Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht

DE NIEUWE VRIEND

DE NIEUWE VRIEND

Sinds september 2015 schrijf ik gedichten en plaats deze op de site “1001 Gedichten”. Volgens sommigen zijn mijn gedichten geen gedichten maar rijmsels. So what? Ik heb vanochtend, tijdens de traditionele stoelgang, op mijn scheurkalender gelezen dat een gedicht in feite van alles kan zijn. Ik geef toe dat die definitie nogal tamelijk elastisch is. Nogmaals: So what? Het geeft in ieder geval aan dat het begrip “Gedicht” ruim opgevat mag worden.

Maar helaas was onlangs mijn dichterlijke inspiratiebron opgedroogd. De muze was afwezig of even een tukkie aan het doen. In ieder geval zat ik tandenknersend, tevergeefs voor de pc in afwachting van Goddelijke Inspiratie. Het bleef angstaanjagend stil. Geen gedicht daalde in mijn schedel neer. Geen woord. Dit was duidelijk een geval van een totale poëtische black out.

Dit het geval zijnde, wendde ik mij van Terpsichore af om het met Kalliope aan te leggen. Of, anders gezegd, ik probeerde mijn creatieve ei een keer te leggen door middel van het proza in plaats van de poëzie. Ik meldde mij aan op de site “1001 Korte Verhalen” en besloot een column te schrijven.

De schrijver van een column is iemand die eigenlijk constant op twee gedachten hinkt. Aan de ene kant wil hij iets van zijn persoonlijk leven laten zien. Een column is toch eigenlijk een inkijkje in de ziel van de schrijver waarbij deze zijn reactie geeft op wat hem overkomt. Hoe meer hij zich blootgeeft, hoe interessanter het voor de lezer wordt. Maar ja. Soms loop je daarbij tegen grenzen aan waar je niet graag overheen gaat. Dat is dus de tweede gedachte waar de schrijver op hinkt. Hoe ver moet (kan) ik gaan. Anders ben je net als zo'n meisje dat zich voor een laptopcamera uitkleedt en dan voor eeuwig in d’r nakie staat.

Maar goed. Dit is allemaal een eigenlijk veel te lange inleiding op deze column. Waar het namelijk om gaat is dat ik twee schatten van dochters heb. Vermoedelijk vindt u dit niet al te interessant maar het verhaal is dan ook nog niet af. De oudste heeft een man en twee zoontjes zodat ik (dit kan ik rustig prijsgeven want dat kunt u zelf ook concluderen) inmiddels opa geworden ben. Over deze dochter gaat het niet. Het gaat over de andere dochter. Het gaat dus over de jongste dochter die, evenals de oudste, een schat is. Waar echter mijn oudste dochter besloten heeft haar lot te verbinden aan haar huidige partner is mijn jongste dochter nog zoekende.

Een indrukwekkende rij van vrienden heeft ze inmiddels de revue laten passeren maar uiteindelijk is daar nog geen vaste relatie uit ontsproten. Ze is zevenentwintig dus is er nog geen sprake van hoge nood. Maar toch hoor ik regelmatig verslag van haar queeste in het rijk der potentiële huwelijkskandidaten. Die ik trouwens ook af en toe in levende lijve tegenkom. Zo herinner ik me een knul van een paar jaar geleden. Wilfried had een baard en aangezien mannen met baarden bij mijn dochter een streepje voor hebben, had ze hem op dit punt in ieder geval goedgekeurd. Ik leerde hem kennen bij het kerstdiner. We gingen ergens eten en Wilfried zat naast mij aan tafel. Elke poging van mijn kant om een gesprek aan te knopen werd gepareerd met “Ja” of “Nee”. Op de een of andere manier had de Schepper het onderdeel humor uit zijn wezen weggesneden en geestelijke raakvlakken bleken niet aanwezig, zodat ik een aantal weken later met een zucht van verlichting vernam dat beide partijen besloten hadden tot het verbreken van de amoureuze contacten.

Maar soms kom je in de veelkleurige hoop van huwelijkspretendenten er eentje tegen die je op de een of andere manier aanstaat. Een tijdje geleden trof ik bij haar thuis een alleraardigste jongen (jongeman) aan. Behalve een prettig voorkomen had hij ook nog grote belangstelling voor het schaken hoewel hij zelf eigenlijk een dammer was. Zelf schaker zijnde vond ik dat een loffelijke eigenschap. Ten huize van mijn dochter speelden we een paar potten schaak en het bleek dat we opperbest met elkaar overweg konden. Ik kon het dan ook niet nalaten om aan mijn dochter te suggereren dat dit wel eens de Ware Jacob zou kunnen zijn. Ook hij had een baard en voor mij persoonlijk zou het twee vliegen in één klap betekenen: voor mijn dochter een leuke man en voor mij een schoonzoon waarmee ik af en toe een mooie pot zou kunnen schaken. Toen ik een paar dagen later telefonisch van mijn dochter te horen kreeg dat het "aan" was gaf ik haar direct langs dezelfde weg mijn vaderlijke zegen.

Maar helaas bleek ook deze relatie geen lang leven beschoren. Hij toonde hier en daar te weinig begrip voor de tere vrouwenziel. Maar, geen nood, zo hoorde ik van haar, ze zouden goede vrienden blijven.

Nou ja, dan moet ze het ook maar zelf uitzoeken. Ik heb mijn best gedaan.
Inmiddels is ie trouwens wel lid geworden van ons Lochemse schaakclubje.
Wij zijn blij met hem.

Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Hans Erkamp

Geplaatst op

25-01-2018

Over dit verhaal

Over mijn dochters zoektocht naar een huwelijkskandidaat

Geef uw waardering

Er is 3 keer gestemd.

Social Media

Tags

Baard Dochter Vriend

Reacties op ‘DE NIEUWE VRIEND’

  • Leuk geschreven Hans, grappig zelfs. Mooie stijl van schrijven. Het leest erg makkelijk.

    Din-Gman - 11-02-2018 om 22:51

Reageren

Ik ga akkoord met de voorwaarden (opent in nieuw venster)

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Laatste nieuwsberichten

  • 17-10 - 1001KorteVerhalen.nl online!

    In navolging van 1001Gedichten.nl hebben we een nieuwe website opgezet speciaal voor Korte Verhalen. Meld je aan en plaats nu je verhalen.

Bekijk oudere nieuwsberichten »