Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht

Geen luizenleventje

De mensen in Amsturia hebben het druk om het hoofd boven water te houden. De meeste van hen hebben geen luizenleventje.

Het is maandag 4 januari 1999, het laatste jaar van de eeuw is begonnen met regen. Regen over Amsturia, de golven in de rivier de Sturia zijn onstuimig. Het is koud. De mensen dragen warme jassen. In een Amerikaans poëzietijdschrift verschijnt een gedicht van de Amerikaanse dichter James Absurdy.
Het is maandag, tot voor kort de lievelingsdag van Joop van Teil, hij moet bij de baas, meneer Jan komen. In het kantoor aan de Zwanengracht in Amsturia staat Jan op hem te wachten, hij valt meteen met de deur in huis.
“Beste Joop, je schrijft al zo lang over allerlei mensenzaken, wat zou je ervan vinden een aantal artikelen over dieren te schrijven?”
Joop aarzelt, hij is een echte mensen mens, over dieren heeft hij weinig kennis. Ja, programma’s op de televisie, en zijn eigen huisdieren de goudhamster Katrien en de hond Judith, daar heeft hij wel wat kennis over dieren aan overgehouden, maar het zal een hele stap worden, het is iets anders dan over mensen schrijven. Hij wil zijn baas niet tegenspreken.
“Over dieren, welke dieren, wat moet ik over dieren schrijven?”antwoord hij met twijfel in zijn vragende stem.
“Er is een onderzoek verschenen over feminisme bij dieren. Het zou fijn zijn als jij dat onderzoek gaat bestuderen om er een artikel over te schrijven voor onze website.”spreekt zijn baas Jan op gebiedende toon. De baas haalt het onderzoek, een dik pak papier uit de lade van zijn oude eikenhouten bureau en geeft het aan de nog aarzelende Joop.
Joop zit niet lekker in zijn vel, de buurvrouw Annie die zijn was doet is al dagen ziek, en hij heeft bijna geen schone was meer. Zijn laatste schone kleren heeft hij aan, maar die zijn smoezelig aan het worden. Hij denkt er over om naar een wasserette te gaan, maar dat is er steeds niet van gekomen.
“We zijn tevreden over jouw werk tot nu toe Joop, jouw artikel over de prostituees van het zandpad is veel gelezen en we hebben er behoorlijk wat reacties op gekregen ” spreekt de baas om Joop wat op te beuren. “Maar het wordt nu tijd voor iets heel anders!” voegt Jan zijn baas en opdrachtgever er streng aan toe.
Joop zwijgt, hij heeft zijn baan en het salaris te hard nodig om de aangeboden opdracht te weigeren. Er moet brood op te plank komen, en hij heeft geld nodig voor de wasserette. “Ik ga ermee aan de slag” verzekert hij zijn baas, maar het klinkt niet overtuigend. Hij moet het er maar mee doen, want een luizenleventje is voor hem niet weggelegd.

Wanneer hij die maandagmiddag naar huis fietst valt het hem plotseling op hoeveel dieren er in de stad Amsturia zijn, maar hij is te onervaren om een onderscheid te maken tussen mannetjes en vrouwtjes. Merels, mussen, honden, katten, kraaien, duiven, muizen, ratten, eenden, meeuwen, blauwe reigers, spreeuwen, vinken, zwanen, meerkoetjes, hij ziet ze allemaal.
Het is geen opdracht waarbij hij het één en ander kan combineren zoals bij de opdracht over de hoeren het geval is geweest. Misschien denkt Joop van Teil te veel na over het leven, en kan hij zich beter alleen op zijn werk concentreren. In zijn woonkamer in de Percussiestraat staat een doek met vage lijnen. Er lijkt nog niets op een olifant. Het zijn lijnen, abstracte lijnen, ze vormen samen geen dier. En de boom is nog geen boom. Het schilderij moet groeien.
In een ander blauw huis in de Percussiestraat is Jeroen Splinterman bezig met het uitzoeken van oude boeken. Gedichten bundels van onbekende dichters. Namen die vergeten zijn. Gedichten die niet meer worden gelezen. Het lijkt misschien een luizenleventje, maar er komt veel aandacht en concentratie bij kijken.

Het is maandag, het weekend is nog ver weg. De mensen snakken naar een biertje in bierkroeg De oude kajuitmeeuw aan de Oktobersteeg 7 in Amsturia in Het land van iedereen. Het blijft maar regenen boven Amsturia, de stad aan de rivier de Sturia. Zelfs de mensen die een luizenleventje hebben worden nat.



...

Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

mobar

Geplaatst op

05-07-2016

Over dit verhaal

1999

Geef uw waardering

Er is 4 keer gestemd.

Social Media

Tags

Amsturia Joop Rivier Stad

Reacties op ‘Geen luizenleventje’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit verhaal, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Laatste nieuwsberichten

  • 13-05 - Ik wilde op vakantie: ideeën om te besp...

    Ik wilde op vakantie: ideeën om te besparen Ik ben al twee jaar student en weet inmiddels dat ik goed op mijn uitgaven moet letten. Niet alles kan in financieel opzicht. So...

  • 06-05 - Reis naar Zuid-Amerika; geweldig ervarin...

    Ik zag mezelf daar al zitten: op het witte strand van een bountyeiland, de zandkorrels kietelig tussen mijn tenen schurend terwijl ik kleine maar frequente nipjes van een Nicaragua...

Bekijk oudere nieuwsberichten »