Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

U bent hier:

Welkom op 1001KorteVerhalen.nl

Hier op 1001KorteVerhalen.nl kunt u gemakkelijk de leukste korte verhalen vinden. Er staan op dit moment 1.275 verhalen op de site. We hebben ze voor u verdeeld over diverse categorieën, zoals bijvoorbeeld kinderverhalen, romantische verhalen of waargebeurde verhalen.

Ook kunt u uw zelf geschreven verhalen insturen, zodat anderen deze kunnen lezen en hierop hun reacties kunnen geven. Bij elk verhaal heeft u de mogelijkheid om dit direct uit te printen of uw waardering te geven.

We wensen u veel plezier op 1001 Korte Verhalen.nl!

Verhaal van de dag

  • 18/05/2016Kamperen met kinderen

    Op de boerderij heerst nog rust, de haan zit nog op zijn stok met zijn kop weggedoken tussen zijn veren te genieten van de stilte. Niet wetend wat hem te wachten staat.
    In een dorp verderop ontwaakt Steffie en denkt aan het drukke programma voor vandaag, nog even duikt ze weg onder het dekbed. Meerdere malen heeft ze in haar hoofd de dag al beleefd, opnieuw bekeken en hier en daar wat aangepast.

    amarillus
  • 19/05/2016De dwerg die té groot was

    Dwergen zijn klein, dat weet iedereen. Ze wonen in kleine huisjes en slapen in kleine bedjes. Maar er was een Dwergje dat in een groter huis woonde en in een groter bed sliep. Hij was niet als de anderen. Hij was té groot voor een dwerg werd gezegd. Natuurlijk was dat niet fijn om te horen, het maakte de dwerg verdrietig. Op school had hij niet veel vrienden. En hij woonde ook helemaal alleen. Tot er een heel kleine dwerg aanklopte. “Hallo,” zei de kleine dwerg, “is er nog een bedje vrij in je huis?” De grote dwerg knikte: “Natuurlijk, kom toch binnen.” Dat was de eerste keer dat een andere dwerg in z’n huis kwam. “Wat heb je een mooi huis.” zei de kleine dwerg. “Ooooh bedankt, hoe heet je?” vroeg de té grote dwerg. Waarop de kleine dwerg antwoordde: “Ik ben Sven en jij?” “Ik ben Leo.” Zei de té grote dwerg met een glimlach. Vanaf die dag wonen Sven en Leo samen in het grote huis. Iedere keer als ze samen naar school wandelden werden ze met vele ogen aangekeken. Maar niet omdat ze er anders uitzien, maar omdat ze zo goede vrienden zijn.

    Choco La
  • 20/05/2016De magie van de dans

    Ze leefden diep in het oerwoud, waar de bomen tot aan de hemel leken te groeien, zo hoog waren ze. Het was een mooie plek, vonden ze, met hier en daar een open ruimte met gras, met struiken en mooie bloemen die, tegen de avond, zo heerlijk geurden. Het was een groep van wel 60, maar dat kon je niet precies zeggen; ze sprongen zo vlug van tak tot tak, dat ze eigenlijk niet goed te tellen waren. En ... ze leken ook allemaal op elkaar; allemaal dezelfde gezichten, oren, en handen; allemaal ronde donkere ogen en allemaal een donkerbruine vacht.
    Behalve die ene ...

    Irene O.
  • 21/05/2016Echte liefde

    Chris en Monique gingen naar een feestje, de verjaardag van een vriendin van Monique die dat in een restaurant vierde. Chris had er weinig zin in. In het restaurant liepen ze, bijna letterlijk, Freek tegen het lijf, een oud-werkgever van Monique waar ze tot tien jaar geleden bij werkte. Chris keek een beetje verbaasd naar de hartelijke en langdurige begroeting tussen die twee, met kussen en knuffels. Ook hij werd heel vriendelijk begroet door Freek.

    Gevene
  • 22/05/2016De Bartjes

    Het is al weer lang geleden waarover ik nu ga schrijven. Zo lang, dat velen van mijn lezers nog niet dat glimmertje in hun vaders oog waren.
    Het gaat over twee stadjes ergens beneden de grote rivieren, waar het leven toen nog rustig was. Het zuidelijke stadje was ongeveer half zo groot als het noordelijke. Ze lagen (en liggen) zo dicht bij elkaar, dat je bijna op elkaars kerktoren kan kijken om te zien hoe laat het is, of dat, wanneer je in het ene een scheet laat, men die in het andere kon horen. Bij wijze van spreken dan, en alleen om aan te geven dat ze echt heel dicht bij elkaar lagen (en nog steeds liggen).

    Irene O.
  • 23/05/2016Altijd samen

    Ze waren al lang onderweg, veel te lang, vonden zij. Beiden verlangden ze naar het einde van de reis die hen naar hun eindbestemming moest brengen en waar ze de rest van hun leven zouden doorbrengen. Weg uit het dorpje in dat kleine land waar ze een groot deel van hun leven samen hadden doorgebracht.

    Gevene
  • 24/05/2016Hij en ik? (2)

    Vandaag kwam ik hem tegen in de sporthal, we doen daar allebei basketbal. Hij zit wel in een andere ploeg maar vroeger zaten we samen in de ploeg.
    Hij was daar vandaag ook en ik ook, we waren gewoon wat naar de ring aan het gooien en hij had geen bal, dus heb ik hem mijn bal maar gegeven. Na een tijdje rolde zijn bal weg en rolde zo over een ander veld, dus liep ik de bal achterna en verstoorde hun training, toen ik hem zijn bal terug gaf, zei ik met een lach tegen hem: 'Wat ik allemaal wel niet voor u over heb.' Hij lachte naar me. Zijn mama vertelde me dat hij niet veel zin heeft in school omdat hij daar niemand kent behalve mij en mijn beste vriendin. Dus toen schreef ik toen ik thuis kwam een berichtje naar hem met het voorstel om hem op te wachten aan de schoolpoort.

    caatj
  • 25/05/2016Verboden vakantie (deel 1)

    "Mam, please! Iedereen mag. Het is maar voor twee weken en ik red mij echt wel. Rolf mocht laatst ook ergens in een stad hier kilometers vandaan logeren en hij is jonger dan ik hoor!" Rolf is mijn broertje van elf en hij wordt altijd voorgetrokken. Ik kijk mijn moeder nog eens met smekende ogen aan. "Het antwoord blijft nee. Als er daar in Frankrijk iets met je gebeurt, zijn wij er niet bij." "Ik mag ook nooit wat! Als pappa nog had geleefd had het van hem wel gemogen!" Boos storm ik de trap op naar mijn kamer toe. Ik plof neer op mijn bed en kijk door mijn raam naar buiten. Ik had zo gehoopt dat ik eindelijk een keer alleen met mijn vrienden en vriendinnen (zónder ouders) op vakantie mocht, maar nee. Ik ben zeventien en dan nog mag het niet! Straks mag ik pas zelfstandig naar de andere kant van Nederland als ik bejaard ben!
    Ringringggg. Mijn mobiel gaat af. Ik neem op en zeg: "Met Melissa." Het is Yara. Zij is een van mijn beste vriendinnen en is heel vergeetachtig. Zij zou overmorgen ook mee gaan op onze vakantie. We zouden in totaal met drie meiden en drie jongens gaan. We waren al een vriendengroep vanaf de brugklas en we kennen elkaar dus als de beste. Maar die vakantie gaat dus niet door... "Heeyy Melissa. Ik was even aan het nadenken wat ik je ook al weer wilde vragen, maar wat ik wilde vragen is of je nou mee mag." Ik zucht. "Nee, ik mag niet. Mijn moeder is bang dat er iets gebeurt en blablablablabla. Je kent het wel." Ik kijk naar een foto van Yara en mijzelf die op mijn bureau staat. Daarnaast staat een foto van mijn vader met mij op schoot toen ik nog klein was. "O, maar dan ga je toch stiekem mee? Je moeder merkt het toch niet. Zij is de hele dag aan het werken of iets anders aan het doen!" "Weet ik, maar als ze er wel achter komt zit ik in diepe problemen!" Ik kijk ernstig en probeer te bedenken hoe ik ongemerkt naar buiten zou kunnen glippen. Mijn moeder zit altijd in de woonkamer en daar vanuit kun je direct de voordeur zien. "Maar hoe kom ik dan met mijn spullen naar de trein?" "Chris heeft toch een rijbewijs?" "Volgens mij wel..." Zeg ik twijfelachtig. "Nou, dan rijdt hij je vast wel met zijn auto naar de trein toe!" Met Chris durf ik dus echt niet in één auto te zitten! Chris ken ik al van de basisschool en hij was altijd heel populair bij de meiden. Hij woont in mijn straat en stiekem vind ik hem wel leuk, maar hij ziet mij vast niet staan. Als smoes zeg ik: "Hoe komt hij dan in Frankrijk met zijn spullen? Hij moet de auto dan wel weer terugbrengen en zelf nog op een manier bij de trein zien te komen!" Normaal ben ik nooit zo goed in smoezen bedenken, maar als het om Chris gaat kan ik het ineens wel. "Je hebt gelijk. Dan moet je maar met de bus... Karin heeft trouwens met haar vader een hotel mét zwembad geregeld en zij heeft geld van haar vader gekregen om de taxi's te kunnen betalen. O en vergeet niet dat morgenavond om twaalf uur middernacht de trein vertrekt."

    B.Schrijf
  • 26/05/2016Eersteklap

    Eerste stuurman Bert Van Aken en Geert Daalder, de derde stuurman, stonden geleund tegen het luikhoofd van ruim drie uit te kijken over het water van de Oude Haven van Buenos Aires. Het was een warme dag geweest en het laadruim was net dichtgelegd met de luiken, en moest nog worden afgekegd. Ze genoten, na een vermoeiende dag, even van een ijskoud pilsje en keken naar een paar pleziervaartuigen die vrij dicht langs de oude tramper voeren. Een grote tweemaster zeilde onder vol tuig, met een aantal mooie Argentijnse vrouwen als bemanning aan dek, recht op hen af, en een paar meter voor het schip ging de zeilboot met veel geklapper van de zeilen overstag.

    Gevene
  • 27/05/2016Crêpe Suzette

    De chef-hofmeester aan boord, Philip Deinema, was een wat gedrongen veertiger met een gebogen rug waar, vreemd genoeg, zijn nek verticaal uit omhoog stak. Misschien daardoor werd zijn te grote adamsappel extra geaccentueerd. Als hij lachte wipte die adamsappel vrolijk op en neer. Zijn haar had hij altijd achterovergekamd, in strakke, evenwijdig lopende golfjes die van oor tot oor liepen. Toen hij voor het eerst aan boord stapte had de eerste stuurman tegen hem gezegd:
    ‘Je haar doet je naam eer aan.’

    Gevene

Verhalen per maand

  • Mei43
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Laatste nieuwsberichten

  • 17-10 - 1001KorteVerhalen.nl online!

    In navolging van 1001Gedichten.nl hebben we een nieuwe website opgezet speciaal voor Korte Verhalen. Meld je aan en plaats nu je verhalen.

Bekijk oudere nieuwsberichten »