Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

U bent hier:

Welkom op 1001KorteVerhalen.nl

Hier op 1001KorteVerhalen.nl kunt u gemakkelijk de leukste korte verhalen vinden. Er staan op dit moment 910 verhalen op de site. We hebben ze voor u verdeeld over diverse categorieën, zoals bijvoorbeeld kinderverhalen, romantische verhalen of waargebeurde verhalen.

Ook kunt u uw zelf geschreven verhalen insturen, zodat anderen deze kunnen lezen en hierop hun reacties kunnen geven. Bij elk verhaal heeft u de mogelijkheid om dit direct uit te printen of uw waardering te geven.

We wensen u veel plezier op 1001 Korte Verhalen.nl!

Verhaal van de dag

  • 22/07/2014niet verwacht, je bent geweldig

    ‘Oh, echt waar?! Wat leuk. Ik heb altijd al een vriendin gewild die op meiden valt!!’ Bel zegt het met zoveel enthousiasme dat ik bijna ga denken dat ik haar net verteld heb dat ik de loterij heb gewonnen en zij de helft krijgt.
    ‘Nou zo leuk is het anders niet hoor.’ Toch kan ik mijn glimlach niet inhouden. Ik wist dat ze goed zou reageren. Zo goed nee dat had ik niet verwacht.

    merel14
  • 23/07/2014Hoop

    ‘Ja, maar voor hem was er nog hoop!’ Nadat hij dit gezegd had rende hij de kamer uit terwijl de tranen over zijn wangen stroomde. Beduusd liet hij mij daar achter. Hoezo, was er voor mij geen hoop meer dan? Ik bedoel, ik had de hoop nog lang niet opgegeven, ik beef vechten zolang als het maar kon. Nooit was ik een persoon geweest die alles snel opgaf, zo snel maak je mij niet klein.

    Mousider
  • 24/07/2014Willy Worm

    Willie Worm,

    Leny Kruis
  • 25/07/2014De nacht

    Met m'n vriendin reedt ik, Rosa, over de weg. We waren gezellig aan het praten. Toen opeens hoorde ik een knal en alles werd zwart.

    michelle en julia
  • 26/07/2014De overkant

    Het kampvuur knappert gezellig en de warmte straalt me tegemoet. Het nodigt mij uit om plaats te nemen op een van de bankjes. Het is woensdagochtend 11.30 uur en het is nu rustig in het park. Uit mijn rugzak neem ik het boek dat ik meegenomen heb, even heerlijk genietend van de warmte en het gewoon niets hoeven kijk ik wat om me heen. Aan de overkant op een bankje zie ik een ouder stel zitten, ze zeggen niets, houden elkaars handen vast en turen samen de verte in. Om ze niet aan te blijven te kijken sla ik mijn boek open, al snel trekken mijn ogen weer naar de overkant, nog steeds dezelfde houding en dat staren naar......tja waar zullen ze naar staren vraag ik me af. Allerlei gedachten komen nu tegelijk bij me binnen, wat me het meest bezighoudt is hun verleden, zullen ze hier samen zitten en hun leven aan zich voorbij zien trekken, of zouden ze aan de toekomst denken, hoe het nu verder met ze moet. Zo te schatten naar hun leeftijd zullen ze van hun AOW leven, met misschien een klein pensioentje. Tja, deze tijd lijkt me voor de ouderen echt niet zo geweldig, zelf werk ik in de thuiszorg bij ouderen en ik zie veel aan mijn ogen voorbij trekken. Laatst bijvoorbeeld, door de bezuinigingen werd er bij een mevrouw de indicatie verlaagd voor huishoudelijke hulp. Sinds kort bepaalt de gemeente hoeveel uren iemand krijgt voor de huishoudelijke zorg. Nu zie ik dat beeld ook duidelijk voor me, de ambtenaar, gezeten aan zijn bureau, lekker warm en met een kop koffie en koekje voor zich, buigend over het formulier van mevrouw. Zo te zien aan haar persoonlijke gegevens heeft ze vier kinderen, nou die kunnen vast wel inspringen, zeg ieder een uurtje per veertien dagen, dat zijn dus twee uren per week. Nu zie ik op haar aanvraag dat ze om drie uren huishoudelijke zorg vraagt, laat ik nu schappelijk zijn er een uurtje vanaf halen, nou geregeld, ze krijgt twee uren per week toegezegd. Dit formulier gaat naar de betreffende instantie waar ze haar die zorg leveren. Hier raakt men in paniek, ten eerste kan mevrouw dit niet aan, hoe zullen ze dit haar zo rustig mogelijk kunnen vertellen? Mevrouw heeft laatst een flinke psychische klap te verduren gehad, dit kan ze er nu echt bij hebben. Daarnaast krijgt de huishoudelijke hulp ook een uur minder en hoe moet ze nu alles wat ze eerst in drie uren deed nu in twee uren kunnen proppen? Neem nu alleen de was maar, iedere week draait ze een was voor mevrouw, dit gaat net in die drie uren, bed afhalen, was bij elkaar zoeken en aanzetten op de kortste tijd, dit is toch altijd nog 1 uur en 20 minuten. Voordat ze dan klaar is met stofzuigen, keuken opruimen, badkamer schoonmaken, de strijk, en weet ik wat nog meer, kan ze de was nog net ophangen voordat ze vertrekt. Nu kan dat dus niet meer! Schakel dus de kinderen maar in zegt de ambtenaar toch! Nou oké, dochter bellen, niet thuis, later nog maar eens bellen.
    Zo blijft mijn collega ieder uur proberen om haar dochter te bereiken, uiteindelijk krijgt ze haar te spreken en legt ze het probleem uit. Dochter in alle staten, dit kan toch niet waar zijn? Jawel hoor, de gemeente bepaalt dit, dus ja helaas kunnen wij niet anders. Ja maar, ik werk ook in ploegendiensten, heb een gezin en kan ook net alles rond krijgen en daarbij zijn er persoonlijke problemen waar ik mijn moeder nog niet mee lastig wil vallen.

    amarillus
  • 27/07/2014Eiland

    Hij leeft hier bij de zee.
    Op een steenworp afstand is het strand.  

    mobar
  • 28/07/2014Zelfmoord moordenaar (I)

    Ik zat haar al een paar dagen te achtervolgen in mijn pikzwarte busje. Een geërfd stuk van mijn vader. Hoeveel dagen ik haar precies was aan het achtervolgen wist ik niet meer. Ik ben geen paranoïde stalker die het aantal dagen van de achtervolging bij houdt. Zo’n type ben ik niet. Wat voor type ben ik dan wel? Goeie vraag maar daar weet ik niet echt een antwoord op te geven. Begrijp me niet verkeerd. Ik houd het niet achter voor jou, zo ben ik niet. Ja, oké, ik geef het toe, sommige dingen houd ik wel achter voor jou, voor de hele mensheid, maar dat heeft een wel bepaalde reden.

    JustAGirlCalledAlison
  • 29/07/2014ben je er klaar voor? (part 1)

    ‘Ben je er klaar voor?’ vraagt Jesse via Skype.
    ‘Nee, maar er is geen goed moment om dit te doen. Ik zal hier nooit klaar voor zijn.’

    merel14
  • 30/07/2014de jongen van de trein.

    Vrijdag, 23 december 2011.
    De regen tikt tegen het raam. Bah, ik haat dit weer, waarom moet het toch altijd regenen in Nederland?

    Simone
  • 31/07/2014Het avontuur van Remi in de luchtballon

    Vandaag gaat Remi met zijn ouders naar het jaarlijkse luchtballonnenfestival. De zon straalt hoog aan de blauwe hemel en het is lekker warm. De wind waait met een zacht briesje over de grote grasvlakte. Remi loopt met zijn ouders langs de grote heteluchtballonnen en ziet dat de gasbranders al zijn aangestoken. Dit zorgt ervoor dat de luchtballonnen kunnen opstijgen. Remi heeft het warm en vraagt aan zijn moeder of hij snel een ijsje mag halen bij een ijskraam verderop. ‘Dat is goed,’ zegt zijn moeder. ‘Als je maar wel meteen terugkomt want het zal zo gaan beginnen.’ Remi belooft dat hij dat zal doen. Onderweg ziet hij een mooie blauwe luchtballon. Er staat niemand omheen. “Lucky” leest hij en loopt er langzaam op af alsof hij gehypnotiseerd is. ‘Ik zal er eens in gaan zitten, dat kan vast geen kwaad.’ Denkt hij als hij voor de mand staat. Hij klimt erin en valt met een plof op zijn billen. In de mand staat een koelbox en in een hoekje ligt een deken. Hij gaat op zijn tenen staan en gluurt over het randje van de mand. Hij ziet dat de luchtballon met vier touwen aan de grond is vastgemaakt. Als er mensen aan komen lopen duikt hij snel weer naar beneden. ‘Dit is super leuk!’ Giechelt hij. Ze hebben hem gelukkig niet gezien. Remi zou wel graag een ballonvaart willen maken. Hij besluit de touwen los te maken. Remi is altijd al een ondeugend jongetje geweest en hij wilt wel een nieuwe avontuur beleven. Plotseling ziet hij dat hij is opgestegen. ‘Wajoooow, ik vlieg!’ Gilt hij opgewonden. De luchtballon blijft maar stijgen. Opeens kijkt Remi zijn ouders recht in de ogen aan. Ze kijken geschrokken naar boven. Dan begint zijn moeder te gillen. ‘AAAAAAAAH MIJN ZOON, MIJN ZOON! HIJ ZIT IN DE LUCHTBALLON!!!’ Remi is nu al zo ver dat hij zijn ouders niet goed meer kan zien. Hij vindt het spannend want hij weet niet wat hem te wachten staat. ‘Mijn ouders zullen nu wel boos zijn.’ denkt hij en hij herinnert zich al die keren dat hij ondeugend is geweest. Het begint harder te waaien. Remi merkt dat als hij aan het touwtje van de gasbrander trekt, de luchtballon hoger gaat.

    Verwijderde gebruiker

Verhalen per maand

  •  
  •  
  •  
  •  

Laatste nieuwsberichten

  • 17-10 - 1001KorteVerhalen.nl online!

    In navolging van 1001Gedichten.nl hebben we een nieuwe website opgezet speciaal voor Korte Verhalen. Meld je aan en plaats nu je verhalen.

Bekijk oudere nieuwsberichten »