Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht

Vogeleiland

Vogeleiland

Er was nog een andere plek waar we als jonge kinderen graag gingen spelen. Achter het moeras met de rietlanden in een iets hoger gedeelte van het ruige terrein stonden groepjes wilgenbomen. Als je laarzen aan had kon je met veel moeite dit kleine eiland bereiken. Ik noemde het eiland: Het vogeleiland.
Er kwamen veel vogels om te broeden, en het was eigenlijk niet de bedoeling dat er mensen kwamen om de rust te verstoren. Er lagen ook schatten begraven, waar niemand iets van af wist.

Ik ging er soms alleen naar toe om verhaaltjes te verzinnen, als tegengewicht voor de sleur die een verwarde dominante moeder met zich mee bracht. Het alleen en eenzaam zijn kreeg dan iets bijzonders, een mystieke lading die bevestigde dat de band met de wildernis diep in de mens zat. Het waren soms poëtische verzinsels, een kinderlijk dichten alleen voor de vrije vogels en de zomerse bomen. Ik ging er steeds vaker naar toe wanneer mijn ouders weer eens ruzie hadden. Het vogeleiland werd mijn aparte wereld met een eigen werkelijkheid.

Een kindergeheim waar de grote mensen vanaf moesten blijven. Een spreektaal die slechts door de vrije vogels kon worden begrepen. Gevleugelde onwetendheid in het fantasierijke brein van een onschuldig kind. Er ontstond een vreemd verlangen om in deze oorsprong terug te keren. Alsof er een enorme mystieke magneet mijn vlees polariseerde met een drang die later dwang zou worden. Er was geen ontkomen aan, het vogeleiland begon mijn denken te beïnvloeden. Het was mijn stukje wereld dat van niemand anders was. Ik schreef er mijn eerste kindergedichtjes. Ik zweeg er over mijn eerste verhaaltjes. Ik dacht er voor het eerst na over de liefde voor een vrouw.

Het kwam als een verassing dat mijn broertje Tom mijn moeder vroeg om een keer mee te gaan naar het vogeleiland. Ik vond het eigenlijk niet leuk. Het was mijn geheime plek om te overleven.
Mijn moeder was nieuwsgierig maar zag niets van wat ik er had gezien. Tom was uitgelaten alsof hij het leuk vond dat hij het geheim had verraden. Op de terugweg kregen Tom en ik ruzie. Mijn moeder had er geen grip op. Tom duwde mij in de sloot. Ik wist met mijn natte kleren weer op de kant te komen.

Mijn moeder was boos op ons allebei, en we mochten niet meer naar het vogeleiland gaan. Ik liet alle geheimen toen maar daar, onbeantwoorde vragen begraven in de natuur. Nooit ging ik er nog kijken, twee jaar later bestond het niet meer omdat er een weg werd aangelegd voor een nabij gelegen volkstuincomplex “Ons Buiten”.
Er was mij iets afgepakt en ik mocht er niets over zeggen. De hele wereld werd een beetje kleiner. De straatlantaarns van de stad kwamen honderd meter dichter bij ons huis. De beschaving naderde snel, en de ruzies van mijn ouders werden heviger. We woonden in een tijdelijke woning, het avontuur kon ieder moment voorbijgaan.

Ik droomde wel eens dat ik kon vliegen. Dan vloog ik weg van de plek waar ik mijn vleugels had verwaarloosd, en ging ik achter een horizon, naar een mooi vrijzinnig land met een zonnig landschap.
En ergens in dat land was een nieuw vogeleiland. Waar de dromen onverstoord verder gingen met natuurgeschiedenis schrijven.




...

Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Bjarne

Geplaatst op

21-09-2015

Geef uw waardering

Er is 5 keer gestemd.

Social Media

Tags

Natuur Vogeleiland

Reacties op ‘Vogeleiland’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit verhaal, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Laatste nieuwsberichten

  • 13-05 - Ik wilde op vakantie: ideeën om te besp...

    Ik wilde op vakantie: ideeën om te besparen Ik ben al twee jaar student en weet inmiddels dat ik goed op mijn uitgaven moet letten. Niet alles kan in financieel opzicht. So...

  • 06-05 - Reis naar Zuid-Amerika; geweldig ervarin...

    Ik zag mezelf daar al zitten: op het witte strand van een bountyeiland, de zandkorrels kietelig tussen mijn tenen schurend terwijl ik kleine maar frequente nipjes van een Nicaragua...

Bekijk oudere nieuwsberichten »


Merknamen en domeinnamen eigendom van Internet Ventures Ltd - website via licentie in beheer door Volo Media Ltd