Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht

De avonturen van Kiki en Angelique

Hoofdstuk 2: Het bos in
Ze rennen zo snel als ze kunnen het bos in! Goed we zijn er, en nu? Zegt Laila. Gaan jullie met zijn drieën links, dan neem ik rechts,zegt Kiki. Maar dan ineens hoort Kiki een gek geluid! Wat zou het zijn? Denkt Kiki. Opeens springt er een man uit de bosjes en roept: maak geen beweging! Kiki staat te trillen, wat zal ze doen. want wegrennen heeft geen zin. Ik moet kalm blijven,denkt ze. Laat je meenemen of ik maak je vast aan die boom daar. Hij wijst naar een boom die vol met naalden zit. Kiki trilde. Ze liet zich meenemen door de geheimzinnige man. Ze liepen naar de schuilplaats. Kiki weet wel dat dit geen spelletje is als ze het vlijmscherpe zwaard ziet.
Nou, zegt de man. Wie ben je en hoe heet je? Ik heet Kiki en ik kom hier uit het dorp. Goed zo! Zei de man. En hoe heet u, zei Kiki zacht. Oh ik, zei de man. Ik ben martin.

Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Sascha

Geplaatst op

20-10-2012

Over dit verhaal

Dit verhaal is een serie die ik heb geschreven voor het dorpsblad toen ik 9 was

Geef uw waardering

Er is 2 keer gestemd.

Social Media

Tags

Avontuur Bos Delen Gevaar Serie

Reacties op ‘De avonturen van Kiki en Angelique’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit verhaal, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Laatste nieuwsberichten

  • 13-05 - Ik wilde op vakantie: ideeën om te besp...

    Ik wilde op vakantie: ideeën om te besparen Ik ben al twee jaar student en weet inmiddels dat ik goed op mijn uitgaven moet letten. Niet alles kan in financieel opzicht. So...

  • 06-05 - Reis naar Zuid-Amerika; geweldig ervarin...

    Ik zag mezelf daar al zitten: op het witte strand van een bountyeiland, de zandkorrels kietelig tussen mijn tenen schurend terwijl ik kleine maar frequente nipjes van een Nicaragua...

Bekijk oudere nieuwsberichten »