Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht

Probleem

2015 in de laatste maanden van het 2de middelbaar, heb ik 2 van mijn vrienden tegen elkaar opgezet. Vooral door het in herinnering brengen van de dingen die ze elkaar hadden aangedaan en het laten lijken alsof ik de ene had verlaten voor de andere door meer met hem om te gaan of een aanbod van gezelschap van haar af te slaan. Kinderlijk en idioot, ik weet het maar ja, het was middenschool.
Op een dag was Katline naar de leerlingenbegeleiding gegaan omdat de vijandigheid tussen Nicolas en zijzelf tot een nieuw uiterste ging (het ging nu ook over het internet als ik het mij goed herinner). Ze was het beu. Begrijpelijk natuurlijk, zoiets geeft stress en maakt voor een erg oncomfortabel schoolleven. Dit hoorde ik voor het eerst in de middagspeeltijd. Het was nogal groot nieuws en de onzekerheid over wie er gestraft zou worden was tastbaar in de groep. Deze groep bestond uit alle jongens van mijn klas plus Nicolas, we waren met een 8-tal personen. Katline had blijkbaar gezegd of tenminste laten uitblijken dat ze gepest werd door de jongens van de klas. We wisten niet zeker wie er naar de LLB geroepen zou worden. Nicolas werd in de voormiddag al opgeroepen, dit wist ik pas tijdens de middag omdat we niet meer in dezelfde klas zaten. Ik hoopte maar dat wat ze zeiden mij niet teveel in een slecht licht zette. Ik was in gevaar.
Ze hadden natuurlijk beiden verteld over mij en mijn gestook. Ik heb de rest van de middag gespendeerd aan het uitvinden van wat ze precies wisten, zodat ik mij kon voorbereiden. Na veel gezeur had ik nog altijd geen duidelijk antwoord.
Een zenuwslopend 5de lesuur volgde. Waarin verschillende vrienden de klas uitgeleid werden. Een voor een terugkomend om de volgende te vragen naar beneden te gaan. Dit ging het 6de lesuur verder. Zelfs voor een onwetende was het duidelijk dat er iets op til stond.
Ik was nog steeds niet geweest. Het was pauze. Tuur was net terug en hij vertelde mij dat het straks aan mij ging zijn. Ze hadden dus over mij gesproken. Toen ik de rest vertelde over mijn nervositeit door de opkomende ondervraging, stelden ze mij gerust door te vertellen dat ik niks te vrezen had. Daar was ik spijtig genoeg niet zo zeker van.
U moet weten dat ik in het begin van het 1ste jaar al eens een ervaring met de mevrouw van de LLB gehad heb. Dat was over iets helemaal anders. Maar daarvoor zal ik verder moeten uitweiden. De overstap naar het middelbaar onderwijs en waarschijnlijk gedeeltelijk ook het begin van de puberteit hadden mij in een emotioneel onstabiele status gelaten. Ik vroeg veel te veel van mijzelf en was verschrikkelijk teleurgesteld bij alles wat minder dan perfect uitgevoerd was. Deze ontevredenheid bij elke 9 die een 10 had moeten zijn merkten de leerkrachten natuurlijk op. Dit uitte zich voornamelijk in verdriet. Hiervoor wilde ze mij toen spreken en ik begon te wenen van de onzekerheid en stress, ze had nog niet eens iets gezegd! Haar advies was dat ik minder moest werken voor school en tevreden moest proberen zijn. Dit werd beter en tegen het volgende schooljaar was deze crisis verdwenen.
Genoeg daarover! Terug ter zake. Ik word uit de klas gevraagd. Ik sta op, loop mee. De gang door, de trappen af. Ik ga zitten en wacht tot het mijn beurt is. Een meisje komt buiten, ik ken haar niet. Nog wat wachten. Totdat ze eindelijk zegt dat ik mag binnenkomen en gaan zitten. Het was een klein lokaal, beige geschilderd en vol met papieren en dozen op schijnbaar willekeurige manier neergelegd.
Ze vraagt om mijn relatie met Katline en Nicolas te beschrijven. Ik antwoord dat ze beiden vrienden zijn, ik ze vooral op school zie maar ook wel eens met Nicolas online game. Mevrouw wil weten met wie ik het best bevriend ben. Ik zeg dat ik op het moment meer omga met Nicolas maar nog steeds goed bevriend ben met Katline. Dan begint ze te vertellen: “Ik heb met hen gepraat en ik denk dat je de aanstichter bent van dit alles. Dat je hen tegen elkaar opzet. Ben ik juist?” Mijn hart sloeg een slag over, ik was zo geschokt door haar directheid. Hierna ging het allemaal heel snel. Ik begon namelijk te vertellen.
“Ik wilde hen niet verliezen als vriend. (Ik barst in tranen en gesnik uit) Ik hou evenveel van zowel Katline als Nicolas en ik kon niet kiezen tussen hen. Dus ben ik maar (sniff) meegegaan in hun verhaal wanneer ze tegen mij klaagden. Ik wou-ou hen helemaal niet tegen elkaar opzetten. Ze zijn mijn beste vrienden i-ik kon me toch niet van hen laten vervreemden. Ik wil ook dat deze hele ruzie weggaat, dat ze weer normaal kunnen doen in plaats van elkaar constant verwijten maken. Ik lijd hier onder, ik probeerde hen niet te verliezen maar nu u denkt dat dit alles mijn schuld heb ik straks geen van beiden nog als vriend.” Ik probeerde tijdens mijn uitleg te peilen of ze aan mijn oprechtheid twijfelde. Ik wist dat het moeilijk ging zijn om haar te overtuigen, zulke mensen hebben waarschijnlijk wel ervaring zat met leugenaars. Ik kon niet veel afleiden van haar gelaat. Nadien was ik zo verbaast dat het er allemaal zo snel en gemakkelijk uitrolde dat ik begon te twijfelen of ik die dingen niet toch diep vanbinnen voelde. Ik begon mijn eigen leugen bijna te geloven.
Ik hield mijn adem in. Het duurde verschrikkelijk lang voordat ze de zakdoekendoos naar mij toe schoof. Ik nam een zakdoek, veegde mijn tranen af, snoot een keer en smeet het de vuilbak in. Haar manier van doen en haar koelbloedigheid gaven mij het gevoel dat ze me niet geloofde. Maar dan eindelijk begon ze te spreken. Ik weet eigenlijk niet meer wat ze daarna zei, maar mijn uiteindelijke “straf” hield in dat ik niet meer met de een over de ander mocht spreken, niet eens over alledaagse dingen. Ik ademde uit met een zucht. Ik was zo opgelucht! Ik had het gedaan! Ik was ervan af! Het overweldigende gevoel van euforie was fantastisch, ik had gewonnen!
Ik liep met knikkende knieën van de adrenaline terug naar de klas. Ik bedacht mij dat ik nog steeds niet wist of ze mij geloofde of dat ze het risico niet wilde lopen dat het waar was. Dat houdt mij tot op de dag van vandaag bezig.
Voor ik in de klas aankwam had ik besloten om de vriendschap met Katline te laten sterven en mij op die met Nicolas te focussen. Ik kon hem namelijk nog overhalen om mij te volgen naar de nieuwe school volgend schooljaar.

Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Seppe64

Geplaatst op

31-01-2018

Over dit verhaal

Mijn perspectief op een spannende gebeurtenis. Het speelt zich af op het einde van het 2de middelbaar.

Geef uw waardering

Er is 0 keer gestemd.

Social Media

Tags

Vriendschap

Reacties op ‘Probleem’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit verhaal, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Laatste nieuwsberichten

  • 17-10 - 1001KorteVerhalen.nl online!

    In navolging van 1001Gedichten.nl hebben we een nieuwe website opgezet speciaal voor Korte Verhalen. Meld je aan en plaats nu je verhalen.

Bekijk oudere nieuwsberichten »