Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht

Emma 18 – Schutting

Emma 18 – Schutting

Er leek geen einde aan het mooie zomerweer te komen. Ideaal om te luieren in de tuin, maar ik had mijn hospita beloofd de houten schutting te beitsen. Ik wist van vroeger dat de planken eerst geschuurd moesten worden, maar ik wilde de weekendrust van de buren niet verstoren met de elektrische schuurmachine die mijn hospita voor mij klaar had gelegd.
“Ik doe het wel met de hand Emma, de buren zijn aan het ontbijten in de tuin, dat maakt niet zo veel lawaai” Emma Petronella sputterde niet tegen. Ik deed een vel schuurpapier om een schuurblok en begon aan de plank die het verste van de tuin van de buren was gespijkerd.
De zon kwam over de bomen, het begon warmer te worden. Ik ging naar binnen om een hoofddeksel te zoeken. Mijn hospita liep giechelend in een dun japonnetje rond op de veranda. Lieve Emma was zichtbaar melig.

Lieve Emma was, nog verliefd op de wellustige liefde van de zwoele voorbijgegane nacht, de ochtend begonnen met bruisende verse champagne en zoete rode aardbeien en wit brood met bruine chocopasta. In een paar happen en slokken was het weg en ging ik verder met de handmatige arbeid. Het eerste vel schuurpapier waarmee ik de schutting aan het schuren was raakte op, Er waren nog zeven vellen over voor de rest van de schutting.
Lieve Emma kwam topless aanlopen met potten schuttingbeits. Het werd moeilijker om mij op het werk te concentreren. De buren hadden de radio aangezet, René Froger, daar had ik helemaal geen trek in. Jammer dat zo'n schutting geen geluiden tegenhield, maar goed dat ze Emma Petronella niet konden horen. Ze begon ondeugende toespelingen te maken. Eerst op fluistertoon, maar toen ze René Froger hoorde met luidere stem.
Het werd warmer, een warmterecord voor de tijd van het jaar. De schutting moest gebeitst worden. Ik deed het derde vel schuurpapier om het schuurblok en ik probeerde de naar aandacht hunkerende lieve Emma te negeren, voor zover dat nog mogelijk was. Ze was opgewonden door de champagne die naar haar hoofd was gestegen en door de weldadige warmte van de zon.

Ze hing met haar hele voorgevel tussen mij, mijn bezwete voorhoofd en de schutting.
“Zo komt de schutting nooit klaar Emma Petronella”, probeerde ik nog maar ze had me al begrepen en vergeven. Ze liep naar de tuinslang die achter in de tuin aan het schuurtje hing, draaide de kraan open en spoot mij gillend van plezier kleddernat.
Ze was mijn hospita, een vrouw die je niet zomaar in een boek tegenkwam. Ik hield van haar met iedere vezel in mijn lijf. Alle zomers uit mijn leven bleven zinderen in deze verrukkelijke liefde.
Lieve Emma, mijn grote liefde. We hadden geweldige seks op de bank in de woonkamer nadat ze me had afgedroogd met een grote lichtblauwe ronde handdoek van een zachte kwaliteit badstof.
Ik had het plan opgevat om na de zomervakantie bij een biologisch tuinbouwbedrijf stage te lopen. Er werd kritisch op gereageerd door de leraren van de tuinbouwschool waar ik op zat. Lieve Emma vond het onmiddellijk een goed idee. Mijn lieve schat was drie weken aan een stuk thuis en we bedreven dikwijls de liefde op onverwachte momenten.
Overdag zat ik op school, maar de avonden waren om over te dromen. Emma Petronella liet mij allerlei kunstboeken zien en we dronken wijn en genoten van elkaars gezelschap.
Toen ik de eerste keer op het biologische bedrijf kwam viel het me op dat alles nog in de kinderschoenen stond. De tuin waarin de teelt plaatsvond zag er onverzorgd uit, ze konden wel wat extra handen gebruiken. Ik kon er ook biologische groenten kopen. Emma was blij met deze verse biologische producten en maakte er heerlijke maaltijden mee.

Ik was begonnen met het beschilderen van de grote vellen papier. Ik had nog een extra pak van tien stuks gekocht in de uitverkoop van een knutselwinkel in een nabij gelegen buurt op aanraden van Peter. Ik had een vorm gemaakt die op een dier leek. Ik maakte daar enkele variaties op, maar had moeite met de achtergronden. Ik had weinig kleurgevoel, maar dankzij de opmerkingen van mijn beste vriend en succesvolle kunstenaar Peter Halm leerde ik snel en kreeg ik enthousiaste reacties van mijn tekenleraar op school.
Alles leek nog niet goed in de ruimte te passen, misschien kwam het omdat het formaat te groot was en ik meer gewend was om op kleinere vellen papier te werken.
Maar het er mee bezig zijn gaf me een gevoel van ruimte.
Mijn kamer leek veel groter dan die in werkelijkheid was en de rest van het statige huis van mijn hospita leek even minder belangrijk wanneer ik in mijn eigen wereld bezig was.
Ik had van een jongen op school een cassettetape met punkmuziek gekregen, daar luisterde ik naar wanneer ik aan het schilderen was.
De stage op het biologische tuinbouwbedrijf verliep moeizaam. Ik moest meestal alleen zwaar lichamelijk werk doen en ik kreeg weinig uitleg over het hoe en waarom van de werkzaamheden die ik moest verrichten. Het leek het alsof ze er niet echt blij mee waren dat ik daar was komen te werken. De warmte van mijn hospita maakte veel goed. Ik verlangde naar het einde van de schoolperiode. Ik wilde naar de kunstacademie, daar lag meer mijn passie. Ik wilde net als mijn spannende vriend Peter Halm een kunstenaar worden.

De liefde tussen Emma en mij was ook biologisch, zo voelde het. Er was sprake van een natuurlijke aantrekkingskracht tussen lieve Emma en mij. Een aantrekkingskracht die bij ons allebei werd gevoed met lustgevoelens, die dermate hevig waren dat we er allebei aan moesten toegeven. Maar we spraken niet over onze liefde. Het was een geheim lustig gebeuren in de nacht en soms overdag waar de buitenwereld niets van wist. Iets dat alleen tussen ons tweeën bestond en waar niemand anders iets mee te maken had. Mijn ouders wisten er niets van. Op school wist niemand ervan. Mijn vrienden hadden er geen weet van.

Misschien wist Peter de kunstenaar het, omdat hij het van Christiaan had gehoord. Maar ik wist niet eens zeker of Christiaan Buurtveen het wel wist. Het was een geheime liefde en het was beter dat het een geheime liefde bleef.
Mijn hospita en ik leefden in de glorie van de geheime liefde.

Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Bjarne

Geplaatst op

09-02-2019

Geef uw waardering

Er is 1 keer gestemd.

Social Media

Tags

Emma Hospita Liefde

Reacties op ‘ Emma 18 – Schutting’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit verhaal, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Laatste nieuwsberichten

  • 17-10 - 1001KorteVerhalen.nl online!

    In navolging van 1001Gedichten.nl hebben we een nieuwe website opgezet speciaal voor Korte Verhalen. Meld je aan en plaats nu je verhalen.

Bekijk oudere nieuwsberichten »