weer blij wanneer ik terug de draad kon opnemen in het dagdagelijks leven in België.

    Azim_Niazi
  • 19/11/2013Liefste Moeder

    Op de vraag van wie hou je het meest krijg ik altijd antwoorden als mijn vrienden en mijn lief maar heb je ooit bij stil gestaan dat de persoon die je het meest dierbaar heeft je moeder is. Ik ken een verhaal van jongen die geld vroeg als hij iets deed in het huishouden. De jongen nam een papiertje en schreef: ik heb de vuilzakken buiten gezet 10 euro , ik heb mijn kamer opgeruimd 5 euro, ik heb de afwas gedaan 20 euro. Hij maakte een totaal van al die papiertjes en gaf het aan haar moeder. De moeder nam de papiertjes en schreef op de papiertjes: ik heb je 9 maanden in mijn buik gedragen GRATIS, heb alle pijn doorstaan van je geboorte GRATIS,toen je een baby was gaf je eten noch voor ik zelf gegeten had GRATIS, wanneer je weer eens ziek stond ik klaar om bij je te blijven de hele nacht GRATIS en ze maakte ook een totaal namelijk liefde. Ik vind het verhaal een zeer mooi verhaal want het dient om ons ogen te open. Op de vraag moet je eens antwoorden maar dan in je hoofd. Wanneer was de laatste keer dat je moeder heb geknuffeld en daarover moet je nadenken maar als ik zeg wanneer was het de laatste keer dat je haar tegensprak of uitschold dan ga je sneller op kunnen antwoorden.Onthoud één ding van dit verhaal je moeder is de belangenrijkste persoon in je leven noch voor je vrouw/man noch voor je eigen kinderen!

    Azim_Niazi
  • 20/11/2013Kerstfeest op het Groninger platteland

    Hoe laat het was wist de oude Jannika niet. Ze liep door de lange gang, steunzoekend langs de leuning die aan de muur bevestigd was en vroeg zich af achter welke deur haar kamer ook al weer was. Aan het einde van de gang was de glazen deur waarachter de sfeer van gezelligheid woonde. Door het glas in lood zag ze lichtjes branden. De geur van dennengroen kwam haar tegemoet. Was dit de deur van haar kamer? Op elke deur was een foto van de bewoner geplakt. Ze herkende haar foto. De deur kierde open. Het was donker. Ze knipte het licht aan en zag haar bekende spulletjes. Haar bed, de twee oorfauteuils, de antieke linnenkast, haar rollator die ze weer vergeten was mee te nemen en de kast met de vaas van haar ouders naast de foto van haar verloofde die vlak voor haar huwelijk door een verkeersongeval om het leven was gekomen. Ze had nooit meer een man ontmoet die haar grote liefde had kunnen vervangen.

    Coby Poelman-Duisterwinkel
  • 21/11/2013Kamperen met kinderen deel 3

    3
    De haan kraait, een kind rekt zich voorzichtig uit, een ander hoest en in een mum van tijd is er volop leven in de slaapzaal. In deze slaapzaal slapen de "kleintjes", dit zijn de kinderen vanaf 6 tot en met 8 jaar. De zesjarigen zijn voor het eerst mee en sommige van hun slapen nog. "Zachtjes doen" zegt Steffie, hoewel ze uit ervaring weet dat dit niet helpt. De kinderen die nodig naar de toilet moeten kruipen uit hun slaapzakken, springen uit hun bed en rennen naar de toiletten. Tussen de twee slaapzalen in ligt een toiletblok met een dames en heren kant, in ieder blok zijn 3 toiletten en 2 douches en vier grote wastafels. Steffie kleedt zich vlug aan en maakt de leiding wakker die het ontbijt verzorgen. Alle kinderen hebben de eerste avond regels gekregen waar ze zich aan horen te houden. De veiligheid en verantwoording gaat voor alles. Niet opstaan voordat de "toeter" gaat is de eerste regel, natuurlijk mag je wel naar het toilet, daarna dien je weer naar je eigen slaapzaal te gaan. Bij de deur van de slaapzaal slaapt leiding en die houden toezicht. Kleren vliegen in het rond, kinderen roepen, wat moeten we vandaag aan? Wat gaan we vandaag doen? Na het ontbijt wordt er uitgelegd wat er die dag gedaan wordt, hoewel er al jaren een vast programma is.

    amarillus
  • 22/11/2013Hebbu dat nou ook weleens?

    Of ik even zin had om mee de stad in te gaan, mijn vrouwtjes pc bril lag klaar te wezen in de winkel. Ja, dat wilde ik wel omdat ik gewoon geen spelbreekster wilde zijn en het schaatsen begon trouwens toch pas om vijf uur in de middag.
    Wij in de auto de stad in, kom ik natuurlijk het eeuwige parkeerprobleem tegen en dat terwijl wij vijf minuten rijden van de stad wonen, dus lopend is het ook zeker te doen. Doch luiheid is my second name...gemakzuchtig eerder, maar dat mocht de pret niet drukken.

    Leny Kruis
  • 23/11/2013Met andere ogen

    Ik was gewend aan het gevoel van starende mensen. Dus het feit dat ze daar al minstens 5 minuten stond te kijken deed me niet zo heel veel.
    Het was in zekere zin amusant de manier waarop ze zich onbespied waande. Toch was er iets aan haar wat me aantrok. Het geluid van de wind die met haar rok speelden of de echo van haar hakken die terug kaatsen tegen de muren van het nu bijna verlaten perron. Ik kon er niet echt de vinger op leggen. Toen kwam ze in beweging en ging tot mijn verrassing naast me zitten.

    The storyteller
  • 24/11/2013Kans verkeken...

    Ik voel een trilling in mijn broekzak, een sms. Ik kijk en ik heb een sms van Thomas! Ik ben al lang verliefd op Thomas, hij is fantastisch, hij zit bij mij op de bus, maar spijtig genoeg niet op mijn school. Hij stuurt: kwil u kusse! Verbaasd lees ik de sms nog een paar keer. Met trillende vingers antwoord ik: Euhm, waar en wanneer? Zijn antwoord volgend snel, we zouden morgen achter de kerk kussen. Mijn eerste kus kwam er binnenkort aan!

    caatj
  • 25/11/2013Nieuwe kans in het hoge Noorden

    Nieuwe kans in het hoge Noorden

    Coby Poelman-Duisterwinkel

Verhalen per maand

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Laatste berichten op het forum

Laatste nieuwsberichten

  • 17-10 - 1001KorteVerhalen.nl online!

    In navolging van 1001Gedichten.nl hebben we een nieuwe website opgezet speciaal voor Korte Verhalen. Meld je aan en plaats nu je verhalen.

Bekijk oudere nieuwsberichten »