Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht

Emma 2- Uitnodiging

Emma 2- Uitnodiging

Enkele dagen later in dezelfde week in het voorjaar:

De telefoon ging in het oude herenhuis van de vriend in Utrecht waar ik tijdelijk logeerde. Berend was niet thuis. Ik aarzelde om op te nemen, maar ik deed het toch. “Hallo met Bjarne Gosse in het huis van Berend ” mijn stem klonk onzeker omdat ik moe was van een zware praktijkdag op school.

“Hallo Bjarne, wat leuk om jouw stem weer te horen, je spreekt met Emma Petronella, jouw toekomstige hospita.” Er viel een korte stilte. Ik wist niet wat ik moest zeggen. Toen hoorde ik haar stem weer.
“Moet je horen Bjarne, ik weet dat je pas volgende week jouw spullen komt brengen en in je kamer komt wonen, maar ik heb deze week een etentje met een vriendin van mij uit Parijs. En ik dacht dat het een leuke gelegenheid zal zijn om het huis alvast een beetje te leren kennen onder gezellige omstandigheden. Misschien vind je het leuk om mee te komen eten.
Ik ben de dagen nadat jij hier je intrek hebt genomen voor een paar dagen weg naar Parijs, dus het zou wel handig zijn als we vast al wat kunnen praten. Bjarne heb je zin om zaterdag te komen eten, je weet het adres, en je bent wat mij betreft meer dan welkom!”
De stem van de mooie vrouw die in de toekomst mijn hospita ging worden klonk uitnodigend en uitdagend. Ik had met een zwetende hand de hoorn van de telefoon vast.
Ik moest het even allemaal tot mij door laten dringen. Ze ratelde net als mijn moeder. Dan wel niet in onvervalst Brabants Amsterdams, meer met een deftige tongval, maar het was toch veel informatie in een vrij korte tijd. Ik was nog na aan het denken over een antwoord toen haar verleidelijke stem weer klonk.
“Ik zal je vast vertellen wat we gaan eten, ik ben gespecialiseerd in de Franse keuken.”
Ik probeerde iets te zeggen, maar ik bemerkte dat de stem van Emma Petronella een dwingende erotische toon begon te krijgen. Voordat ik het wist hing ik twintig minuten aan de telefoon om naar haar specialistische uiteenzettingen van haar favoriete recepten uit de Franse keuken te luisteren. Er was geen speld tussen te krijgen en er was geen hooiberg in de buurt. Het water liep me in de mond bij de gedachte aan al dat toekomstige lekkers. Ik was met mijn neus in de boter gevallen, nog voordat ik een kamer huurde werd ik al verwend met verhalen over de fijnzinnige culinaire hoogstandjes uit de Franse keuken, voor mij persoonlijk klaargemaakt en met sierlijke handen geserveerd door ongetwijfeld de mooiste vrouw ter wereld: Emma Petronella.
Haar stemgeluid begon betoverende vormen aan te nemen, juist toen ik dacht dat ze ook zo uitgebreid over het dessert ging oreren, onderbrak ze plotseling haar meeslepende monoloog met de opmerking: “Over het toetje vertel ik je later wel. De dame die bij ons te gast zal zijn heet Victoria Martin. Ze spreekt maar een klein beetje Nederlands, dus daar zal je wel rekening mee moeten houden“. Ik probeerde iets te antwoorden maar er bleef een kikker in mijn strottenhoofd hangen. “Bjarne, ik zie je zaterdag om zeven uur, trek je mooiste kleren aan.”
Ik was overrompeld, ik had een half uur aan de telefoon gehangen. Ik had nauwelijks iets gezegd en ik had geen mooie kleren. “Tot zaterdag Emma Petronella”, mompelde ik.
“Tot zaterdag Bjarne.” En ze hing de telefoon op. Ik dacht na over mijn leven en wat de toekomst zou gaan brengen. Ik moest zo snel mogelijk aan mooie kleren zien te komen.


Ik moest de volgende ochtend vroeg op om te werken in het tuincentrum. Kamerplanten en planten voor in de tuin water geven en zo mooi mogelijk presenteren voor de klanten. Dode bladeren verwijderen, een stokje erbij zetten, de mooiste planten vooraan in de bak,
Het was mijn zaterdag baantje dat ik had om wat extra leef geld te hebben. Ik wilde ook sparen voor een eigen stereo-installatie, maar dat sparen ging langzaam omdat er weinig geld overbleef. Ik had al lange tijd geen nieuwe kleren meer gekocht. Vaak droeg ik dezelfde kleren.

Ik had een rugzakje vol stemgeluiden. Ik wist niet meer welke stem ik moest geloven. Er waren stemmen die zeiden dat ik in de liefde moest geloven, maar andere stemmen beweerden iets anders, wat vreemd was, want ik had de gedachte dat alle stemmen hetzelfde moesten zeggen. Niet alle stemmen konden hetzelfde vertellen. Er waren verschillende werelden en niet alle werelden waren mij even vertrouwd.

Het stemgeluid van mijn moeder had altijd vertrouwd geklonken, maar toen ik er een tijdlang afstand van had genomen klonk het me vreemd in de oren. Er was een vorm van onthechting gaande, maar mijn moeder had niet in de gaten hoe vreemd ze in mijn oren klonk. Zij was in haar eigen omgeving gebleven en ik had een nieuw en ander leven in een andere stad. Er was iets wat voelde als een bevrijding, maar het gaf tegelijkertijd veel onzekerheid.

Het stemgeluid van Emma Petronella had een nieuw geluid laten horen. Er was een nieuwe man in mij opgestaan. Een man die me vertelde dat ik, Bjarne Gosse, in mezelf moest gaan geloven.
Ik begon te spreken, maar er kwamen geen woorden uit mijn keel. Er bleef een vervreemdend zwijgen in mijn hart liggen. En in mijn hoofd klonk het geluid van een klok. Ik begon de tijd anders te beleven. Er was niet langer die traagheid in het klagen van mijn moeder, niet langer de boosheid van mijn wereldvreemde vader. Emma bracht een nieuwe wereld in mijn leven.

Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Bjarne

Geplaatst op

26-01-2019

Geef uw waardering

Er is 1 keer gestemd.

Social Media

Tags

Emma Hospita Liefde

Reacties op ‘Emma 2- Uitnodiging’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit verhaal, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Laatste nieuwsberichten

  • 24-04 - Die keer dat mijn klimvakantie met de au...

    Nu klim ik al enige tijd, maar aangezien ik in een land woon waarin de Utrechtse heuvelrug zo ongeveer de meest indrukwekkende ‘berg’ is die we hebben, heb ik weinig meer van g...

  • 17-10 - 1001KorteVerhalen.nl online!

    In navolging van 1001Gedichten.nl hebben we een nieuwe website opgezet speciaal voor Korte Verhalen. Meld je aan en plaats nu je verhalen.

Bekijk oudere nieuwsberichten »