Korte verhalen

Zet ook uw verhalen op 1001KorteVerhalen.nl

Heeft u nog geen account? Meld u gratis aan!

Print dit gedicht

MOORDATLAS VAN AMSTERDAM (B1)

MOORDATLAS VAN AMSTERDAM (B1)

Heel diep van binnen, heel, heel, héél erg diep van binnen schuilde er een schrijver in mij. Dat wist ik zeker. Of bijna zeker. Of eigenlijk wist ik het helemaal niet zeker. Het probleem was dat ik niet wist waarover ik zou moeten schrijven. Romans vielen af. Ik lees geen romans dus waarom zou ik ze dan schrijven? Nou schijnt die redenatie niet helemaal op te gaan omdat er nogal wat romanschrijvers zijn die óók geen romans van andere schrijvers lezen. Maar hoe dit ook zij, romans gingen het niet worden. Maar wat dan?
Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in geschiedenis. Dus ik zou een mooi boek kunnen gaan schrijven over een intrigerend historisch onderwerp. Dat zou inderdaad kunnen. Maar dat zou dan weer conflicteren met een slechte eigenschap van mij: mijn luiheid. Voor zo’n boek moet je toch al gauw rekenen op een paar jaar werk: archieven bezoeken, boeken lezen over het onderwerp, misschien zelfs historische plekken bezoeken (Waterloo of Lochem of zo) enz. enz. Allemaal niet zo aantrekkelijk. En al die tijd ben je met dat ene boek bezig dat je na een paar weken al geen hol meer interesseert. Met bovendien het risico dat je na verloop van anderhalf jaar tot de ontdekking komt dat het boek dat je aan het schrijven bent allang door iemand anders geschreven is. En dat is, vrees ik, al vaker voorgekomen dan wij denken. Dus een doorwrochte historische pil ging het ook niet worden.
Een reisverhaal dan misschien? Ja ik ben gek op reisverhalen, dat is waar. Maar dan weer wel van reizen die minstens honderd jaar geleden hebben plaatsgevonden. En zo’n reis zou ik dus nooit kunnen maken. Bovendien strookt het reizen weer niet met mijn bovenvermelde slechte eigenschap (luiheid dus). Vanuit een gerieflijke leunstoel lezen hoe ontdekkingsreizigers grotendeels doodgevroren de Noorpool (of Zuidpool) bereiken is zeker een aangename tijdpassering. Maar zelf de winterse elementen trotseren? Brrrrrrr!!!, ik moet er niet aan denken.
Dat viel dus ook af. Kinderboeken dan? Ja, ok, een leuk kinderboek is nooit weg natuurlijk. Misschien (?) zou ik het ook kunnen (?). Kees van Kooten dacht ook dat ie ’t kon ( “Het Schaampaard” : de totale oplage is verdwenen in de ramsj vrees ik). Maar ja, een kinderboek schrijven is toch ook niet helemaal mijn ambitie. Ik ben toch, denk ik, op zoek naar een meer volwassen niveau.
Maar tenslotte kwam het inzicht tot mij. Het drong langzaam tot mij door dat ik een schrijver was van de allerslechtste en meest verafschuwde soort: diep van binnen schuilde er een recensent in mij. Als ik al zelf niet echt een boek zou kunnen schrijven dan zou ik toch misschien óver boeken kunnen schrijven. En aldus besloot ik het besluit om over de meest interessante boeken uit mijn bibliotheek te gaan schrijven. Want ja, lezer, ik heb werkelijk een bibliotheek. Door mijn huis verspreid staan (op dit moment) zestien kasten waarin zich boeken bevinden. Het precieze aantal kan ik u niet geven maar wij mogen gerust veronderstellen dat het er ruim meer dan drieduizend zijn. Sommige boeken zijn op de een of andere manier in mijn bibliotheek verdwaald geraakt maar de meeste zijn toch wel bewust aangeschaft. Uit deze verzameling zal ik dus in de komende tijd een boek plukken om dat aan u voor te stellen. Deze stukjes zullen vermoedelijk meestal de titel van het besproken boek krijgen, maar ik beloof niets. Wel zal ik de stukjes een nummer meegeven en wij beginnen vandaag dus met het eerste boek (B1).

Mijn hele leven ben ik boekenliefhebber geweest. Daarbij ging het niet zozeer om romans maar meer om boeken op het gebied van kunst of geschiedenis. Ik ben altijd erg geïnteresseerd geweest in het vroegere dagelijkse leven. Boeken kunnen fungeren als tijdmachines die je laten zien hoe het vroeger was. Het summum zijn in dit verband wel oude dagboeken of boeken met brieven van vroeger. Misschien maken oude brieven nog het meest mogelijk om een paar eeuwen terug in de tijd te reizen. Of tientallen eeuwen. Want er zijn al brieven bekend van ver voor de jaartelling. Wie zo’n brief leest wordt werkelijk terug in de tijd verplaatst. Een mooi voorbeeld van dergelijke brieven zijn de brieven die Nederlandse zeemansvrouwen schreven naar hun man op zee. Of andersom natuurlijk. Tijdens de regelmatig voorkomende vijandelijkheden tussen Nederland en Engeland werden soms Nederlandse schepen veroverd. Daarop aangetroffen brieven kwamen in Engelse archieven terecht. Vrouwen schrijven over huiselijke besognes of mannen op zee schrijven naar huis over hoe het ze vergaat.

Maar soms wordt mijn aandacht ook getrokken door een boek dat om de een of andere reden merkwaardig is. Dat zijn meestal boeken die in de ramsj liggen (Maar dus niet "Het Schaampaard" van Kees van Kooten). Het eerste boek dat ik aan u wil voorleggen is precies zo’n boek. Het is de Moordatlas van Amsterdam van Eric Slot (2014, Uitgeverij De Kring). Een historisch overzicht van alle moorden die vanaf 1900 in Amsterdam gepleegd werden, gerubriceerd op straatnaam, dus op de plek van de moord.

Zeer curieus. Hoe kom je op het idee? En welke gek koopt zoiets? Ik dus. Maar meer dan vijf euro zal ik er wel niet voor betaald hebben.
Hieronder een voorbeeld van zo’n moord.

Noorderstraat 11-boven (20 maart 1909)

Bierbrouwersknecht Dirk Jansen (25) zou zijn vrouw Dina hebben mishandeld en dus stapte haar vader Hendrik van der H. (45) – hij woonde schuin aan de overkant – woedend hun woning binnen. Jansen was evenwel niet gesteld op zijn tussenkomst en sloeg hem. Daarop trok loodgieter van der H. een mes en stak zijn schoonzoon waar hij hem raken kon. Die wist nog naar buiten te strompelen, maar zeeg ineen voor de deur van kruidenierswinkel Van Amerongen. De rijwielbrancard kwam te laat.


Misschien werd u, net als ik, nieuwsgierig naar de rijwielbrancard. Dank zij het onvolprezen (?) internet zag ik al gauw een plaatje van een soort bakfietsachtige driewieler waarop een zieke vervoerd kon worden. Misschien wel weer een idee voor het drukke Amsterdam?

Toevoegen aan favorieten

Ingezonden door

Hans Erkamp

Geplaatst op

25-04-2018

Over dit verhaal

Over mijn roeping als recensent

Geef uw waardering

Er is 2 keer gestemd.

Social Media

Tags

Boeken Moorden Schrijven

Reacties op ‘MOORDATLAS VAN AMSTERDAM (B1)’

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit verhaal, een reactie plaatsen kan hieronder!

Reageren

Ik ga akkoord met de voorwaarden (opent in nieuw venster)

Wilt u direct kunnen reageren zonder elke keer naam en e-mailadres in te voeren? Meld u hier aan voor een account!

Laatste nieuwsberichten

  • 17-10 - 1001KorteVerhalen.nl online!

    In navolging van 1001Gedichten.nl hebben we een nieuwe website opgezet speciaal voor Korte Verhalen. Meld je aan en plaats nu je verhalen.

Bekijk oudere nieuwsberichten »