Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht

proloog: verzwijgen

Red:
Sommige littekens gaan dieper dan wat men ziet, de wonden van de ziel helen nooit.

Hij sloeg zijn vuist door de tv en zag dat hij glas in zijn hand had toen hij de fles whisky aan zijn mond zette.
Het kon hem allemaal niets schelen, dronken als hij was voelde hij er toch niets van.
Verdriet had plaats gemaakt voor woede en ongeloof dat die klerelijer weer op vrije voeten kwam.
Te weinig bewijs zeiden ze, de klootzak had zijn bekentenis ingetrokken, ze hadden hem onder druk gezet was het slappe excuus.
Hij herinnerde het zich als de dag van gisteren dat hij thuis kwam en bloed in de gang zag, de woonkamer inrende en het alarmnummer belde maar toen de ambulance eindelijk kwam lag ze al dood in zijn armen.
Ze vonden het wapen in de gang met vingerafdrukken en nog was er onvoldoende bewijs!?
Als de staat er niet voor zorgde deed hij het zelf wel, gerechtigheid, de doodstraf.

Midden in de nacht werd hij wakker in een plas kots met de lege fles nog in zijn hand en een beste kater.
Elke nacht had hij dezelfde nachtmerries, ze beheersten zijn leven.
Elke nacht zag hij haar nog voor zich doordrenkt van bloed dezelfde woorden stamelen "laat me niet alleen alsjeblieft" om vervolgens nat van zweet wakker te worden om te zien dat ze er echt niet was.
Zijn hele leven was 1 boze droom sinds die ene dag.
Soms had hij zelfs liever de nachtmerries dan was ze tenminste bij hem.
Ook al was het al 7 jaar terug had hij nog steeds het gevoel dat ze elk moment binnen kon lopen.
Dan sloeg de realiteit weer toe die tegelijk zo ver weg leek.

Hij leverde zijn dienstwapen en penning in, dit was niet het land dat hij 25 jaar met hart en ziel had gediend en niet het rechtssysteem waar hij zijn vertrouwen in had gesteld.
Zijn ogen waren geopend en alles wat hij nog zag was de corruptie van de mensheid.
Het hart dat hij ooit had is niet meer.



Wolf:
Verdoemd, vervloekt, een veteraan van zijn eigen psychische oorlog, het vergif stroomde in zijn aderen, de enige erfenis die hij ooit van zijn ouders zou hebben.
Verlaten door iedereen die ooit zijn pad heeft gekruisd om uiteindelijk in de schaduwen te leven.
Niemand zag hem staan of sloeg acht op wat hij deed, de meesten waren bang voor wat er achter die gehavende kop en doodse ogen afspeelde.
Hij was niet gevaarlijk, zolang hij maar keurig zijn medicatie nam, al moest hij toegeven dat hij ze nog wel eens vergat.

Hij vroeg zich regelmatig af of haar lippen zo zoet waren als haar stem: "geen illusies" met zijn rotkop vol littekens zal ze toch nooit de zijne zijn.
Niemand zou hem ooit willen, niemand heeft hem ooit gewild, zeker nu de tekenen van het leven zichtbaar werden en zijn haar grijs.
Hij haatte de loerende blikken van andere mannen, voor hun was ze slechts een object, voor hem was ze alles wat hij zich kon wensen.
Hij wou haar en ooit zal ze van hem zijn, hij de jager en zij zijn prooi.

De eerste keer dat hij haar zag was per ongeluk, toen ze zich omkleedde, ze woonde aan de overkant van de straat en zonder dat ze het wist begluurde hij haar al gauw elke avond.
Bekeek haar porselein witte huid, een kunstwerk met al die tattoos dat hij maar al te graag wou villen, ophangen als volmaakt schilderij.
Het perfecte blonde haar en rode mond, zo breekbaar, zo onbereikbaar en toch zo dichtbij.

Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Mistique

Geplaatst op

02-04-2015

Over dit verhaal

bij voldoende positieve reacties zet ik het verhaal voort

Geef uw waardering

Er is 3 keer gestemd.

Social Media

Tags

Thriller

Reacties op ‘proloog: verzwijgen’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit verhaal, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Laatste nieuwsberichten

  • 13-05 - Ik wilde op vakantie: ideeën om te besp...

    Ik wilde op vakantie: ideeën om te besparen Ik ben al twee jaar student en weet inmiddels dat ik goed op mijn uitgaven moet letten. Niet alles kan in financieel opzicht. So...

  • 06-05 - Reis naar Zuid-Amerika; geweldig ervarin...

    Ik zag mezelf daar al zitten: op het witte strand van een bountyeiland, de zandkorrels kietelig tussen mijn tenen schurend terwijl ik kleine maar frequente nipjes van een Nicaragua...

Bekijk oudere nieuwsberichten »


Merknamen en domeinnamen eigendom van Internet Ventures Ltd - website via licentie in beheer door Volo Media Ltd