Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht

Schooltuintjes

Ondanks dat ze gepest werd, vanwege haar licht afwijkende motoriek, had Edith het mooiste schooltuintje van klas vijf van de lagere school. Haar paden waren egaal, haar worteltjes waren groter, haar radijsjes waren ronder, haar bietjes waren roder en zoeter. Ik bofte enorm dat mijn tuintje naast haar tuintje lag.

Ik, Bjarne, was de enige jongen in de klas tegen wie ze wel eens iets zei. Ze kon niet zo goed praten, korte zinnen, soms half onverstaanbaar. De andere kinderen meden haar, maar ik voelde op onverklaarbare wijze sympathie voor haar onbeholpenheid. Ze leerde mij zonder er veel bij te zeggen, de fijne kneepjes van het tuinieren, zodat ook mijn radijsjes ronder werden, en mijn bietjes zoeter, en mijn worteltjes sappiger.

De hele klas deed mee aan de wedstrijd die draaide om wie de mooiste wortel had geteeld. Edith en ik wonnen de eerste en de tweede prijs voor de mooiste wortel.
Het was onze heimelijke overwinning op de rest, de pestende meerderheid, die hier wel even van stond te kijken. Er werden foto's van onze lachende gezichten en winnende wortels gemaakt voor een artikel in de schoolkrant.
De juffrouw vroeg of ik er een verhaaltje bij wilde schrijven, en dat deed ik. In mijn kinderschriftje beschreef ik de details van het wortel kweken, met hier een daar een gevoelige link naar het fijne van onze in het geheim beklonken vriendschap. De juffrouw was verbaasd over het verhaaltje, ze zei wel drie keer dat ik veel fantasie had.

Toen ik een paar weken later afscheid nam van de schooltuintjes was Edith in een voor haar ongebruikelijke vrolijke stemming. Ze wilde later tuinder worden, en ze ging er vanuit dat ik dat ook wilde. Zo maakte ze kenbaar. Ze werd zelfs een beetje opdringerig en liet mij steeds haar grootste rode biet zien. Ik werd er verlegen van en ik probeerde aan haar aandacht te ontsnappen door naast de roodharige Carla te gaan lopen.
Carla was het meisje dat de hoogste cijfers voor taal had in onze klas. Ze sprak wonderbaarlijke mooie zinnen voor een meisje van onze leeftijd. Het bleek haar te bevallen dat ik naast haar kwam lopen. Ze was de laatste tijd opmerkelijk vriendelijk tegen mij.

Toen het eindelijk lukte om Edith voorlopig af te schudden, brak Carla los in een woordenstroom. Ze vertelde hoe enthousiast ze was over mijn winnende wortel verhaaltje in de schoolkrant, en ze zei met een overduidelijke ernst in haar stem dat ik later schrijver moest worden. Ik wist niet meteen wat ik terug moest zeggen. De grootste biet van Edith zat nog in mijn hoofd, maar ik keek Carla aan, in haar ernstige ogen, en ik bedacht me dat het misschien niet zo'n gek idee was. Je had er niet zoveel bij nodig en er waren woorden in overvloed. Ik was onwetend en naïef. Ik had geen verstand van zaken, maar ik was blij dat Carla had genoten van mijn schrijven in de schoolkrant.




...

Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Bjarne

Geplaatst op

21-09-2015

Geef uw waardering

Er is 4 keer gestemd.

Social Media

Tags

Schoolkrant Schooltuintjes

Reacties op ‘Schooltuintjes’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit verhaal, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

We gebruiken uw gegevens alleen om te reageren op uw bericht. Meer info leest u in onze Privacy & Cookie Policy.

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Laatste nieuwsberichten

  • 17-10 - 1001KorteVerhalen.nl online!

    In navolging van 1001Gedichten.nl hebben we een nieuwe website opgezet speciaal voor Korte Verhalen. Meld je aan en plaats nu je verhalen.

Bekijk oudere nieuwsberichten »