Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht

Emma 29 – Sprookjes

Emma 29 – Sprookjes

Emma bleef mij verbazen. Steeds vaker begon ik mij te realiseren dat zij waarschijnlijk overal verstand van had. Ik twijfelde zelden aan haar woorden. Ik had nooit gedacht dat zij in sprookjes zou geloven. Ik had mij vergist. Ze had een oud sprookjesboek gekocht op een boekenmarkt. Ze was dat boek gaan lezen en nu was ze helemaal in de ban van sprookjes.
Onze relatie was alles behalve een sprookje. Ik wist dat ze vreemd ging, maar ik hield wijselijk mijn mond omdat ik bang was dat ze me op straat zou zetten. Ze was en bleef mijn hospita. De liefde stond op een laag pitje. Ik trok steeds vaker met Peter op, die stelde mij aan allerlei mensen voor en dat was vaak gezelliger dan de monologen van Emma. Ik hield nog wel van haar, maar de aantrekkingskracht was wat minder geworden. Ik voelde dat er een andere man was. Een andere minnaar die belangrijker was dan ik.

Ze had de woonkamer in sprookjessfeer veranderd. Allerlei snuisterijen met een historische achtergrond. Kleedjes van zijde. Sierlijke kandelaars. Ze bleef maar spulletjes aandragen. Kennelijk was de relatie met de opruimgoeroe weer voorbij.
Ik zag het met lede ogen aan. Het kwam steeds vaker in mij op dat ze in de war was. Ze sloot zich voor me af. Af en toe beklaagde zij zich omdat ik weinig tijd had om naar haar te luisteren. Ze vond het niet nodig dat ik zoveel met Peter optrok. Hij had verkeerde vrienden, daar moest ik voor oppassen.
Peter had helemaal niets met sprookjes. Hij had een keurige nieuwe vriend, waar ik ook goed mee op kon schieten. We spraken vaak samen af om met een groepje naar een tentoonstelling te gaan.
De vriend van Peter was een kunsthistoricus. Hij was zeven jaar ouder dan Peter en hij had veel verstand van kunst.
Kees Broodakker had me opnieuw een brief gestuurd. Hij vroeg opnieuw of ik al nieuwe gedichten had geschreven. Hij was nieuwsgierig naar mijn Hector Havermout gedichten.
Het waren voor mij slechts schetsen om mijn gedachten te kalmeren, maar ik stuurde ze naar hem op.

Beste Kees,
bij deze mijn drie laatste gedichtjes:

Achterland
Serieus verliefd op het achterland
dromend over een vreemd soort geluk
alleen de maan boven de velden

aan de binnenkant papieren uit verleden
krijgt het winderige eindelijk bestemming
gelukkig dat vlinders geen dromen hebben.

Hector Havermout

Strand

Heb ik de woeste zee in mijn gedachten
nu ik over het strand loop nabij jouw droom
de geest van de elementen huilt als een wilde hond

aan de buitenkant van een gezellige broodjestent
krijgt het waaien eindelijk zinvolle bestemming
gekoesterd als een kind begint schemering te slapen.

Hector Havermout

Ongenaakbare horizon

Het komt steeds dichterbij
het einde waar de dood voor staat
niet langer in droeve eenzaamheid

er is een grensgebied van dromen
de zon boven de borstvallei
van een vrouw, een mooie dame

het is niet de liefde die ons vervreemd
door naaktheid bereiken wij het water.

Hector Havermout


groetjes en tot een volgend schrijven,

Bjarne Gosse

Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Bjarne

Geplaatst op

09-03-2019

Geef uw waardering

Er is 0 keer gestemd.

Social Media

Tags

Emma Hospita Liefde

Reacties op ‘Emma 29 – Sprookjes’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit verhaal, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Laatste nieuwsberichten

  • 17-10 - 1001KorteVerhalen.nl online!

    In navolging van 1001Gedichten.nl hebben we een nieuwe website opgezet speciaal voor Korte Verhalen. Meld je aan en plaats nu je verhalen.

Bekijk oudere nieuwsberichten »