Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

U bent hier:

Welkom op 1001KorteVerhalen.nl

Hier op 1001KorteVerhalen.nl kunt u gemakkelijk de leukste korte verhalen vinden. Er staan op dit moment 1.099 verhalen op de site. We hebben ze voor u verdeeld over diverse categorieën, zoals bijvoorbeeld kinderverhalen, romantische verhalen of waargebeurde verhalen.

Ook kunt u uw zelf geschreven verhalen insturen, zodat anderen deze kunnen lezen en hierop hun reacties kunnen geven. Bij elk verhaal heeft u de mogelijkheid om dit direct uit te printen of uw waardering te geven.

We wensen u veel plezier op 1001 Korte Verhalen.nl!

Verhaal van de dag

  • 28/01/2016Moord in Amsterdam

    Het is juli 1733 aan de Amsterdamse Zanddijk. In een leerlooierij woont de leerlooier Gerhard met zijn twee jonge dochters, Diana en Elena. Diana is een mooie zachtaardige vrouw, met lange blonde lokken. Elena is minder verfijnd met haar ravenzwarte haar en grove trekken. Wanneer op een dag een matroos genaamd Peter de leerlooierij binnenstapt verliezen beide zusjes onmiddellijk hun hart aan hem. Alleen Diana haar liefde wordt beantwoord tot groot verdriet van Elena. Als Peter later tijdens zijn zeevaart een prachtige liefdesbrief aan Diana schrijft is het Helena die deze onderschept. Dit allemaal is het begin van een diep verstoorde zussenrelatie welke eindigt in een vechtpartij met dodelijke afloop. Blind van jaloezie duwt Elena haar zus van de trap, waar zij haar op de keldervloer voor dood achterlaat. Als ze de volgende dag nog in leven blijkt slaat ze haar de hersens in, en verkondigt alles alsof het een vreselijk ongeluk was: Mooie Diana is van de trap gevallen! De hele Zanddijk is in de rouw.

    Lotte Lapin
  • 29/01/2016Een monster in ons huis

    Zodra de deur achter me in het slot viel voelde ik dat ik niet alleen was. Een koude rilling gleed over mijn rug. Ik zocht met mijn hand naar het lichtknopje, maar het lichtknopje zat aan de buitenkant van de deur en daar kon ik niet bij. Ik hoorde een harde grom en een stampend geluid. Nu wist ik het zeker er was nog iemand aanwezig in het huis. Me ouders konden het niet zijn want die waren bij vrienden. Ik zag een schaduw maar ik kon niet bedenken wat het was. De kamer was donker en ik zag helemaal niks, het enigste wat je hoorde was het gekraak van voetstappen in de hal. En een luide grom.

    Melissa
  • 31/01/2016Brief uit Amerika

    De brief uit Amerika had me aan het denken gezet. Terwijl ik op Frits moest passen omdat hij snel oud werd, en ik mij moest voorbereiden op de examens van school, was mijn sensuele hospita in Amerika veranderd in een verwilderd liefdesdier, aan de haak geslagen door een rijke Amerikaan, die haar meenam naar feestjes waar ook Lou Reed, Bob Dylan, en allerlei andere bekende Amerikanen rondhingen. In geuren en kleuren had ze mij haar avonturen beschreven, en ze kon dat goed met haar jarenlange ervaring als journaliste op het gebied van kunst. Haar brief was een brok pure literatuur, nog nooit had ik zo intens over de liefde gelezen als in de brief uit Amerika die mijn hospita mij had gestuurd terwijl ik mij boog over hoofdstuk zevenentwintig van mijn scheikundeboek, terwijl Frits een plas deed in de hoek van de kamer waar de kattenbak niet stond.
    Een brief uit Amerika, vol met bekende namen, meeslepende avonturen en pikante details over de liefde die ze daar had gevonden in haar verwilderde leven. Het kon niet anders, ze was volkomen losgeslagen, mijn lieve Emma Petronella, en haar jonge minnaar Bjarne, want zo werd ik genoemd, kwam totaal niet in de brief voor. Alsof er al die maanden niets had plaats gevonden in het bed van Emma Petronella dat op een vervelende manier doorveerde en rare piepende geluiden liet horen tijdens de ruigste momenten van het liefdesspel. Ze had me ingeruild voor een ander en ik moest mijn examens zien te halen door te studeren in het huis van een vrouw die mij had gebruikt als een lustobject en een handige huurder die voor haar kater kon zorgen.

    Bjarne
  • 01/02/2016wraaklust

    Woest keek ik achterom. Waarom bleef die gast altijd om mij heen hangen? Waarom kwam hij altijd op de verkeerde momenten? Juist als er eens iets goed gaat? Ik verwachtte dat zijn ogen lief & troostend stonden, dat stonden ze immers altijd. Maar nu was dat anders, ze stonden woedend en teleurgesteld. Ik voelde een steek in mijn hart, wat was er?
    ‘’wat moet jij nou weer hier? Mijn leven verpesten als er uiteindelijk eens iets goed gaat? Of nee wacht je komt me vast vertellen dat ik deze gast niet mag zoenen, want jij houd van mij. Geloof me dude, dat doe je echt niet anders had je wel beter nagedacht voor je schoot!’’, zei ik zo bitchie mogelijk.

    Elisa
  • 02/02/2016Lood

    Eerste stuurman Bert van Aken stond wijdbeens voor de kaartentafel, met beide armen leunend op de zeekaart waarop op dat moment gevaren werd. Het was de Overzeiler die ze altijd gebruikten op de terugreis van Zuid-Amerika naar Het Kanaal, als ze Las Palmas niet aandeden om te bunkeren.
    Hij zocht langs de uitgezette koerslijn naar de laatst berekende positie, en zag dat dat het middagbestek van die dag was. Het was nu halverwege de Platvoetwacht en het werd tijd dat er weer een positie in de kaart kwam. Zorgvuldig nam hij 24 mijl tussen de passer -- de afstand die het schip bij dit aantal klappen afgelegd moest hebben in twee uren -- en zette die verheid af langs de koerslijn vanaf het laatste bestek. Hij zag dat hij zijn nieuwe gis precies prikte in het punt waar de koerslijn een dieptelijn van 200 vadem sneed. Zijn leerling-stuurman Esau moest dat zo meteen maar even controleren.

    Gevene
  • 03/02/2016Koude douche

    Niet bepaald spraakzaam was ze. Op MSN hadden ze avonden – en nachten- lang gepraat over ditjes en datjes, hun gespreksstof leek onuitputtelijk. Tijdens die conversaties had hij wel eens gedacht dat ze de ware voor hem was, maar niets bleek minder waar. Ze had een vreemde stem, het leek alsof ze met volle mond praatte en voortdurend een stukje van het één of ander achterop haar tong had liggen. Een ergerlijk hoog en onstabiel stemmetje was het. En ze was wat dikker dan op de foto die ze hem stuurde. ‘Wat dikker’.. Hij hoorde het zichzelf denken, wetend dat het een understatement betrof. “Even naar de wc”, zei hij – mompelde hij, zich niet druk makend om de tactloosheid, de lompe toon waarop hij haar aansprak. Aangekomen bij het urinoir ritste hij zijn broek open, zuchtte eens diep en deed uit frustratie zijn best het zeepblokje door de gaatjes in de porseleinen bak te pissen. Even dacht hij eraan er tussenuit te knijpen. Dat zou erg gemeen zijn. Maar zij heeft zich, achter haar computer zittend, beter voorgedaan dan ze is. Véél beter. Bijna ging hij met zijn schuldgevoel in discussie; zou zijn laffe vlucht door de achterdeur van het restaurant opwegen tegen de wanhopige streek die ‘de vrouw van zijn dromen’ hem geflikt had? Uiteindelijk had ze het vast gedaan uit wanhoop, op zoek naar een beetje aandacht en belangstelling. Hoe zielig ook, in zijn van teleurstelling en woede vervulde hoofd was weinig plaats voor mededogen. Hij had zich nog niet eerder te goed gevoeld voor een meisje, maar dit monster, dit mormel zouden ze moeten opbergen. Hij was ergens verbaasd geweest dat ze het etablissement niet uit werden getrapt wegens het ontnemen van de eetlust van alle mensen die haar in het voorbijgaan hadden zien zitten. Met d’r bolle pens. Hij heeft een hekel aan dikke mensen die geen moeite doen om zich fatsoenlijk te kleden naar hun postuur. Hij vond het ronduit misselijkmakend om te moeten zien dat een extralarge-sweater ook als naveltruitje dienen kan.Tijdens het eten had hij zijn blik doen dwalen tot hij onder haar trui een witte geaderde balg tevoorschijn zag komen. Misschien had hij te hoge verwachtingen gesteld, had hij zo veel over haar gedroomd dat de werkelijkheid wel tegen móest vallen. Hij ritste zijn broek weer dicht. Nee, dit drama was – hoe dan ook – aan haar te wijten.

    Boermetkiespijn
  • 04/02/2016Het konijn en het schaap

    Dit is geen verhaaltje voor de heel jonge mensjes, want die zouden meteen zeggen: oh wat zielig, en dan verdrietig zijn. Zij begrijpen nog niet dat op deze wereld alle dingen die leven op de aarde (ja, zo heet de planeet waarop wij wonen) 'natuur' worden genoemd.

    Irene O.
  • 05/02/2016Bruid van de zon

    BRUID VAN DE ZON

    Irene O.
  • 06/02/2016Alibi

    Alibi

    iakon
  • 07/02/2016Slaaptrein

    "Dat gaat naar Den Bosch toe....."
    Brief aan de Nederlandsche Spoorwegen.

    iakon

Verhalen per maand

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Laatste nieuwsberichten

  • 17-10 - 1001KorteVerhalen.nl online!

    In navolging van 1001Gedichten.nl hebben we een nieuwe website opgezet speciaal voor Korte Verhalen. Meld je aan en plaats nu je verhalen.

Bekijk oudere nieuwsberichten »