Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht

Point of no Return

Bij de tweesprong gekomen zag ik mijn verleden aangeduid als “Point of no Return.
E waren twee wegen, rondom ons huis, het ene heette Riverdale.
Het andere had de naam duivelspad.
Twee wegen om ons huis. Het onderscheid tussen de twee wegen was zo overduidelijk dat er van vergissing geen sprake kon zijn. Twee wegen…, gescheiden door twee werelden.

Als ik terug ga in mijn gedachten beland ik als vanzelf bij Riverdale.
Met dat beeld verschijnt ook het water met aan weerzijde de bomen en de waterlelies aaneengeregen door onafgebroken zomerse middagen
De aarde die mijn voeten laat dansen en zo werd Riverdale een wereld van mijn fantasie.
Kennelijk wordt ons geluk pas duidelijk als we ons in het ongeluk storten.
’s Nachts droomde ik van duivelspad, ik stond dan op van mijn bed liep naar het raam, waar ik uitkeek over duivelspad. Dat verlicht werd door het spookachtige licht van de maan.
Ik werd koortsig geplaagd, in het begin negeerde ik haar.
Later begon ik de herinnering aan die dromen, heimelijk te koesteren.
Haar zuigende werking was haar verleiding. Ik trok de stoute schoenen aan, de een vertaald dat met moed, de ander met onbezonnenheid en stortte me in het avontuur.
Ik leefde buiten mezelf, nam een andere rol aan. Tot ik tenslotte niet meer wist wie ik zelf was.
De schoonheid van Riverdale, ik kon haar niet meer zien zoals ik haar vroeger zag.
Het was of haar schoonheid langs mij heen ging. Langzaam werd koud en kil.
Waar ooit twee wegen waren was er nu nog maar een. Duivelspad!
Ik liep en liep dagen achtereen. Weg van alles wat me ooit uitdagend had toegeroepen.
Moe en uitgeput ging ik zitten langs de weg. Boven me het bord: ”Point of no Return.
Ik zakte weg in de vergetelheid met heimwee in het hart.
Plots klonk er een stem: “Waar verlang je naar?”.
Ik geloof niet dat ik sprak, alleen mijn lippen vormende het woord: “Riverdale”.
De Vreemdeling wenkte mij, raakte mij aan en de weg opende zich.
Mijn ogen opende zich, Ik keek naar Hem, Hij knikte slechts.
Ik ging de weg ondanks de:” Point of no Return” terug naar huis.

Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Rob van der Knaap

Geplaatst op

29-05-2013

Over dit verhaal

Verhaal over het leven waarin de persoon teruggaat in zijn verleden als het Point of no Return. En tot de ontdekking komt dat een terugkeer tot de mogelijkheid behoort.

Geef uw waardering

Er is 3 keer gestemd.

Social Media

Tags

Ogen Terugnaarhuis Tweewerelden Vreemdeling

Reacties op ‘Point of no Return’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit verhaal, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Laatste nieuwsberichten

  • 13-05 - Ik wilde op vakantie: ideeën om te besp...

    Ik wilde op vakantie: ideeën om te besparen Ik ben al twee jaar student en weet inmiddels dat ik goed op mijn uitgaven moet letten. Niet alles kan in financieel opzicht. So...

  • 06-05 - Reis naar Zuid-Amerika; geweldig ervarin...

    Ik zag mezelf daar al zitten: op het witte strand van een bountyeiland, de zandkorrels kietelig tussen mijn tenen schurend terwijl ik kleine maar frequente nipjes van een Nicaragua...

Bekijk oudere nieuwsberichten »