Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht

Emma 16 – Brief

Emma 16 – Brief

Het was een opwindende ochtend. Emma was in Amerika. Er hing iets bijzonders in de lucht. Ik had het gevoel dat ik nu echt volwassen was.
Ik had opnieuw het nummer “Cowgirl in the sand“ van Neil Young beluisterd door de koptelefoon en me mee laten slepen door het gitaargeluid van mijn muzikale held. Ik ging naar de brievenbus in het grote huis van mijn hospita lieve Emma en ik zag tot mijn grote vreugde dat er een brief uit Amerika op de deurmat lag. De enveloppe zat vol met zeven blaadjes handgeschreven tekst en de auteur van die tekst was Emma Petronella, mijn lieve Emma. Ik herkende haar gedistingeerde handschrift onmiddellijk. Ze had een eminente manier van zinnen componeren. De eerste drie paragrafen maakten zoveel indruk op me dat ik bijna vergat dat ik ook nog een eigen leven had. Nauwkeurig beschreef ze hoe de eerste dagen in Amerika waren geweest. Heel anders dan mijn leven waarin ik voor mezelf moest zorgen en waar ik er belang bij had om Frits de kater op tijd zijn eten te geven. En de kattenbak verschonen en mijn schoenen poetsen, mijn broeken wassen, mijn boekentas vullen en steeds maar in de weer met andere spullen. Het was alsof er een droom was uitgekomen waarvan ik had gehoopt dat ik die droom nooit had willen dromen. De ene na andere zin was zo indrukwekkend dat ik er verdrietig van werd dat er geen enkel woord over mij ging of over onze liefde. Ik probeerde of er tussen de regels misschien een geheime boodschap te ontcijferen was. Een paragraaf die over iets anders ging maar eigenlijk over onze liefde ging. Ik was op zoek naar een waarom over waardoor ze dit allemaal aan mij schreef. Het leek meer op een reisverslag van iemand die haar kwaliteiten etaleerde dan een persoonlijke brief aan een geliefde.
Ik las zoals ik naar haar had geluisterd, zwijgend met mijn eigen stille woorden diep verborgen in mijn hart. Mijn emoties waren verwarrend. Het was een boeiende tekst die ze had geschreven. Het was niet voor niets dat zij furore maakte ik haar vak. Ze vond haar eigen weg met woorden.
Maar ik zocht naar iets persoonlijk. Woorden waaruit ik kon opmaken dat ze van me hield zoals ik van haar, mijn lieve Emma. Mijn godin van de liefde. Mijn zachte minnares.

De door mij nauwkeurig gelezen brief van lieve Emma uit Amerika had me aan het denken gezet. Het was een lange uitvoerige brief die ze me had geschreven. Terwijl ik op de dikwijls ondeugende Frits moest passen en ik mij moest voorbereiden op de examens van school, was mijn sensuele hospita in Amerika veranderd in een verwilderd liefdesdier. Ze was volgens eigen hilarisch schrijven aan de haak geslagen door een rijke Amerikaan, die haar meenam naar feestjes waar ook Lou Reed, Bob Dylan en allerlei andere bekende Amerikanen rondhingen. In geuren en kleuren had ze mij haar avonturen beschreven en ze kon dat goed met haar jarenlange ervaring als journaliste op het gebied van kunst. Haar brief was een brok pure literatuur, nog nooit had ik zo intens over de liefde gelezen als in de brief uit Amerika die mijn hospita mij had gestuurd. Maar nergens ontdekte ik ook maar een woord dat over mij ging of over mijn prille overweldigende liefde. Ik moest niet zeuren, welke beeldschone vrouw zou er ooit zo’n uitvoerige brief aan haar zestien jaar jongere minnaar schrijven. Niemand toch. Dat kon alleen mijn lieve Emma. Ik was een bofkont dat ik dit allemaal mocht lezen. Ze had een uitbundige onderhoudende schrijfstijl. Ze hield van symbolische betekenissen en gebruikte geraffineerde metaforen om haar eigenzinnige status nauwkeurig te benadrukken.
Ik besloot de brief niet helemaal uit te lezen, maar de rest te bewaren voor later. De studie riep om mijn aandacht.

Ik voelde me vermoeid terwijl ik mij boog over hoofdstuk zevenentwintig van mijn scheikundeboek. Frits deed een plas in de hoek van de kamer waar de kattenbak niet stond.

Een brief van lieve Emma uit Amerika, vol bekende namen, meeslepende avonturen en pikante details over de liefde die ze daar had gevonden in haar verwilderde leven. Het kon niet anders, ze was volkomen losgeslagen, Mijn lieve Emma, mijn Petronella en haar jonge minnaar Bjarne, kwam totaal niet in de brief voor. Alsof er niets had plaats gevonden in het bed van Emma het liefdesdier met de wildste vrouwenwensen. Alsof ik haar nooit had verwend zoals een vrouw verwend moest worden, wijdbeens met de ogen gericht naar de hemel.
Lieve Emma had me in het verre Amerika ingeruild voor een ander die minder lief was dan ik. Een man met geld en status. Ik moest mijn examens zien te halen door te studeren in het huis van een vrouw die mij had gebruikt als een lustobject. Een handige huurder die voor haar zwarte kater kon zorgen.

Ik pakte een dweil om de kattenpis van Frits op te dweilen. Het beest kon me niet meer troosten. Er waren ook geen mensen die ik kende die dat wel konden doen. Ik moest aan Peter denken, maar ik was zijn opdringerigheid van de laatste tijd behoorlijk zat aan het worden. Ik sloeg me er in mijn eentje doorheen. Ik haalde met veel geluk een zes voor mijn examen bedrijfskunde.

De brief van lieve Emma uit Amerika las ik steeds weer opnieuw. Haar schrijfkunst was nog aantrekkelijker dan haar praatkunst. Ik droomde er over dat ze ooit misschien een brief zou schrijven waar ik in voor kwam. Ik, haar jonge minnaar Bjarne. Ik droomde ervan dat ze een heel boek over mij zou schrijven.

Emma Petronella was een obsessieve vrouw en ik wankelde omdat ik wist dat ik niet langer objectief kon oordelen over wie ik was en wie ik wilde zijn. Maar ik bleef mezelf ervan overtuigen dat ik volwassen was. Ik dacht goed na over de stappen die ik moest gaan nemen in mijn leven.

Er werd getoeterd in de straat. Een oude bekende kwam mijn nachtkastje brengen. Ik had hem gevraagd het op te halen uit Amsterdam, waar mijn ouders het al die tijd hadden bewaard. Ik liep naar de auto die voor het herenhuis van mijn hospita stond geparkeerd. In de kofferbak lag mijn nachtkastje. Een donkerrood geschilderd vierkant kastje. Willem hielp me met het uitladen. Plots viel zijn blik op een boek dat in de kofferbak lag. Hij pakte het op en begon te lachen. “Vijfentwintig slimme en sociale manieren om een vrouw te versieren.” stond er in rode letters op de kaft van het boek.

Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Bjarne

Geplaatst op

08-02-2019

Geef uw waardering

Er is 1 keer gestemd.

Social Media

Tags

Emma Hospita Liefde

Reacties op ‘Emma 16 – Brief’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit verhaal, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Laatste nieuwsberichten

  • 17-10 - 1001KorteVerhalen.nl online!

    In navolging van 1001Gedichten.nl hebben we een nieuwe website opgezet speciaal voor Korte Verhalen. Meld je aan en plaats nu je verhalen.

Bekijk oudere nieuwsberichten »