Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht

Met mijn voeten in het gras

Gisteravond fietste ik langs de rivier de IJssel. Het was een zwoele zomeravond; na de warme dag zochten veel mensen bij het water verkoeling. Op de grashelling naast de dijk zag ik groepjes jongeren, een enkel vrijend stelletje en ook een paar stevig doorstappende dames van rond de zestig. Ze leken te willen zeggen ‘wij zijn sportief’.

Ondertussen moest ik mijn aandacht bij de weg houden. Er was een groep zeer snel rijdende fietsers, behept met het Tour de France-virus, voor wie ik helemaal rechts ging rijden. Even later kwamen er ineens twee motorrijders die mij inhaalden en veel sneller reden dan op die smalle weg is toegestaan. Ik voelde de luchtstroom toen ze passeerden. Even daarvoor had ik al een politiewagen met blauwe zwaailichten gezien.

De zon stond laag. Het uitzicht op het water rechts en de polder links was kleurrijk. Witte boten scheerden over het water. De hoogspanningskabels glinsterden in de lucht. Het gras met veel bloemen stond hoog en uitbundig. Een zomeravond in juli!

Zelf zou ik graag nog eens met mijn blote voeten in het hoge gras willen lopen. Met mijn spierziekte en mijn hoge orthopedische schoenen, moet dat tegenwoordig bij fantasie blijven, maar het verlangen naar direct contact met de aarde en de natuur blijft.

Als klein kind speelde ik graag met zand en met water. Ik werd wat je noemt ‘lekker vies’; mijn moeder kon me dan zo in bad stoppen. Ook vond ik grashellingen heerlijk, vooral zo’n helling waar je koppeltje kon duiken. De beweging werd door de helling versneld. Beneden kwam je duizelig aan. Maar het was heel spannend.

Met mijn moeder ging ik als vierjarige achterop de fiets vanuit onze buitenwijk de polder in, naar een grashelling, niet ver van een verkeersweg. De Maas lag even verderop. Het was midden in de zomer. Ik ging bloemen plukken, madeliefjes en boterbloemen; ik wilde ook een klaproos plukken. Mijn moeder zei dat die niet goed bleven, die moest je niet plukken. ‘Klaprozen leven maar een dag’.

Mijn moeder zat in het gras; rechts van haar was de weg. Plotseling begon mijn moeder te gillen. Ik begreep er niets van. Er gebeurde iets. Een klein jongetje was de weg opgelopen en door een auto overreden. Ik hoorde later dat hij dood was.

Als kind van vier begreep ik nog niet zo goed wat ‘dood zijn’ is, ik merkte wel dat mijn moeder erg was geschrokken. Ze begon te bidden en zei dat ik mee moest bidden. Ik stopte met bloemen plukken en ging tegen haar aanhangen, met mijn voeten in het gras. Pas toen de politie en de ambulance vertrokken waren, durfde mijn moeder weer naar huis, met mij weer achterop de fiets.

Ook gisteravond zag ik op de helling weer klaprozen staan, de bloemen van één dag. Ik dacht aan mijn moeder en aan de gevaren van het verkeer. Eigenlijk zijn we als mensen ook een beetje klaprozen, we kunnen zomaar ineens omvallen, maar we kunnen ook prachtig bloeien.

Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Jose van Rosmalen

Geplaatst op

03-09-2016

Over dit verhaal

verhaal over fietstocht langs de IJssel in combinatie met jeugdherinneringen

Foto's

Geef uw waardering

Er is 6 keer gestemd.

Social Media

Tags

Gras Ijssel Kind Klaproos Moeder Zomer

Reacties op ‘Met mijn voeten in het gras’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit verhaal, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Laatste nieuwsberichten

  • 13-05 - Ik wilde op vakantie: ideeën om te besp...

    Ik wilde op vakantie: ideeën om te besparen Ik ben al twee jaar student en weet inmiddels dat ik goed op mijn uitgaven moet letten. Niet alles kan in financieel opzicht. So...

  • 06-05 - Reis naar Zuid-Amerika; geweldig ervarin...

    Ik zag mezelf daar al zitten: op het witte strand van een bountyeiland, de zandkorrels kietelig tussen mijn tenen schurend terwijl ik kleine maar frequente nipjes van een Nicaragua...

Bekijk oudere nieuwsberichten »


Merknamen en domeinnamen eigendom van Internet Ventures Ltd - website via licentie in beheer door Volo Media Ltd