Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht

In de bus.

“Nou ja zeg, ben je wel goed bij je hoofd!” schreeuwde de man terwijl hij zijn ene kant van zijn wang masseerde alwaar hij net van een dame een klap midden in de roos had ontvangen.
“Je kijkt mij te lang en het is beslist onbeschoft, hork dat je er bent!' antwoordde de agressor in deze matpartij.

Mijn plaats in de bus was eerste rang en ik had die twee al een tijdje in de smiezen. Ze zaten elkaar steeds maar schuin aan te kijken, wachtende eigenlijk op wie het eerst iets zou gaan zeggen of doen. Ik vond het op een parendans lijken. Maar dat de vrouw ineens van haar plaats ging staan en rechtop naar de stoel naast haar aan de stang ging hangen en met haar andere hand de jongeman een knal midden in het gezicht gaf, ja daar schrok ik toch ook even van.

De buschauffeur had volgens mij ook die hele show gezien want binnen no time stond zijn zware bus met het kleine aantal passagiers langs de weg stil en met ferme stap liep hij op de twee af.

“Mag ik weten wat hier aan de hand is?” vroeg hij bars, woest kijkend naar de jonge man met zijn ene rode wang waar de vingers van de dame (?) in stonden en nog woester kijkende naar de dame die eigenlijk de reden was van zijn oponthoud en voor een buschauffeur is dit verraad van het eerste uur.

Tijd is tijd, daar betalen de mensen hun dure centjes voor en dan moeten er geen baldadige volwassen knuppels zijn rijtijd in de war schoppen. Want dat gebeurde er nu en heel erg tegen zijn zin.

'Meneer, hier zit mij met zijn ogen uit te kleden en daar ben ik niet van gediend', sprak de vrouw op een toon die geen tegenspraak duldde.
“Die is maf, ik keek naar buiten mag dat soms niet!”, antwoordde de jongeman verbaasd naar de vrouw omhoog kijkende, terwijl hij nog steeds over zijn zere wang wreef.

“En omdat deze man naar buiten door het grote raam aan uw kant kijkt, geeft u hem maar gelijk een knal voor zijn kanis?” vroeg nu de chauffeur die hier totaal geen logica inzag. En met hem vele anderen, waaronder ik. Alleen had ik wel gezien dat die twee steeds naar elkaar keken op een manier waarop ik dacht: “Die twee kennen elkaar volgens mij."

Hun blikken waren ook sensueel naar elkaar toe, niet zoals nu, agressief en vervelend en schreeuwerig. Sommige van de passagiers begonnen zich er ook mee te bemoeien en voordat men er erg in had zat iedereen met iedereen te kwekken over het wel en wee van het kijken naar elkaar. Lekker belangrijk. Ik moest op tijd op mijn werk zijn en de buschauffeur was zeker al vergeten dat zijn aanrijtijden al niet meer klopte.

“Zal ik de politie bellen?” bood een overijverig oud dametje aan die vol met tassen voor in de bus zat, dus zeker niets van het hele gedoe hier achter in de bus had meegekregen.
“Nee!' schreeuwden sommige mensen in koor tegelijk. Dit zou alleen nog maar meer ophouden. En eigenlijk was er niets aan de hand.

'Als u nou eens lekker uit uw eigen raam kijkt en u daar gaat zitten en naar uw raam blijft loeren zijn we zo allemaal waar wij wezen moeten, lijkt u allen dat wat?” probeerde de buschauffeur maar een einde aan het gedonder te maken.
“Ja, dat vind ik een strak idee”, mopperde de jongeman die boos naar de vrouw keek. Als blikken konden doden lag er nu een lijk in de bus, hoewel ik mijn twijfels bleef houden bij die twee. Het kwam op mij over als een slecht gespeeld spelletje, een scene die nog vaker over moest wilde je de geloofwaardigheid ervan inzien.

“Meneer de chauffeur als ik hem nog een keer zie kijken sla ik hem met mijn naaldhak op zijn hoofd en zet een vlaggenstok in het gat!' waarschuwde de dame. Ik keek naar haar schoenen en bedacht dat die vlaggenstok inderdaad wel door de schedel kon als zij hem een ram zou geven met een van die naaldhakken die zij droeg.

Hij keek ook even en knikte dat het goed was, brulde dat iedereen weer op de plaats moest gaan zitten en dat de rit weer verder zou gaan, zonder gedonder van achteren. De boodschap was duidelijk.
De dame ging weer zitten en de jongeman ging met een rood hoofd en een nog roder wang woest uit zijn raam kijken. De dame deed hetzelfde. Als ik die twee nou nog eens naar elkaar onderling zo stiekem zag zien kijken zou ik er iets van zeggen. Ik was al twintig minuten te laat door dit geouwehoer van die twee en waarom?

Omdat een jongeman keek naar een beetje belegen charmante vrouw die er nog mocht wezen, ik kon haar leeftijd niet schatten, ze zag er best lekker uit dat moet gezegd worden, sexy op een manier die je geraffineerd mocht noemen. En een slank lichaam, zachte make up die haar jukbeenderen in het prachtige gelaat mooi accentueerden, kortom een plaatje, dus logisch dat die jonge man bleef kijken naar zo een pracht exemplaar van een vrouw.

Ik keek eens naar haar elegante kleding en besefte dat ik ook zat te staren.
Doch voor ik het beseft had voelde ik de knal al aankomen.
Het brandde op mijn gezicht en ik voelde de vingers in mijn gezicht gloeien. Het waren de vingers van de vrouw die ik schaamteloos zat te bewonderen, als ik een hond was geweest had ik zeker gekwijld.
Goed dit was een dame die niet met zich liet spotten, die er niet van hield dat men al het moois van haar afkeek. Maar ik had zelf niet in de gaten dat ik als een verliefde kip deze dame zat op te nemen alsof het een stuk vlees was om gekeurd te worden.

Logisch dat ze agressief werd van al dat bekijks de hele dag van Jan en alleman. En als daar dan nog eens een vrouw bijkwam had je het wel gehad.
En de kantoren moesten nog beginnen.
Het zou een lange dag worden voor die dame.

Ik wreef over mijn zere wang en draaide snel mijn hoofd richting raam.
Het zat erin, die knal had ik verdiend. Zo schaamteloos als ik naar haar keek, dat doe je dus niet. Maar zoiets moois op de vroege morgen kom je niet elke dag tegen, buiten het feit dat je ook niet elke dag een knal voor je kanis kreeg als je zoiets moois zag zitten.
Dan kon je dag niet meer stuk.
Nee, mijn busreis naar het werk zouden nooit meer hetzelfde zijn.
Ik heb haar trouwens nooit meer op deze buslijn gezien.


©
Leny kruis

Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Leny Kruis

Geplaatst op

13-10-2014

Over dit verhaal

Zelf gewoon verzonnen

Geef uw waardering

Er is 16 keer gestemd.

Social Media

Tags

Chauffeur Dame Heer Kijken Rijden Ruzie

Reacties op ‘In de bus.’

Reageren

Ik ga akkoord met de voorwaarden (opent in nieuw venster)

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Laatste nieuwsberichten

  • 17-10 - 1001KorteVerhalen.nl online!

    In navolging van 1001Gedichten.nl hebben we een nieuwe website opgezet speciaal voor Korte Verhalen. Meld je aan en plaats nu je verhalen.

Bekijk oudere nieuwsberichten »