Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht

Vrijdag 9 augustus 2002, Amsturia

“ Van wildernis spreekt men als er sprake is van een toestand die niet of minimaal beïnvloed is door menselijke activiteit. Hierin stemt de omschrijving overeen met een veel gebruikte definitie van natuur: alles wat zichzelf ordent en handhaaft, al of niet beïnvloed door menselijk handelen, maar niet volgens menselijke doelstellingen. Wildernis omvat de levende en de niet-levende natuur.
Wildernis, of datgene wat als zodanig wordt ervaren, heeft een persoonlijke en psychologische betekenis voor veel mensen. Sommigen zien het als iets afschrikwekkends, anderen als iets aangenaams, waar men alleen kan zijn en tot rust te komen.”
Bron: Nederlandse Wikipedia.

De moderne steden in het Land van iedereen lijken net betonnen oerwouden. Moderne gebouwen en weinig groen. Burgemeester Otto Roes van Amsturia is een van de weinige burgemeesters die daar veranderingen in wil brengen. Hij heeft een geniaal plan voor de aanleg van nieuwe natuur parken aan de rand van de stad en langs de oevers van de rivier de Sturia, maar tijdens de vergadering in de gemeenteraad wordt hij getroffen door een wildernis van woorden. Mensen die door elkaar praten, mensen die niet naar elkaar willen luisteren, mensen die zich achtergesteld voelen, mensen die hun gelijk willen halen. Iedereen praat door elkaar, het is een kakofonie van woorden.
De wildernis van woorden is ook doorgedrongen tot de media in Het Land van iedereen.
Tegengestelde belangen, volksverlakkerij, discriminatie, het komt allemaal voor in het toch zo bruisende land waar de meeste mensen graag wonen. Journalisten doen hun werk niet meer nauwkeurig, ze nemen het nieuws klakkeloos over van andere nieuws bronnen, ze stellen geen scherpe diepzinnige vragen meer. Veel nieuws rubrieken op het internet verdienen geld met reclameboodschappen, van dezelfde werkgever als die waar voor ze werken.
Burgemeester Otto Roes verschijnt in een televisieprogramma met een reclame voor koffielikeur. De bekende radio programmamaker Arnold Roodkop prijst na het journaal langzame pudding aan. Iedereen probeert een graantje mee te pikken van de bloeiende economie van Amsturia, maar de gezellige stad kent ook momenten van onrust. De blauwbek-papegaai die op de brievenbussen schijt. Groepen jongeren die geen betaalde baan kunnen vinden. Ramen die niet meer open gaan, deuren die we niet meer kunnen sluiten. Vriendjespolitiek, zelfverheerlijking, decadent narcisme, machtsmisbruik, het is aan de orde van de dag, die begint met de fluisterende grasmaaier en een blauwe zon die op de muren droomt. Mensen worden opgepakt voor het verspreiden van geruchten, maar aan de geruchtenstroom komt geen einde. Schaduwen achterhalen schaduw, en schaduw blijft weg voor de zon. De wildernis van woorden is ook doorgedrongen in de slaapkamers. Mensen begrijpen elkaar niet meer.
We leven in een papegaaienland, iedereen praat elkaar na uit angst voor authenticiteit of de vrees om een ander te worden. Radio de Bonte Kakel Papegaai speelt daar handig op in met het nieuwe praatprogramma – Wildernis van woorden.-
Mensen die zich gediscrimineerd voelen door opportunisten die fantaseren over trekvogels. Buitenlui die niet aan de geluiden van de stad kunnen wennen. Gezinnen die generaties lang van een uitkering leven. Een bonte verzameling mensen, ieder met een eigen verhaal, komt langs in het programma. Maar ook de wildernis van woorden laat van zich horen:
De echo van een zelfmoord, de nagalm van een echtelijke ruzie, de dronken bui van een advocaat, de bevroren vijver van de liefde. Geluiden worden stemmen, woorden worden wildernis, de beschaving maakt een lange neus naar het ego. Het narcisme verwelkt als een tulp. De tulp van de Sturia, de symbolische rivier van het Noorden. De tulp van de Sturia lacht naar de toekomst.
Joop is zich er inmiddels van bewust dat hij niet meer normaal is. En hij vreest. Hij vreest de wildernis van woorden. De wildernis van woorden die hem tegemoet komt wanneer hij op
“ Het Blijvertje “ leest. Het is vaak een woordenstroom vol emoties die hem tegemoetkomt en waar hij door gaat twijfelen. Vandaag 9 augustus 2002 staat er een gedicht van de dichter Mobar Vorstkasteel, het lijkt niet af, het vliegt uit de bocht, het komt weer op zijn pootjes terecht.

Wildernis

Wees een wees in de wildernis
de buitenste huid scherpt binnenshuis
waar pa en ma steeds ruzie maken
verberg jij dromen onder het laken
drupt een oude waterkraan
een roestbruine weemoed
die mij veel te brutaal overkomt
dit is niet jouw thuis
ik scheur mijn teksten
uit het dagboek van een ander
met een aangenaaide penis
ik ben de zoon van een trauma

maar ik vecht mij terug
in dat stromend taalgebied
vraag je mijn woorden ter overweging
mijn wortels ter veredeling
en krachtig zingen van de nacht
geen moment van vergeving
maar in opluchting
laat je mij niet meer alleen
daar in de woeste studiegeest
van het zwervende derde been
buigen bomen woeste dromen
tegen alle richting in
waanzinnig op weg naar het einde

gooi ik jouw fiets weer van de groene heuvel
laat jij je waaien door dit droeve euvel
onze benen bekrast door de braamstruiken
struikelend over zoveel verraad op een dag
terwijl je weet dat ik je graag mag
ik heb nog wat lijken onder het bed

tijdens een zomerdag in de wildernis
die dag dat ik eigenlijk denk, dat ik
jouw gedichten zou moeten lezen
in plaats van mijn eigen gedachten
als een dronkaard eenzaam te vrezen

maar je ziet het al aan mijn gezicht
er heerst een beest in iedere zin
ik hunker naar het vreemde leed dat ik bemin
van mijn gedachten gaan er werelden
niet over een enkele nacht ijs
of vallend blad, door zon gebroken
liefhebben van ronddwalen
tussen jouw tepels
en kussen zinnen
met dezelfde dunne vingers
die de dageraad beminnen

drupt de oude waterkraan
een roestbruine melancholie
die nog steeds brutaler wordt

maar ik vecht mij terug
in dat stromend taalgebied
vraag ik jou mijn woorden te overwegen

alsjeblieft, verlaat me niet .

Mobar Vorstkasteel, zomer 2002 , Amsturia.





2002

Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

mobar

Geplaatst op

14-08-2016

Over dit verhaal

2002

Geef uw waardering

Er is 3 keer gestemd.

Social Media

Tags

Amsturia Joop Rivier Stad

Reacties op ‘Vrijdag 9 augustus 2002, Amsturia’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit verhaal, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

Ik ga akkoord met de voorwaarden (opent in nieuw venster)

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Laatste nieuwsberichten

  • 17-10 - 1001KorteVerhalen.nl online!

    In navolging van 1001Gedichten.nl hebben we een nieuwe website opgezet speciaal voor Korte Verhalen. Meld je aan en plaats nu je verhalen.

Bekijk oudere nieuwsberichten »