Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht

Een onbegrepen Samaritaan

Trouw heeft hij immer betracht
van wat hij doorgaans dacht
dat er van hem werd verwacht.
Naastenliefde en menselijk meedogen
stonden hem als hoogste goed
voortdurend voor ogen.

Hoorde hij in zijn omgeving enig hulpgeroep
dan stond hij daar als eerste op de stoep,
verkeerde er een plaatsgenoot in nood
hij was 't die direct zijn hulp aan bood.
Zonder enig onderscheid van de persoon
was naastenliefde en ander hulpbetoon
hem dagelijks helemaal zo gewoon.

Ongevraagd vervulde hij iemands verlangen
zonder daarvoor een tegenprestatie te ontvangen.
Een man, zo simpel en eerlijk van hart
dat vond men eigenlijk wel bijzonder apart.

Voor hen bleef hij altijd een vreemde gast
die nimmer in hun strenge dorpskader past
Lang geleden was hij in hun dorp komen wonen
om zich volgens hen vrijmoedig en onaangepast
in hun gesloten gemeenschap te durven vertonen.

Binnen de dorpse samenleving werd streng geleerd
alles wat van buiten komt is vreemd en dus verkeerd
Hoe veel goeds hij ook deed hij werd nooit vertrouwd
maar als vreemde blijvend gewantrouwd.

Over hem ontstond een ironisch en komisch verhaal
brutaal ging men met de waarheid aan de haal
Niemand kenden zijn verleden en zijn achtergrond
niemand, die dat ook maar echt belangrijk vond
voor hen was hij was gemakkelijk te gebruiken
om zijn recht en hun eigen geweten te ontduiken.

Jaren sleepten zich zo voort; hij is inmiddels een oude man
is uitgewerkt omdat hij het echt niet meer volbrengen kan,
Hij zit altijd maar thuis, heel alleen in dat grote oude huis
en ook niemand uit het dorp die nog bij hem komt,
hij is eenzaam en zijn leven is totaal verstomd.

Op een dag werd hen door de notaris gemeld
dat hun nooit echt erkende weldoener en held
was heengegaan en zijn woning en al zijn geld
aan de hele dorpgemeenschap had vermaakt
Daardoor geraakt zijn ze totaal van de kaart.
en nu voor 't eerst in schuld en in rouw gehuld.

Die starre traditie deed de menselijkheid verbleken
maar die simpele man heef altijd wel geweten
dat zijn dood voor eens en voor altijd
die liefdeloosheid daar kan doorbreken.

(Die simpele man was een volgeling van Jezus)

Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Gert Pape mijmeringen

Geplaatst op

15-05-2019

Over dit verhaal

van starre traditie, liefdeloosheid en van meedogen en naastenliefde

Foto's

Geef uw waardering

Er is 0 keer gestemd.

Social Media

Tags

Gedicht

Reacties op ‘Een onbegrepen Samaritaan’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit verhaal, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Laatste nieuwsberichten

  • 13-05 - Ik wilde op vakantie: ideeën om te besp...

    Ik wilde op vakantie: ideeën om te besparen Ik ben al twee jaar student en weet inmiddels dat ik goed op mijn uitgaven moet letten. Niet alles kan in financieel opzicht. So...

  • 06-05 - Reis naar Zuid-Amerika; geweldig ervarin...

    Ik zag mezelf daar al zitten: op het witte strand van een bountyeiland, de zandkorrels kietelig tussen mijn tenen schurend terwijl ik kleine maar frequente nipjes van een Nicaragua...

Bekijk oudere nieuwsberichten »