Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht

Emma 1

Emma 1

Het voorjaar liet een merkwaardig helder licht over de stad Utrecht schijnen. En wie de moeite nam zijn neus in de lucht te steken kon zich verheerlijken aan de geur van welriekende voorjaarsbloesems.
Ik stak mijn lenige middelvinger in de draaischijf van het telefoontoestel met draai toetsen om de cijfers van het telefoonnummer uit de advertentie die ik in de krant had gevonden te draaien. De telefoon maakte verbinding. Er werd opgenomen en er klonk een stem. “Hallo, je spreekt met Emma Petronella”. Ik hoorde een verleidelijke vrouwelijke stem. “ Hallo u spreekt met Bjarne Gosse, ik bel op voor de advertentie in de krant voor een kamer die u te huur heeft, ik ben op zoek naar een kamer.” antwoordde ik voorzichtig.

Ik had een rugzakje vol geluiden in mijn achterhoofd. Stemmen van vroeger, stemmen uit het verleden, de lijdende woorden van mijn moeder, mijn vader die schreeuwde. Er viel even een stilte in mijn gedachten. Ik logeerde tijdelijk bij een vriend. Berend. Ik had dringend een eigen dak boven mijn hoofd nodig.
Ik moest me vermannen om te luisteren, de bijzondere en aangename stem klonk weer aan de andere kant van de krakende telefoonlijn.

“Hallo Bjarne, mag ik vragen hoe oud je bent, je klinkt nog zo jong.” Haar stem klonk warm en liefdevol. “Ik ben negentien jaar en ik zit op een school voor middelbaar beroepsonderwijs”, antwoordde ik. “Voor hoe lang wil je een kamer huren Bjarne?” “Voor ongeveer twee jaar, dan ben ik hopelijk klaar met school en ga ik weer terug naar mijn geboortestad Amsterdam om daar te wonen.” “Weet je wat Bjarne, kom gewoon eens langs om de kamer te bekijken dan kunnen we meteen verder kennismaken. Ik denk dat ik je wel kan helpen.”
Ze gaf me het adres in de Utrechtse buurt waar ik naar toe moest gaan en we spraken af voor de volgende dag om vier uur in de middag.

Ik had een rugzakje vol met visuele beelden onder mijn hersenpan. Huizen die ik bewoond had. Kamers waarin ik had geslapen. Bedden, met of zonder beddengoed. Nachtkastjes, tandenborstels.
Ik verheugde me op de ontmoeting met Emma Petronella wiens stem zo aangenaam door de telefoon had geklonken.

De volgende dag ging ik op een geleende fiets op weg naar het adres. De buurt in Utrecht waar ik het huis kon vinden kende ik al een beetje omdat ik er eerder doorheen was gefietst.
Om vier uur in de middag stond ik voor het huis waar ik misschien een kamer ging huren. Het huis zag er mooi uit, een herenhuis in Utrecht, goed onderhouden, met een nette voortuin en met een prachtige robuuste voordeur. Ik was verrast, maar de grootste verrassing kwam toen de deur werd opgedaan. Voor me stond een beeldschone vrouw met prachtige reebruine ogen en blonde haren die tot over haar schouders hingen. Ik had in mijn jonge leven al heel wat mooie vrouwen gezien, maar Emma Petronella spande wat mij betreft te kroon. Ik was volkomen overbluft. Ze was de mooiste vrouw van alle vrouwen, ik werd er onzeker en verlegen van. Ik moest echt zoeken naar de juiste woorden. Ik aarzelde. Moest ik iets zeggen? Of kon ik beter zwijgen?





1

Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Bjarne

Geplaatst op

23-07-2018

Geef uw waardering

Er is 1 keer gestemd.

Social Media

Tags

Emma Hospita Liefde

Reacties op ‘Emma 1’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit verhaal, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Laatste nieuwsberichten

  • 17-10 - 1001KorteVerhalen.nl online!

    In navolging van 1001Gedichten.nl hebben we een nieuwe website opgezet speciaal voor Korte Verhalen. Meld je aan en plaats nu je verhalen.

Bekijk oudere nieuwsberichten »