Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht

Keukengeheimen

We leefden in het voorjaar van het waanzinnige jaar 2017. Allemaal waren we bezig met onze eigen bezigheden, en we wisten niet dat Bjarne Gosse in zijn dagboek aan het schrijven was:

Terwijl mijn ex-vriendin Ella Fiona mij, aan het begin van de derde week van de meimaand van 2017, door de telefoon vroeg of ik haar wat extra geld kon geven voor de vakantie naar Portugal die ze zojuist had geboekt stond ik te roeren in de diepvriesmaaltijd die ik een paar minuten eerder uit de diepvries had gevist. Ik was blij voor haar, ze was dol op de gegrilde visjes die ze in het land van de zonnige zee aten in de middag en ze kon logeren bij een goede vriendin die ze via Facebook had ontmoet nadat ze elkaar jaren uit het oog waren verloren.
Ik vroeg haar of ze me verse haring kon brengen, maar ze was zo druk en emotioneel in de weer met haar aanstaande vakantie dat ik toch maar weer terugkeerde naar de diepvriesmaaltijd die inmiddels ontdooid was. Op mijn geleende smartphone zag ik dat er een bericht was binnen gekomen uit Rusland. Een bericht van de bescheiden man:

Hallo goede vriend Bjarne,

Vandaag heb ik sinds de ochtend veel aan je gedacht. Ik dacht aan je en keek uit naar je mail-brief. Ik ben dankbaar dat je deze brieven stuurt. Ik wacht altijd geduldig op een nieuw bericht.
Erg goed gedicht! Ik vond het erg mooi, ik ben er zeker van dat je getalenteerd bent.
Heb je nog meer gedichten geschreven? Ik begrijp dat je er tijd voor nodig hebt om ze te vertalen, maar ik hoop dat het niet te moeilijk is om me er nog een te sturen.
Bedankt dat je me over jouw familie vertelde. Spijtig om te lezen, ik weet niet goed wat ik er over moet zeggen.
Ik ben nu aan het werk. In mijn gehuurde appartement is er geen internet. Als ik vrije tijd heb kan ik het internet zonder problemen gebruiken en je mijn mail-brieven sturen.

Ik leef een saai leven, mijn dagen zijn altijd monotoon. Iedere dag sta ik om zes uur in de ochtend op, behalve op zondag als ik niet hoef te werken, op het werk is zoveel te doen en niet zoveel tijd voor andere dingen. Na het werken ben ik meestal doodmoe.
Ik hou niet van drukke plekken met lawaaierige mensen, dat komt waarschijnlijk door mijn eenzaamheid. Ik hou er van om thuis te komen en ontspannen, en een smakelijk diner maken, naar een interessante film kijken, soms lees ik, in het weekend doe ik het huishouden, ik ga boodschappen doen, soms ga ik hardlopen of gewoon wandelen. Eigenlijk doe ik alles de hele tijd alleen. Ik heb niet veel vrienden omdat ik moet verbergen dat ik homo ben. Mijn nicht is de enige die het weet, deze waarheid. Ik zal je de naam van mijn nicht influisteren. We zijn dol op elkaar sinds onze kindertijd, het is de enige persoon aan wie ik mijn hart durf te laten zien, na het conflict met mijn ouders. Zij was de enige die het begreep en me ondersteunde. Ze zei me dat als ik geluk wilde ik er naar moest zoeken. Nu begrijp ik dat ze gelijk had. Ik vind het interessant om te weten wat jouw gedachten hierover zijn.
Hou je van eten? Ik hou ervan om eten te koken, en dan vooral de Russische keuken. Ik bedoel voedsel wat ik klaar kan maken. Ik hou van gebakken aardappelen met vlees. Ik kan makkelijk een verscheidenheid aan salades klaarmaken. We hebben in Rusland een gezegde:
“De weg naar het hart van de man gaat via de maag!” Ik zal jouw hart bereiken door de betekenis van mijn culinaire activiteiten. ( lol ) Misschien zal je in de toekomst getuige kunnen zijn van mijn mogelijkheden in de kookkunst. ( lol )
Wat hebben ze voor traditionele gerechten in jouw land?
Ik hoop dat ik je niet vermoeide met deze mail-brief. Ik ben blij voor ons met deze vriendschap, ik hoop dat er uit deze vriendschap iets meer zal voortkomen dan alleen wie ik zelf ben.

Bescheiden man, Rusland.


Hallo Russische keukenprins,

ik zal je niet vervelen met recepten uit de Hollandse keuken want ik eet zelf alleen maar Italiaanse diepvriesmaaltijden. Mijn moeder had een hekel aan koken, waarschijnlijk omdat ze het niet zo goed kon, en met haar heethoofdigheid zelf regelmatig aan de kook raakte, wat weer haar weerslag had in het dessert, waarin vaak klodders en hete graankorrels zaten. Op een avond had ze een deel van haar gezicht maskers in het toetje verwerkt, klei in een toestand van zoete ontroering, we raakten enkele weken aan de ongemakkelijke poeperij en hebben sindsdien nooit meer een toetje genoten.
Ik kom uit een arm gezin, we moesten met onze blote handen brandnetels plukken voor in de soep omdat mijn moeder geen geld voor handschoenen had, en niet zo slim was om ons een plastic zakje mee te geven. Ik heb die zuinigheid een beetje van mijn moeder meegenomen, daarom eet ik altijd maar met een hand tegelijk, en nooit met twee handen zoals de andere mensen in de stad. Ik krijg snel last van mijn hormonen als te vaak erwtjes eet. Een goede vriendin van mij komt soms koken, dan eten we gebakken aardappeltjes met vlees, het liefst van een koe die in het Hollandse polderland heeft lopen grazen.
Ik vind twee keer per week vlees op het bord al heel wat, het zou misschien beter zijn om het vaker te eten, maar ik heb er het geld niet voor over en ik wil het milieu niet te veel belasten zoals de rijkere mensen vaak doen.
Ik ben benieuwd naar een typisch Russisch toetje, ik hou zelf erg van knuffelen als naspel.

Jouw mail-vriend uit Amsterdam Oost

Bjarne Gosse

Toen ik die vrijdagavond in 16 juni 2017 zeker wist dat de man met wie ik een avontuur in de nacht had gedeeld niet meer met mij wilde chatten las ik nogmaals een verhaal terug dat ik had geschreven toen ik nog in de verwarring van die geheimzinnige verliefdheid was. Toen ik de liefde nog wilde koesteren. Ik schreef het verhaal op 24 april 2017 en het had de toepasselijke titel:“Koesteren”

“Er zijn ongetwijfeld slechts heel weinig minnaars die zich niet, op bepaalde ogenblikken, op een vreselijke wijze de gevangene van hun liefde voelen."
André Gide

Met het bovenstaande citaat in mijn gedachten wist ik dat het niet uitzonderlijk was dat ik af en toe weemoedig wegzonk in mijn verlangen naar mijn donkere Hindoestaanse seksvriend die mij een heel andere kant van mezelf had laten ontdekken. De interraciale homoseks die ik had mogen beleven was voor mij gekomen als een Goddelijk geschenk. Zelden had ik eerder van zo een fijnzinnig erotisch avontuur genoten, zoals bij deze heerlijke paasverrassing het geval was geweest.

Maar hij verscheen niet meer op de datingsite voor volwassenen. Mijn laatste twee berichtjes bleven ongelezen. Ik probeerde contact te maken met collega-schrijvers, maar het bleef bij aarzelingen omdat ik onzeker was, en omdat er mensen waren die openlijk over homoseks schrijven als een vorm van provocatie zagen, terwijl ik gewoon over mijn leven wilde schrijven zoals andere mensen dat ook deden.

Toch besloot ik het verlangen te koesteren, omdat het heel vleselijk en warm voelend aanwezig was, met alle diepzinnigheid van het zuchtend landschap, waar in mijn dromen de liefde groeide.
Ik keek regelmatig of mijn date vriend al op de datingsite had gekeken, maar hij was er sinds tweede paasdag niet meer geweest. Het was inmiddels zondag 23 april 2017, een dag voor mijn bezoek aan de psychologe.

Ik kreeg een berichtje van een 65-jarige man:
65: “Ha Bjarne, Ron, Amsterdam en Frankrijk. Waar hou jij van?“
Bjarne Gosse : “Van jonge donkere mannen en van mannen die wat subtieler communiceren dan hier gebruikelijk is.”

Hij had me benaderd zonder zich om een antwoord te bekommeren. Een manier van benaderen die meerdere mannen op de datingsite hanteerden, en wat niet anders inhield dan dat ze even een homoseksueel visje uit gooiden om belangstelling te wekken, maar meteen lieten weten dat alles inwisselbaar was, en het leven bestond uit spontane toevalligheden.

Mijn vriendinnen op Facebook hadden heel lief gereageerd op mijn openhartige ontboezemingen over mijn Hindoestaanse date vriend die nog in zijn mystieke kast zat:

“Niks mis mee hoor Bjarne, het is jouw leven, je mag doen en laten wat je wilt. Je hebt genoten, daar gaat het toch om.”
Bjarne:"Het is inderdaad bedoeld om van te genieten en dat heb ik dan ook met volle teugen gedaan."

“Dat is toch heerlijk lieve Bjarne, gewoon weer doen als het goed voelt!”
Bjarne:" Het was inderdaad heerlijk, verrukkelijk, Goddelijk en ik hoop op een zalig vervolg."
“Fijn Bjarne dat jij / jullie genoten hebben. Grappig wel om dit aan ons mee te delen en ach waarom niet. Een fijne zondag met hopelijk weer zon!”
Bjarne:" En genoten hebben we, de zon laat het nog even afweten, maar ook dat komt in orde."
“Wie zijn wij om jou dit te verbieden; als jij je er goed bij voelt, dan is het toch goed en jij hoeft je er niet voor te verantwoorden: het kwam van twee kanten. En ik denk dat jij een heel lieve minnaar bent!”
Bjarne: " En of het van twee kanten kwam, van alle kanten eigenlijk en hij liet er geen kant over groeien."

Dat ik een lieve minnaar was kon ik slechts beamen, ik was een heel lieve minnaar geweest, gevoelig had ik al zijn aanwijzingen opgevolgd wanneer hij weer iets nieuws wilde ontdekken. Ik was de meesterlijke lustslaaf van zijn begeerte geweest en had dat als een Goddelijke gebeurtenis kunnen aanvaarden.

Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Bjarne

Geplaatst op

25-02-2018

Geef uw waardering

Er is 1 keer gestemd.

Social Media

Tags

Homo.rusland Mailbrief

Reacties op ‘Keukengeheimen’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit verhaal, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Laatste nieuwsberichten

  • 17-10 - 1001KorteVerhalen.nl online!

    In navolging van 1001Gedichten.nl hebben we een nieuwe website opgezet speciaal voor Korte Verhalen. Meld je aan en plaats nu je verhalen.

Bekijk oudere nieuwsberichten »